-
วันพระต้องละนิวรณ์ (เข้าวัดสร้างบุญ)
วันพระต้องละนิวรณ์ จำง่ายๆ คือ ทำใจให้ใสๆ ให้หยุด ให้นิ่ง ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ใจเร่าร้อนเพราะ...ความอยาก (รักตัวเองอย่างถูกวิธี)
ใจเร่าร้อนเพราะ...ความอยาก ก็ต้องดับใจที่เร่าร้อนด้วย...การหยุด ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐
- ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งทุกๆ วัน (การปฏิบัติธรรม...สำคัญที่สุดในชีวิต)
- การฝึกใจให้หยุดนิ่ง (การปฏิบัติธรรม...สำคัญที่สุดในชีวิต)
- ถ้ารักตัวเอง (การปฏิบัติธรรม...สำคัญที่สุดในชีวิต)
-
งานหยุดนิ่ง (การปฏิบัติธรรม...สำคัญที่สุดในชีวิต)
งานหยุดนิ่ง คือ งานที่แท้จริง ดูเหมือนไม่ได้ทำอะไร แต่กำลังทำงานที่ยิ่งใหญ่ ๑๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖
-
ฝึกใจให้หยุดนิ่งทุกวัน (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
ฝึกใจให้หยุดนิ่งทุกวัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด เราจะไม่สูญเสียความสงบสุขของใจ ๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
-
สงวนเวลาอันมีค่าเอาไว้ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
สงวนเวลาอันมีค่าเอาไว้ ทำหยุดทำนิ่งให้มากที่สุด ๒๓ พฤษภคม พ.ศ. ๒๕๓๕
- วันคืนที่ล่วงไปๆ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
-
ต้องหมั่นฝึกฝนอบรมใจ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
ต้องหมั่นฝึกฝนอบรมใจ จะต้องหยุดใจให้ได้ หยุดไม่ได้...อันตราย ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖
- หมั่นฝึกฝนอบรมใจของเราให้หยุดนิ่ง (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- ถ้าเราปล่อยวาง (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
-
ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน เราจะต้องฝึกฝนใจ ให้หยุดนิ่งอยู่ภายใน ๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๑
-
ฝึกหยุดฝึกนิ่งเอาไว้ (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
ฝึกหยุดฝึกนิ่งเอาไว้ เพื่อตัวของเราเอง ไม่ใช่เพื่อใคร ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙
- การฝึกใจให้หยุดนิ่งทุกวัน (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
- ถ้าเราปล่อยวางทุกสิ่ง (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
-
ถ้าอยากหยุด (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
ถ้าอยากหยุด ก็ต้องหยุดอยาก ...อยากได้ ...อยากมี ...อยากเป็น ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗
- ความสงบของใจภายในเป็นทางมาแห่งความสุข (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
-
เรามีสิทธิ์เข้าถึงธรรมได้ทุกวัน (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
เรามีสิทธิ์เข้าถึงธรรมได้ทุกวัน ใจหยุดได้เมื่อไร ก็เข้าถึงธรรมได้เมื่อนั้น ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
- เมื่อไฟคือความทุกข์ทรมานของชีวิต (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)