เพิ่งรู้ว่าทำบุญได้หลายวิธี

(ม้วน 1/A) พระกาล : นอบน้อมแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงประเสริฐของสัตว์โลกทั้งหลายด้วยเศียร ขอกราบพระเถรานุเถระทุกรูป สวัสดีเพื่อนสหธรรมิกทุกท่าน เจริญพร สามเณร อุบาสก อุบาสิกา และเหล่านักสร้างบารมีลูกหลานยายทุกท่าน (สาธุ) โอ้ ผู้ใดใครเล่า จะเฝ้ายาย เพราะคุณยาย เหนือใด ไปทุกสิ่ง ถ้านึกเทียบเปรียบสิ่งใดไม่ได้ถึง ช่างใหญ่ยิ่ง ยากแสนจะแทนคุณ วันนี้หลวงพี่มีความปีติยินดีอย่างยิ่งที่ได้มาแสดงธรรม มาเอาบุญกับคุณยาย ก่อนที่ร่างของท่านจะสลายไป หลวงพี่บวชที่แอลเอ ที่แคลิฟอร์เนีย อาซูซ่า เมื่อปี ๒๕๔๐ เป็นธรรมทายาทรุ่น ๒ จากแคลิฟอร์เนียภาคใต้ ในขณะที่บวชนั้นมีพระภิกษุสงฆ์ด้วยกัน ๓๔ รูป ปัจจุบันนี้เหลืออยู่ ๔ รูปเท่านั้น คือหลวงพี่ หลวงพี่วิชัย หลวงพี่วุฒิพงษ์ อยู่ที่แอตแลนต้า และหลวงพี่พรเทพ ปัจจุบันนี้ท่านอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เดิมทีตั้งใจว่าจะบวชตามโครงการแล้ว บวชภาคฤดูร้อนธรรมทายาทรุ่น ๒ ก็จะออกไปทำมาหากินต่อ สาเหตุที่หลวงพี่บวชที่สหรัฐเพราะเดิมทีพี่ชายหลวงพี่มีธุรกิจการงานอยู่สหรัฐอเมริกา หลวงพี่จะต้องไปทำงาน โยมแม่ขอให้หลวงพี่ไปด้วย เมื่อทำงานไปได้สักพักหนึ่ง ก็มีอุปสรรคต่างๆ มาขัดขวาง ทำให้ไม่มีความสุขทางใจ ก็เลยแสวงหาที่พึ่งต่างๆ ไป ก่อนจะเข้าวัดนั้นได้พบกับเพื่อนที่เคยร่วมงานมาก่อน เป็นกัลยาณมิตรที่ดีของหลวงพี่ หลวงพี่พยายามไปถวายสังฆทานเพื่อทำบุญตั้งหลายที่ตามวัดต่างๆ ของภาคใต้ เพื่อนของหลวงพี่เคยทำงานด้วยกันนั้น ได้เข้าวัดพุทธเมย์วูด ซึ่งเป็นวัดเดิมของศูนย์ปฏิบัติธรรมของเรา เพื่อนหลวงพี่ชวนหลวงพี่ให้ไปเป็นธรรมทายาท ไปบูชาข้าวพระปฏิบัติธรรมที่วัดพุทธเมย์วูด มีความรู้สึกว่ามีความสุข มีความสบาย ได้ปฏิบัติธรรมได้ร่วม ๑ ปีเข้าวัด เหล่ากัลยาณมิตรชวนหลวงพี่ให้บวชธรรมทายาท เคย หลวงพี่เคยขอแม่ โยมแม่หลวงพี่ไว้ว่าขอบวชตลอดชีวิต โยมแม่บอกไม่ให้เพราะว่าโยมแม่ของหลวงพี่เป็นคนจีน โยมแม่หลวงพี่เป็นคนจีนแล้วอีกอย่างหนึ่งหลวงพี่นี่เป็นคนใกล้ชิดกับโยมแม่มากที่สุด ท่านรู้สึกว่าเหงาไม่อยากให้หลวงพี่ไป เมื่อบวชได้ที่อาซูซ่า หลวงพี่บวชได้ เมื่อเข้ามาบวชนั้นหลวงพี่ได้เรียนรู้การทำสมาธิเจริญภาวนา