เตรียมเสบียงเดินทาง

(ม้วน 1/A) พระประคอง : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นศาสดาของมนุษย์และเทวดาด้วยเศียรเกล้า กราบแทบเท้าพระมหาเถระ พระเถรานุเถระที่เคารพอย่างสูง สวัสดีเพื่อนสหธรรมิกทุกรูป เจริญพร สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ยอดกัลยาณมิตรผู้เป็นลูกหลานคุณยายทุกๆ ท่าน (สาธุ) คุณยายอาจารย์ ผู้สืบสานวิชชาเลิศ สุดประเสริญ ยอดขุนพลพระชินสีห์ ท่านสร้างวัด สร้างพระแท้ สร้างคนดี ศิษย์ซาบซึ้ง ชีพนี้ดีเพราะยาย คุณยายอาจารย์ท่านเป็นผู้ที่มีพระคุณอย่างยิ่งต่อชีวิตของพวกเราทุกๆ คน และต่อชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลายตลอดแสนโกฏิ อนันตจักรวาลเลยทีเดียว แม้สรรพสัตว์เหล่านั้นจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม เพราะคุณยายท่านมีมโนปณิธานที่ยิ่งใหญ่ที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ท่านตั้งใจจะพาสรรพสัตว์ทั้งหลาย ไปสู่พระนิพพานให้หมด ดังที่ท่านกล่าวไว้ในคำสอนยายว่า พอยายจะลงเกิด ยายจะตามพวกเราลงมาอีก ตามมาให้หมด ยายจะขนไปให้หมดนั่นแหละ ไปสวรรค์ก็เอาไว้ให้หมด ไปนิพพานก็เอาไปให้หมด จะลงมาเกิดสร้างบุญ ก็จะตามลงมาให้หมด คุณยายอาจารย์ท่านสืบทอดความรู้อันประเสริฐนี้ และมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ มาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำให้มาถึงยุคของพวกเรา ที่มีพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยเป็นผู้นำ ทำให้เราทั้งหลายได้เรียนรู้และเข้าใจในการสร้างบารมี จึงได้ร่วมในมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่นี้ สำหรับตัวหลวงพี่เองได้มีชีวิตใหม่ ได้มาเป็นนักสร้างบารมีที่ตั้งใจจะติดตามหมู่คณะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ก็เพราะว่ามีคุณยายอาจารย์ ในชีวิตที่ก่อนยังไม่ได้เข้ามาวัดพระธรรมกายนั้น ก็มีชีวิตไม่ต่างอะไรกับชาวโลกทั่วไปที่ไม่รู้เรื่องของชีวิตว่าตนเองเกิดมาเพื่ออะไร และเป้าหมายของชีวิตเป็นอย่างไร แต่เมื่อมาเข้าวัดพระธรรมกาย จึงได้รู้และเข้าใจว่าชีวิตก่อนที่เข้าวัดนั้น เป็นชีวิตเหมือนเดินอยู่ในที่มืด ที่ไม่รู้ว่าตนเองกำลังจะเดินไปที่ไหน และไม่รู้ตนเองว่ามาจากที่ไหน และสิ่งที่ตนเองทำอยู่นั้น ทำไปเพื่ออะไร แต่เมื่อมาพบคำสอนและเข้าใจในคำสอนของครูบาอาจารย์ จึงได้รู้ว่าเราเกิดมาสร้างบารมี และมีพระธรรมกายคือเป้าหมายของชีวิต ซึ่งทุกๆ ท่านก็คงจะทราบกันดีอยู่แล้ว สมัยก่อนมาวัดพระธรรมกาย ก็จะเห็นข้อความนี้อยู่บนซุ้มโค้ง