บวชแล้วต้องบำเพ็ญสมณธรรม (๒๕๕๗)

๓. บวชแล้วต้องบำเพ็ญสมณธรรม วันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันพุธที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เนื่องจากว่า วันนี้ฝนตก หลวงพ่อเป็นห่วงลูกทุก ๆ รูป ก็จะไม่ให้โอวาทอะไรมาก นอกจากให้ลูกทุกรูปนึกถึงบุญที่เกิดขึ้น บุญที่เกิดจากการที่เราได้มาบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ตั้งแต่พรรษา ๑ เรื่อยมาจนกระทั่งมาเป็นพระมหาเถระ *บวชแล้วต้องบำเพ็ญสมณธรรม* วัตถุประสงค์ของการบวชหลัก ๆ คือ การทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ เพราะชีวิตมนุษย์ที่ยังมีกิเลสอยู่ ยังเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏนี้ ย่อมมีทุกข์ทั้งสิ้น ทั้งทุกข์ประจำตัวและทุกข์ที่จรมา อีกทั้งต้องตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม คือพญามารเอากิเลสมาบังคับให้เราสร้างกรรม และปรับคดีให้มีวิบากกรรม อีกทั้งความไม่รู้มาครอบงำอีก แปลว่า ชีวิตในสังสารวัฏนี้พญามารควบคุมเราอยู่ มีทางออกทางเดียวเท่านั้น คือ การทำจิตของเราให้บริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย จึงจะพ้นจากสังสารวัฏนี้ และไปสู่อายตนนิพพานได้ ทางที่จะทำให้จิตบริสุทธิ์นั้นสำคัญที่สุดคือ การปฏิบัติธรรม สำหรับพระก็คือการได้บำเพ็ญสมณธรรม คือ ฝึกใจให้หยุดให้นิ่งอยู่ภายในศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นทางเดียวเท่านั้นที่เป็นทางรอดจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย จากความทุกข์ทรมานของชีวิตในสังสารวัฏ เพราะฉะนั้น เรามาบวชแล้วจะต้องบำเพ็ญสมณธรรม ไม่ว่าภายในพรรษาหรือออกพรรษาแล้วก็ตาม จะอยู่ในวัด นอกวัด หรือทุกหนทุกแห่งก็ตาม โดยไม่มีข้อแม้ข้ออ้างหรือเงื่อนไขใด ๆ ทั้งสิ้น เพื่อตัวของเราเองจะได้บริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย การทำใจหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เท่านั้น จึงจะทำให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะได้ เมื่อพญามารเอากิเลสอาสวะมาบังคับบัญชาสรรพสัตว์ทั้งหลาย ฝ่ายบุญก็เซตโปรแกรมสร้างศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ขึ้นมาเป็นทางรอด ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ นี้ เป็นทางเอกสายเดียวเท่านั้น ที่จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือของพญามารที่มาบังคับบัญชาได้ ดังนั้น ให้ลูกทุกรูป ทั้งลูกพระลูกเณรที่รักทั้งหลาย ต้องรีบชิงช่วงวันเวลาที่เหลืออยู่ในชีวิตของเรา ที่เรายังมีความแข็งแรงอยู่ ฝึกใจให้หยุดให้นิ่งให้ได้ ไม่ว่าเราจะมีภารกิจอะไรก็ตามที่ได้รับมอบหมายจากหมู่คณะ ก็จะต้องให้ความสำคัญกับการฝึกตัวของเรา ฝึกใจหยุดใจนิ่งของเราให้ได้ พรรษานี้ คือ พรรษาแห่งการบรรลุธรรม ก็ได้ผ่านมาถึงวันสุดท้ายแล้ว ผลการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร เรารู้ได้ด้วยตัวของเราเอง ออกพรรษาแล้วก็ต้องรีบทำความเพียรกันต่อไปนะลูกนะ ฝึกจนกว่าใจจะหยุดนิ่งให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัวให้ได้ บวชให้ได้ ๒ ชั้น และหลาย ๆ ชั้นเข้าไป เป็นพระแล้วพระเล่าเข้าไปเรื่อย ๆ อย่างนี้จึงจะคุ้มกับที่ได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย *กายสบาย ใจสบาย ก็ง่ายนิดเดียว* ให้ลูกทุกรูปอย่าประมาทในการดำเนินชีวิต ให้หมั่นฝึกฝนอบรมใจของเราต่อไปเรื่อย ๆ ในทุกอิริยาบถ ทำความเพียรให้กลั่นกล้าอย่างถูกหลักวิชชา โดยยึดหลักความสบายทั้งกายและใจ ถ้ากายสบาย ใจสบาย ก็ง่ายนิดเดียว ให้สังเกตให้ดีว่า เวลาที่เราประกอบความเพียรนี้ กายสบายไหม ใจสบายไหม พึงจำไว้นะลูกนะ ถ้ากายสบาย ใจสบาย ก็ง่ายนิดเดียว การเข้าถึงพระธรรมกายก็จะง่าย ๆ คืนนี้เป็นคืนสุดท้าย อีก ๑ ราตรีสำหรับพรรษานี้ ใช้คืนนี้ให้เป็นประโยชน์นะลูกนะ หลังจากที่เรามาปวารณาร่วมกันแล้ว ให้ประกอบความเพียรกันให้เต็มที่ ให้เข้าถึงพระธรรมกายกันให้ได้ภายในคืนนี้ ในที่สุดนี้ หลวงพ่อขออนุโมทนาสาธุการ ขออานุภาพแห่งบุญที่ลูกทุก ๆ รูปได้บวชกันมานี้ ตั้งแต่พรรษาแรกเรื่อยมา จนกระทั่งเป็นพระมหาเถระ ขอบุญนี้ทั้งหมดกับทุก ๆ บุญที่ได้รับมอบหมายจากหมู่คณะ จงมารวมกันอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้กลั่นกายวาจาใจ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ของลูกทุก ๆ รูป ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับพระรัตนตรัยภายใน ให้ลูกทุกรูปปลอดจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและการประพฤติพรหมจรรย์ ให้เข้าถึงวิชชาธรรมกาย มีรู้มีญาณแม่นยำถูกต้องร่องรอยตรงไปตามความเป็นจริงทุกประการเทอญ ๏