รักษาศีล ตลอดระยะเวลาที่หลวงพี่ไปทำมาหากินอยู่ที่โน่นนั้น ไม่เคยมีความสุขทางใจเลย ในระหว่างบวชนั้นพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวท่านให้ความเมตตาในการอบรมทุกวัน ตลอดเดือนนั้น แต่เมื่อถึงกำหนดลาสิกขานั้น หลวงพี่สมบูรณ์ท่านให้หลวงพี่ช่วยเก็บเออ เสื้อผ้า เออจีวร เหล่าจีวรทั้งหลายของธรรมทายาท แล้วก็อัฐบริขารของธรรมทายาทให้เรียบร้อย พอรุ่งขึ้นจะเก็บนั้น ท่านก็บอกว่าให้ปฏิบัติธรรมเหมือนกับกิจวัตร เหมือนกับตอนฝึกอบรม ช่วงนี้หลวงพี่ได้เก็บเกี่ยวสิ่งที่ดีงามกับการปฏิบัติธรรม เกิดรักการปฏิบัติธรรมมากขึ้น เมื่อเวลาเข้าพรรษา แต่ก็เลย เมื่อเก็บเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เลยวันเข้าพรรษามาประมาณสัก ๒ วัน ท่านบอกว่าต่อไปนี้จะต้องอธิษฐานพรรษานะ ก็เลย เพื่อนๆ เขาอธิษฐานพรรษากันแล้ว เหลือแต่หลวงพี่รูปเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้อธิษฐานพรรษา เลยต้องอธิษฐานพรรษาตามพวกเพื่อนๆ ทั้งหลายที่บวช แต่ได้อธิษฐานพรรษาหลัง ในระหว่างที่เข้าพรรษาได้นั่งสมาธิ ได้เรียนรู้ว่าเกิดมาทำไม รู้วิธีการสร้าง สร้างบารมีอย่างไร รู้คุณภาพชีวิตว่าที่เกิดมาได้อย่างไร ทำอะไรก่อน อะไรหลัง ก่อนที่จะเข้าวัดนั้นไม่ทราบเรื่องการปฏิบัติธรรมเลย ว่าบุญมีได้อยู่กี่วิธี รู้แต่เพียงวิธีเดียวเท่านั้นเองคือเรื่องการทำทาน การทำทานนั้นรู้แต่ว่าทานนั้นให้กับบุคคลน้อยกว่าเท่านั้นเอง คือให้กับขอทานหรือบุคคลที่ต่ำกว่าเท่านั้นเอง ไม่เคยรู้ว่าการทำบุญคือการถวายสังฆทานก็เป็นการทำทานชนิดหนึ่งเหมือนกัน เป็นทานชนิดหนึ่งเหมือนกัน เมื่อบวชมาแล้วได้รู้เกี่ยวกับเรื่องบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ อย่าง คือรู้เรื่องเกี่ยวกับ บุญที่สำเร็จด้วยการให้ บุญที่สำเร็จด้วยการรักษาศีล บุญที่สำเร็จด้วยการเจริญสมาธิและภาวนา บุญที่สำเร็จด้วยการประพฤติปฏิบัติตนอ่อนน้อมถ่อมตนเช่นคุณยาย เป็นต้น ท่านมีความอ่อนน้อมถ่อมตนต่อบุคคลทุกท่าน หรือบุคคลที่อ่อนน้อมถ่อมตนต่อบุคคลที่มีอายุน้อยกว่า บุญที่สำเร็จด้วยการให้ความช่วยเหลือ ขวนขวายในกิจการงาน นี่ก็เป็นบุญอย่างหนึ่ง เช่นหลวงพ่อท่านให้บุญที่เกี่ยวกับการดูแลพระพุทธศาสนา คือการดูแลสมบัติพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นบุญที่สำคัญยิ่ง บุญที่สำเร็จด้วยการอุทิศส่วนกุศลให้แก่บุคคลอื่น ไม่ว่าจะเป็นบุคคลที่มีชีวิตอยู่ หรือเป็นที่ล่วงลับไปแล้ว อันเป็นที่รักของเรา บุญที่เกิดด้วยแรงอนุโมทนาบุญ คือแสดงความปีติยินดีที่เห็นผู้อื่นทำความดี ในการทำบุญกุศล หรือทำความดีของผู้อื่น บุญที่สำเร็จด้วยการฟังธรรม สำหรับบุญที่สำเร็จด้วยการฟังธรรมนั้น ถ้าเมื่อเราฟังธรรมแล้ว เราไม่ยอมปฏิบัติก็ไม่เกิดผลขึ้น ส่วนบุญที่สำเร็จด้วยการแสดงธรรมนั้นก็คือบุญที่แสดงธรรม เมื่อเราได้บุญฟังธรรมมาแล้ว เราจะต้องนำบุญทั้งหลายเหล่านั้นไปแสดงกับ ให้กับบุคคลที่เป็นกัลยาณมิตรของเรา บุญที่สำเร็จด้วยความเห็นที่ถูกต้องดีงาม คือมีทิฏฐิความเห็นชอบ ในเรื่องของบุญที่มีจริง มีผลต่อในภพหน้าและภพนี้ เชื่อเรื่องในบาปในบุญ ในกรรมในนรก ในสวรรค์ เชื่อว่าพระพุทธเจ้ามีจริง ความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้านั้นเป็นสิ่งที่ชอบ เมื่อออกพรรษาแล้ว พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ท่านได้เป็นประธานกฐิน รับกฐินที่อาซูซ่า หลังจากกฐินท่านได้เมตตาให้หลวงพี่ไปฝึกฝนตนที่วัด คือให้เดินทางมาที่ประเทศไทยคือวัดพระธรรมกาย ว่าดูเขาทำอะไรกัน ช่วงแรกเดินทางมากับหลวงพ่อ เพื่อให้ทันงานกฐินของคุณยายปี ๙๐ ปีทองของคุณยาย ปี ๔๐ หลวงพี่เดินทางมาหลังจากกฐินแล้ว ผ่านไป ๑ เดือน ได้หล่อหลอมร่วมกับธรรมทายาทรุ่น ๑๓ เป็นเวลา ๑๑ เดือน ช่วงที่เดินทางมาอาซูซ่านี้เป็นศูนย์ใหญ่ ช่วงที่เดินทางกลับไปนั้น ศูนย์อาซูซ่าเป็นศูนย์ใหญ่ ลงตัวแล้ว หลวงพี่ได้ไปปฏิบัติธรรมที่ชิคาโก ไปช่วยงาน ไปที่แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย แล้วย้ายไปอยู่ที่ศูนย์ฝรั่งเศส คือสเปคบัว ทั้ง ๓ ศูนย์นี้เป็นศูนย์ที่เกิดใหม่ คือต้องการ มีความต้องการพระบุคลากรใช้ช่วยเหลือ เพื่อรอรับงานของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสองในการที่จะเผยแพร่วิชชาธรรมกายให้ทั่วโลก ทั่วทั้งยุโรปให้ได้ ที่ศูนย์ฝรั่งเศสได้เช่าสถานที่ แต่มีข้อแม้ของ land lord คือเจ้าของที่ว่าให้เราต่อเติมเอง ค่าใช้จ่ายทั้งหมดศูนย์จะต้องออกเองทั้งนั้น ถ้าไปเช่าที่อื่นเราจะไม่ได้สถานที่สัปปายะอย่างนี้ ใกล้กับสถานีรถไฟใจกลางเมือง การคมนาคมก็สะดวก สามารถเดินทางไปทั่วยุโรป ในยุโรปนั้นมีวัสดุก่อสร้างที่มีราคาแพง ถ้าเราใช้ ซื้อในสหรัฐจะลด จะได้เออ แพงกว่ากันประมาณ ๓๐ % หาซื้อก็ได้ยากด้วย วัตถุที่จะขายจะต้องรับซื้อมา ได้เลย ไม่อย่างนั้นจะต้อง ไม่ต้อง ไม่ถูกต้องตามฤดู ต้องรอปีหน้าถึงจะสามารถซื้อได้ การซ่อมแซมอาคารนั้นถ้ายืดเวลาถึงฤดูหนาวจะไม่มีขายเลย ขาดแคลนบุคลากรที่จะสามารถช่วยเหลือการแต่งตัวอาคารให้เป็นที่พักที่ปฏิบัติงาน พระก็มีจำนวนไม่พอที่จะเผยแพร่ด้วย ขาดแคลนปัจจัย ก่อนระยะเวลาการ หลวงพี่เลยยึดหลักของหลวงพ่อกับคุณยายที่ท่านสอนไว้ว่าตลอดเวลาของการบุกเบิกพลิกแผ่นดินของวัดนั้น มาจนทุกวันนี้คุณยาย หลวงพ่อพร่ำสอนให้พวกเราระลึกเสมอว่าปัจจัยการทำบุญเป็นปัจจัยที่ผู้นำบุญได้กราบไหว้อธิษฐานจรดท่วมหัว ถวายแก่พระพุทธศาสนา ถ้าเราต้องช่วยกันดูแลรักษาให้ปัจจัยเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อพระพุทธศาสนาและสาธุชน และการสร้างอาคารวัตถุถาวรนั้นถวายพระพุทธศาสนา จะต้องสร้างให้มั่นคง แข็งแรง ประณีต งดงาม เรียบร้อย และประหยัด เพื่อให้เจ้าของปัจจัยนั้นได้อานิสงส์แห่งผลบุญตามประณีตนานเท่าที่สมบัติพระศาสนายังคงอยู่ ให้ยึดหลัก ยึดถืออุดมการณ์ปฏิบัติตามมาอย่างได้ดีที่สุด งานก่อสร้างแต่ละครั้งนั้นจะแสดงถึงคุณลักษณะเจตนารมณ์ของคุณยาย หลวงพ่อ บางครั้งเมื่อมีปัญหาก่อสร้าง หลวงพี่ไม่ทราบว่าจะทำยังไง ก็ใช้วิธีของคุณยาย คือกลับไปนั่งนึก ตรึกธรรมะจนเย็น ดั่งคำของคุณยายที่ท่านว่าไว้ เวลาเราคิดอะไรไม่ออก ให้กลับไปนั่งเงียบๆ ให้นั่งสมาธิ เอาใจจรดเข้าไว้ในตัว แล้วเราร่วมงาน รวมงานทั้งหมดเข้าไปไว้ในใจในตัวด้วย เราจะคิดออก เราจะจัดแผนงานของเราออก ว่าเราจะต้องทำยังไง แต่เห็นชัด นั่งสมาธิให้เกิดปัญญา ยายยังใช้วิธีนี้อยู่เหมือนกัน งานในครัวมีปัญหาตรงไหน ยายก็จะกลับไปในกุฏินั่งเงียบๆ สักพักหนึ่งก็จะคิดออกว่าจะปฏิบัติยังไง บางครั้งการต่อเติมอาคารนั้นมีปัญหาที่หลวงพี่แก้ไม่ออก ก็ใช้วิธีนี้ บางครั้งเมื่อขณะปฏิบัติงานนั้นการก่อสร้างนั้น โยมที่มาจากศูนย์ มาที่วัด ศูนย์นั้นส่วนมากมาจากเยอรมัน พาสามีภรรยามาด้วยกัน