- การทำสมาธิ (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- ใจคิดได้ทีละเรื่อง (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- การปฏิบัติธรรมในแต่ละวันไม่เหมือนกัน (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ถ้าเรานึกเป็นภาพ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- จะนึกเป็นภาพก็ได้ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- เราตรึก เรานึกถึง “ดวง” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- จะนึกคำว่า “พระ” ก็ได้ แม้ไม่เห็นพระ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- นึกบ่อย ๆ...ก็นึกได้ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- นึกอย่างง่าย ๆ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- “การนึกนิมิต” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ใหม่ ๆ มันก็แวบไปคิดเรื่องโน้นเรื่องนี้ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- “ตรึก” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ตรึกไว้เรื่อย ๆ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- หยาบให้ตรึก (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- หยาบให้ “ตรึก” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ส่วนใครที่ทำได้แล้ว (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ถ้าเราจะไปใช้ “แตะ” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ถ้าฟุ้งหรือท้อ...ให้ลืมตา (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
-
ถ้าฟุ้งเป็นภาพ (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
ถ้าฟุ้งเป็นภาพ เราก็นึกภาพดวงแก้ว องค์พระ หรือมหาปูชนียาจารย์ มาแทน ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- ถ้าฟุ้งละเอียด หรือฟุ้งที่ควบคุมได้ (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)