ตรงทางเข้าหน้าวัด ซึ่งความรู้นี้สำคัญมากๆ เพราะจะทำให้ดำเนินชีวิต ทำให้ได้รับประโยชน์ทั้ง ๓ ระดับ ตามที่พุทธองค์ท่านสอนไว้ ระดับที่ ๑ คือระดับประโยชน์ในชีวิตปัจจุบัน เรียกทิฏฐธรรมิกประโยชน์ คือประโยชน์ที่ทำให้เรามีความสุขทั้งกาย ทั้งใจในปัจจุบันชาตินี้ เพราะเราได้รู้จักการสั่งสมบุญบารมี แต่ถ้าคนที่ไม่รู้จักการสร้างบุญสร้างบารมีแล้ว เขาก็จะแสวงหาความสุขในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง จะแสวงหากับสิ่งที่อยู่นอกตัว ซึ่งไม่ใช่ของที่เที่ยงแท้ จึงทำให้ชีวิตมีแต่ความทุกข์แล้วก็แสวงหาความสุขเรื่อยไป แล้วก็ไม่มีวันพบ เพราะว่าแสวงหาไม่ถูกที่นั่นเอง ส่วนประโยชน์ที่ระดับที่ ๒ เขาเรียกว่าสัมปรายิกฐประโยชน์ เป็นประโยชน์ในภพชาติเบื้องหน้า เพราะว่าเราได้สั่งสมบุญบารมีแล้ว เราก็จะได้มีสุคติภูมิ โลกสวรรค์เป็นที่ไป เพราะการที่เราได้สร้างบุญกุศลติดตัว แต่ถ้าคนที่ไม่รู้การสร้างบุญบารมี แม้เขาเหล่านั้นจะมีฐานะร่ำรวยเป็นเศรษฐีระดับโลก หรือว่าจะเป็นผู้ที่มีอำนาจมากมายขนาดไหนก็อาจพลาดทำความชั่วได้ง่าย แล้วก็ต้องตกไปรับทุกข์ทรมานในทุขคติภูมิ เพราะความไม่รู้ของเขานั่นเอง แม้ระดับที่ ๓ เป็นระดับขั้นสูงสุด เรียกว่าปรมัตถประโยชน์ คือให้หมดกิเลส เข้าสู่พระนิพพาน มีบรมสุข เพราะว่าเราได้สั่งสมบุญบารมีให้ตนเองจนเต็มเปี่ยม และได้เข้าถึงพระธรรมกาย ได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย จึงทำให้เราได้บรรลุประโยชน์ขั้นสูงสุดนี้ ดังนั้นพวกเราเองจึงเป็นผู้ที่โชคดีมาก ที่ได้รู้เป้าหมายชีวิตนี้ เพราะถ้าไม่รู้แล้วชีวิตของเราจะอันตรายมาก ไม่สามารถพบความสุขที่แท้จริง ทั้งในชาตินี้แล้วก็ชาติต่อๆ ไป ยกตัวอย่างในทางโลก แม้เขาไม่รู้ในเรื่องบางอย่าง อย่างเช่นไม่รู้เรื่องการบัญชี หรือไม่รู้เรื่องด้านการช่าง แต่การที่ไม่รู้ในเรื่องเหล่านี้ก็ไม่เป็นอันตรายเพราะเขายังสามารถเลี้ยงชีพให้อยู่ได้ เหมือนอย่างชาวนาก็ยังเลี้ยงชีพของตนเองได้ แต่ถ้าไม่รู้เรื่องการสร้างบารมีแล้ว อันตรายมากๆ คุณยายอาจารย์ท่านรู้แจ้งและเห็นจริงในเรื่องเหล่านี้ ท่านจึงได้นำหมู่คณะมาสร้างวัดพระธรรมกาย แล้วก็ได้สั่งสอนให้ความรู้เหล่านี้สืบทอดมาจนได้ให้เราได้มาศึกษาและเข้าใจ เพราะท่านปรารถนาจะนำพาชาวโลกทั้งหลายให้ไปสู่พระนิพพาน เมื่อตัวหลวงพี่เองได้รู้เป้าหมายชีวิต ก็จึงได้ใช้ชีวิตนี้ดำเนินอยู่ในเส้นทางของนักสร้างบารมีที่เป้าหมายจะไปที่สุดแห่งธรรม จึงเหมือนได้มีชีวิตใหม่ขึ้นมา ดังนั้นคุณยายนอกจากจะเป็นผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกายแล้ว