- คุณค่าแห่งวิชชาธรรมกาย (ปฏิบัติธรรมฝึกใจ)
- บุญเป็นที่พึ่งในปรโลก (รู้บุญรู้บาปชีวิตปลอดภัย)
-
ชีวิตมีค่าใช้จ่าย (รู้บุญรู้บาปชีวิตปลอดภัย)
ชีวิตมีค่าใช้จ่าย แต่จ่ายไปทางอบายมุข ก็ไปอบาย ถ้าจ่ายไปทางบุญ ก็ไปเทวโลก ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙
- ละชั่ว ทำดี ทำใจให้ใส (รู้บุญรู้บาปชีวิตปลอดภัย)
- พลังบุญ (บุญ...ต้นทุนชีวิต)
- สิ่งอะไรที่เราได้นำออก (รอบรู้เรื่องบุญ)
- บุญทุกบุญ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
-
อย่าไปเสียดายทรัพย์ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
…เปลี่ยนทรัพย์หยาบ เงินทุกสกุลเป็นสกุลบุญหมด เพื่อไปใช้ในปรโลก ถึงจะถูกหลักวิชชา ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
- ทรัพย์ที่เรามีไว้สำหรับเป็นอุปกรณ์ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ตอนสุดท้ายของชีวิต (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ทำทุกบุญ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- อดเปรี้ยวไว้กินหวาน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
-
ชีวิตในโลกมนุษย์มันสั้น (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
…เราต้องสั่งสมบุญเอาไว้มากๆ และพร้อมเสมอที่จะเดินทางไปสู่ปรโลก ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
- ชีวิตไม่ได้สิ้นสุดที่เชิงตะกอน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ชีวิตหลังความตายยาวนานมาก (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ถ้าเราสั่งสมความดีไว้ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ชีวิตในปรโลกยาวนาน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ถ้ารวยในปรโลก...รวยนาน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- เราจะต้องสั่งสมบุญเอาไว้ให้มากๆ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ทุกบุญที่เราทำ... (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)