โดยที่บางคนนั้นไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากทางใจเลย ไม่เคยได้พบกับพระมาหลายปี แม้ว่าจะมีเงินทองแล้วก็ไม่สามารถจะหาความสุขทางใจได้ ไม่ได้การศึกษา ไม่มีทางออก บางท่านใช้อบายมุขเป็นเครื่องทดแทน การเผยแผ่ พระที่จะเผยแผ่ก็มีจำนวนน้อย แต่ละครั้ง แต่ละรูปนั้นต้องหมั่นทำหน้าที่หลายอย่าง ตั้งแต่ปฏิสันถาร การให้ธรรม การปฏิสังขรณ์ด้วย ทุกอย่างต้องเป็นหมดในพระเพียงแค่พระรูปเดียว สาเหตุเจ้าภาพแต่ละท่านนั้นที่อยู่ต่างประเทศนั้นปรารถนาที่จะมากราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง รวมทั้งคุณยาย อยากอยู่ใกล้ชิด แต่ก็เป็นไปไม่ได้ แต่ว่าเหล่ากัลยาณมิตรไม่สามารถจะมาได้ทั่วถึง บางท่านต้องบินข้ามประเทศ ข้ามน้ำข้ามทะเลที่จะมา บางท่านไม่สามารถเดินทางมาได้ ติดธุรกิจ กว่าจะเกิดเป็นอะไร อะไรชั่ว อะไรดี อะไรถูก อะไรผิด อะไรบาป อะไรจำเป็น อะไรไม่จำเป็นต่อหนทางการเดินของชีวิตที่มีค่า นี้เป็นสิ่งที่ยากนัก แต่ที่ยากกว่านั้นเมื่อรู้ว่าอะไรเป็นชั่ว เป็นดี เป็นบาป เป็นผิด อะไรที่ทนจำเป็นต่อการดำเนินชีวิตที่มีค่าที่สุด เมื่อรู้แล้วสามารถทำสิ่งนั้นได้ เห็นว่าสิ่งนั้นได้ ทำได้ดีด้วย เพราะต้องเอาชนะอำนาจของกิเลสภายในและกิเลสภายนอกในปัจจุบันนี้ ความเสพคุ้นที่สั่งสมมานาน กระแสกดดันจากผู้คนรอบข้าง จะมีสักกี่คนที่สามารถทำได้ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง คำสอนของท่านเป็นต้นแบบ เป็นตัวอย่างที่ดีงามสำหรับพวกเราทั้งหลาย เหล่าลูกหลานยายนักสร้างบารมี ที่ให้ท่าน ที่ท่านทำตามท่าน คุณยายเวลาสอนใครก็สอนข้ามภพข้ามชาติเลยทีเดียว สอนให้ชนะอำนาจกิเลส ให้เข้าถึงที่สุดแห่งธรรมกันเลย ตัวอย่างคุณยายสอนเสมอว่าการทำบุญให้ทานสม่ำเสมอ แต่อย่าให้ขาดช่วงขาดตอน เวลาผลบุญจะส่งผล ชีวิตก็จะราบรื่น ได้สุขลุ่มๆ ดอนๆ ให้สุขไม่ลุ่มๆ ดอนๆ เช่น โอ้ผู้ใดใครเล่าจะเท่ายาย พระคุณยายเหนือใดไปทุกสิ่ง ถ้านึกเทียบเปรียบสิ่งใดไม่ได้จริง ช่างใหญ่ยิ่งยากแสนจะแทนคุณ ต่อไปนี้ขอให้ทุกท่านได้ตรึกระลึกถึงบุญ ทำใจใสๆ หลับตานิ่งๆ เพื่อนำบุญที่เราสร้างสมไว้ไปให้คุณยายนะ หลับตานิ่งๆ สักพัก สัพเพ… PAGE PAGE 6 หน้า FILENAME \p \\DOMAIN\DATAYAY\ต้นฉบับบทเทศน์\2544\มิถุนายน\44-06-05 FW-AAT.doc