ยังเป็นผู้ที่ให้ชีวิตใหม่ในการสร้างบารมีแก่ตัวหลวงพี่อีกด้วย เปรียบเหมือนท่านเป็นผู้ที่ช่วยให้เราออกมาจากทางที่มืด ให้ออกมาเดินอยู่ในเส้นทางที่สว่างไสว ในเส้นทางของการสร้างบารมีนี้ แล้วท่านยังทำให้เราดู ยังเป็นผู้นำและต้นแบบให้เราได้ศึกษา แล้วก็ประพฤติปฏิบัติตาม เดินตามแบบอย่างรอย ที่ท่านได้ทำไว้ให้ดีแล้ว ซึ่งคิดว่าทุกๆ ท่านเองก็คงจะเป็นเช่นเดียวกับหลวงพี่ คือได้มีชีวิตใหม่ ได้มาเป็นนักสร้างบารมี เพราะได้มาพบวัดพระธรรมกาย และหลายๆ ท่านก็ยังได้พบอานุภาพที่คุณยายอาจารย์ท่านได้ช่วยเหลือในยามที่เจ็บป่วยก็หายป่วย มีอุบัติเหตุก็ปลอดภัยจากอันตรายต่างๆ และแม้แต่สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต ก็พบอานุภาพที่คุณยายได้ช่วยเหลือไว้ อย่างนี้ได้ชื่อว่าคุณยายได้ให้ชีวิตใหม่กับพวกเราทุกๆ ท่าน และการที่พวกเราได้มาเป็นนักสร้างบารมี ได้มีชีวิตอย่างมีความสุข และการที่จะได้ไปสวรรค์ ไปพระนิพพานต่อไปในอนาคตนั้น ก็ย่อมมีคุณยายอาจารย์เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง เป็นผู้ที่ทำให้เราไปถึงจุดนั้นได้ คุณยายอาจารย์จึงเป็นผู้ที่มีพระคุณอย่างยิ่งต่อชีวิตของพวกเราทุกๆ คน ดังนั้นจึงอยากให้พวกเราทุกคนตั้งใจบอกกับตนเองว่าเราจะใช้ชีวิตที่คุณยายให้มาใหม่นี้ เพื่อการสร้างบุญบารมีให้เต็มที่ จะทำแต่ความดีอย่างเดียว ความชั่วเราจะไม่ทำเด็ดขาด ให้คุณยายท่านได้รับทราบ แล้วท่านคงจะปลื้มปีติใจ ว่าสิ่งที่ท่านได้ทุ่มเทสร้างวัด ทุ่มเทให้คำสอน สั่งสอนเรามานั้น พวกเราลูกหลานคุณยายทุกๆ ท่านได้ประพฤติปฏิบัติตามอย่างที่ท่านสอน และว่าพวกเราจะได้ติดตามคุณยายสร้างบุญสร้างบารมีไปได้ทุกภพทุกชาติ แล้ววิธีการที่พวกเราจะติดตามคุณยายสร้างบารมีไป เราจะทำอย่างไร ซึ่งท่านก็สอนไว้ว่า ผู้ที่จะสร้างบารมีไปกับยาย หรือไปเกิดร่วมกัน จะสร้างบารมีร่วมกันไปได้ตลอด จะต้องเป็นผู้ที่มีใจสะอาด คือจะทำอะไรก็ตาม จะต้องเอาบุญจริงๆ ทำเอาบุญอย่างเดียว คนใจสะอาดเท่านั้น จึงจะอยู่ใกล้ยายได้ ถ้าใจสกปรกก็อยู่ร่วมกันไม่ได้ เหมือนน้ำอยู่รวมกับน้ำมันไม่ได้ และสิ่งที่พวกเราจะต้องตระหนักให้มากๆ อีกอย่างก็คือคุณยายท่านได้เดินทางล่วงหน้าไปก่อนพวกเราแล้ว ท่านได้เตรียมพร้อมเสบียงติดตัวไปอย่างพร้อมเพรียง เราเองจะต้องมาดูตัวเราเองว่าเรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ จะต้องตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเอง และเตรียมเสบียงให้พร้อม ติดตัวไปเหมือนกับอย่างท่าน และต้องถามตนเองว่าในเวลาที่เราจะต้องจากโลกนี้ไป เราได้เตรียมเสบียงในการเดินทางของเราพร้อมหรือยัง โดยวิธีการของเราก็ต้องทำตามอย่างยาย คุณยายท่านรักบุญ รักธรรมะ รักการปฏิบัติธรรมอย่างยิ่ง เราก็ต้องรักบุญ รักธรรมะ รักการสร้างบารมีเหมือนอย่างยาย อาศัยร่างกายนี้อยู่ในโลกนี้เพื่อการสั่งสมบุญบารมีให้กับตนเองให้มากที่สุด แม้ว่าจะพบกับอุปสรรคต่างๆ มากมายมาทดสอบกำลังใจของเรา ก็ให้เราทุกคนนึกถึงคุณยาย นึกถึงคำสอนของท่าน แล้วเราก็จะมีกำลังใจที่สูงส่งมากยิ่งขึ้น เพราะคุณยายท่านไม่ได้จากไปจากใจของเราเลย ท่านจากแค่เพียงร่างกาย ดังนั้นจึงไม่โดดเดี่ยวในการสร้างบารมี ขอเพียงพวกเราระลึกถึงยาย อย่าทิ้ง อย่าทิ้งการสร้างบุญบารมีนี้ และสิ่งสำคัญให้พวกเราตั้งใจมั่นว่าจะต้องติดตามยายไปให้ได้ จะเป็นยังไง จะเป็นจะตายยังไง ก็ต้องสร้างบารมีติดตามยายไปให้ได้ เพราะว่ามันสำคัญมากๆ เพราะว่าท่านจะนำเราไปสู่ความมีชัยชนะ ดังที่ท่านสอนไว้ว่ายายมองเห็นการสร้างความดีของยาย คว้าธงชัยแล้วแน่นอน เพียงแต่ประคับประคองให้หมดไปในชาตินี้ ภพชาติต่อๆ ไปจะสมบูรณ์ทุกๆ อย่าง อะไรไม่ดีจะไม่เจออีกเลย เพราะยายอธิษฐานล้อมคอกไว้อย่างแน่นหนาทั้งหมด ให้มีแต่สิ่งที่ดีๆ ทั้งสิ้น ยายชนะแน่นอน ต้องปราบมารสำเร็จแน่นอน เพราะยายสั่งสมความดีไว้มาก และคุณยายท่านยังบอกอีกว่าภพชาตินี้สำคัญมากๆ เพราะเป็นภพชาติสุดท้าย ดังที่มีในหนังสือคำสอนยายว่าถ้าภพชาตินี้เอาชนะได้ ต่อไปก็จะชนะทุกภพทุกชาติ ภพชาตินี้จึงสำคัญที่สุด ทำความดีในภพชาตินี้ ชาติสุดท้ายนื้ให้ดีที่สุด ที่ไม่ดีอย่าให้มีติดตัวไปได้ ต้องเอาชนะให้ได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้ จะได้ชนะไปจนกระทั่งหมดลมหายใจ เราต้องทุ่มเทมาขนาดนี้แล้ว ก็ต้องทุ่มเททำต่อไปให้ได้ สู้ก็ตาย ไม่สู้ก็ตาย สู้ยังมีโอกาสชนะ แต่ถ้าไม่สู้ ก็แพ้สถานเดียว เรื่องอะไรจะยอมตายเปล่า นี่คือคำสอนยายที่ท่านฝากไว้กับพวกเราทุกๆ คำ เป็นมรดกอันล้ำค่าที่พวกเราจะต้องหมั่นระลึกนึกถึงคุณยาย ให้เรามีกำลังใจที่จะสร้างบุญบารมีตามยายไปให้ได้ ทุกครั้งที่เราระลึกนึกถึงคุณยาย เราก็จะมีกำลังใจที่สูงส่ง รักบุญ รักธรรมะ รักการปฏิบัติธรรม รักการสร้างบารมียิ่งๆ ขึ้นไป แล้วพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยท่านสอนเสมอว่าไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่ไหนก็ตาม ให้ใจเรามีครูบาอาจารย์ ให้มีธรรมะหรือองค์พระภายใน และมีภารกิจคือการสร้างบารมีนี้ ๓ สิ่งนี้ต้องให้มีอยู่ในใจเสมอ ซึ่งตัวหลวงพี่เองก็ได้มีโอกาสได้ไปเป็นตัวแทนของหมู่คณะ ได้ไปศึกษาและได้ไปทำหน้าที่ในต่างประเทศ ซึ่งเขาพูดต่างภาษากับพวกเรา การที่จะไปแบ่งปันความรู้ของพระพุทธเจ้า ความรู้ของครูบาอาจารย์ให้กับคนที่พูดต่างภาษากับพวกเรานั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ในการที่จะทำให้เขารู้เรื่องของการสร้างบารมี รู้เรื่องราวของเป้าหมายชีวิต คงต้องใช้เวลาอีกนานเลยทีเดียวในการที่จะทำให้เขาเข้าใจในเรื่องเหล่านี้อย่างถูกต้อง เลยทำให้นึกถึงว่ากว่าที่ตนเองจะได้มารู้เรื่องราวเหล่านี้และเข้าใจในคำสอนของครูบาอาจารย์ ท่านคงต้องลำบากมาก ในการที่จะต้องเคี่ยวเข็ญให้คำสั่งสอน คอยย้ำเตือน คอยย้ำพูด ย้ำสอนให้เราฟังบ่อยๆ เพื่อที่จะให้เราเข้าใจในสิ่งที่ท่านต้องการให้เราได้รู้และเข้าใจ ก็เลยตั้งจิตอธิษฐานเลยว่าต่อไปทุกๆ ชาติขอให้เข้าใจในสิ่งที่ท่านสั่งสอนได้โดยง่ายๆ ไม่ต้องให้ท่านมาลำบากในการสั่งสอนเรา แค่เพียงเราเห็นท่าน เราได้ยินชื่อท่าน หรือว่าได้เห็น รู้จักคำว่าพระธรรมกาย ก็ขอให้เรานี่รู้ถึงการสร้างบุญบารมีได้เลย เพียงแค่ท่านมองหน้าเรา ก็ให้เรานี่รู้เลยว่าท่านต้องการจะให้เราทำอะไร ก็ตั้งจิตอธิษฐานไว้อย่างนี้ พวกเราเองที่เป็นลูกหลานคุณยาย เป็นลูกหลวงพ่อ ที่อยู่ในประเทศไทย่โชคดีกว่าบุคคลที่อยู่ต่างแดน ต่างภาษากับพวกเรามากมายนัก เพราะว่าพวกเราได้รู้คำสอนและเข้าใจคำสอนอย่างลึกซึ้ง และตั้งใจที่จะสร้างบารมีติดตามครูบาอาจารย์ไป ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ซึ่งเป็นผู้นำในการสร้างบารมีของพวกเราทั้งหลาย ท่านเป็นตัวแทนของคุณยายอาจารย์ สิ่งที่ท่านได้ขอกับพวกเรามานานแล้ว คือการถวายเวลาให้กับท่าน ให้ท่านได้ทำงานที่แท้จริง ซึ่งสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ ท่านจึงขอให้พวกเราได้ถวายเวลา จึงอยากให้พวกเราได้รับรู้และเข้าใจ แล้วก็ให้คิดว่าเรามีเวลาอยู่ในโลกนี้ไม่ยาวนาน ให้ช่วยกันปลดภาระความกังวลของท่าน และมันก็จะเป็นเสบียงบุญใหญ่ติดตัวเราไปข้ามภพข้ามชาติ แล้วในท้ายที่สุดนี้ หลวงพี่ก็ขอเรียนเชิญพวกเราทุกท่านได้ตั้งใจปฏิบัติบูชา โดยการหลับตาปฏิบัติธรรม ให้เราหลับตารวมใจไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้นึกถึงคุณยายอยู่ที่กลางกายของเรา ให้ใจของเราอยู่ในกลางกายของยาย นึกถึงคุณยายให้ใส สว่าง ที่กลางกายของเรา ตรึกระลึกนึกถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่ของคุณยายที่ท่านได้ทุ่มเทสั่งสอนให้พวกเราได้รู้และเข้าใจว่าเกิดมาสร้างบารมี และเราก็ได้มีชีวิตใหม่ที่ได้เป็นนักสร้างบารมีก็เพราะว่ามีคุณยายอาจารย์ ดังนั้นให้เรานึกบอกกับคุณยายให้ท่านได้รับทราบว่าเราทุกๆ คนจะเอาร่างกายชีวิตนี้ที่คุณยายให้มานี้ เพื่อการสร้างบุญสร้างบารมี เพื่อการทำความดี ที่จะติดตามคุณยายไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม และให้ทุกๆ คนนึกถึงบุญที่เราได้มาบำเพ็ญกุศลในวันนี้ ให้กระแสบุญเกิดขึ้นที่กลางกายของเราที่ได้มารักษาศีล ได้มาทำทาน และได้มาเจริญภาวนา นึกถึงทุกๆ บุญที่เราได้สั่งสมมา ตั้งแต่เกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้ และชาติแรกๆ ที่เราได้เกิดมาสร้างบารมี เรานึกถึงบุญ ให้กระแสบุญเกิดขึ้นมากลางกายของเรา เพื่อเราจะได้นำบุญนี้บูชาธรรมแด่คุณยาย ให้เรานึกถึงภาพการสร้างบารมีของเรา ให้เราเอิบอิ่ม ปีติเบิกบานในบุญกุศลที่เราได้ทำ ให้เรานึกถึงบุญ ให้ใจเราปีติเบิกบานในบุญที่เราได้นึก เป็นกระแสบุญที่หล่อเลี้ยงใจของเรา เราก็นึกถึงคุณยาย แล้วตั้งใจน้อมถวายบูชาธรรมคุณยายด้วยบุญกุศลที่เราสั่งสมมาดีแล้วนี้ ให้เรานึกน้อมถวายบูชาธรรมแด่คุณยาย ให้คุณยายท่านมีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไป ให้ท่านได้เป็นผู้นำในการสร้างบารมีที่จะนำพาพวกเราไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ที่จะนำพาพวกเราไปสู่ชัยชนะ ให้เรานึกถึงคุณยายที่กลางกายของเรา แล้วก็น้อมบูชาธรรมด้วยบุญกุศลที่เราได้มาบำเพ็ญในวันนี้ และที่เราได้ทำมาทั้งในอดีต และบุญกุศลก็เกิดขึ้นแก่เรา เราก็อธิษฐานจิตให้เราได้รู้ได้เห็นวิชชาเหมือนอย่างยาย และให้เราได้ติดตามคุณยาย สั่งสมบุญบารมีไปทุกๆ ชาติ อย่าให้เราได้หลุดไปจากเส้นทางการสร้างบุญสร้างบารมีนี้ ให้ได้ติดตาม ตามติดคุณยายทั้งหยาบและละเอียด แล้วก็ให้ทุกคนนึกอุทิศบุญถึงผู้มีพระคุณ พ่อแม่ญาติพี่น้อง เพื่อนสนิทมิตรสหาย ครูบาอาจารย์ของพวกเรา อุทิศส่วนบุญ ขอให้ได้มีส่วนอนุโมทนา ในบุญที่เรามาบำเพ็ญกันในวันนี้ ให้ทุกๆ ได้นึกแผ่ส่วนบุญให้กับสรรพสัตว์ทั้งหลาย แผ่ความปรารถนาดีไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายทั่วทั้ง (หมดม้วน 1/A) (ม้วน 1/B) ไม่ว่าจะมีเท้ามากมีเท้าน้อยที่ได้รับกระแสใจนี้ ให้ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ให้ทุกคนมีความสุขทั้งกายทั้งใจยิ่งๆ ขึ้นไป ที่มีความทุกข์ก็ให้หมดทุกข์ เราแผ่ขยายใจส่งความปรารถนาดี แผ่ออกไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีประมาณ แผ่คลุมขยายโลก คลุมทั้งโลก และขยายไปทั่วจักรวาล สัพเพ …... PAGE PAGE 8 หน้า FILENAME \p L:\ต้นฉบับบทเทศน์\2544\พฤษภาคม\44-05-11 FW-AAT.doc