-
เราทำความดีเพียงคนเดียว (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
เราทำความดีเพียงคนเดียว ยังไม่พอ ต้องชวนคนอื่นทำด้วย ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑
- เราต้องคิดว่า... (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- อย่าให้มีอะไรเป็นข้ออ้าง (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- เมื่อเรามาถึงแสงสว่างก่อน (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- อย่าอ้างว่า...ต้องเข้าสังคม (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย” (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- ไม่ว่าเราจะเข้าไปอยู่ในสังคมไหนก็ตาม (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- อย่าให้เขาดึงเราให้ตกต่ำลง (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
-
มีพรรค มีพวก (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
มีพรรค มีพวก ความสะดวก...มันก็มี ไม่มีพรรค ไม่มีพวก ความสะดวก...ก็ไม่มี ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- การไปชวนคนทำความดี (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- ผู้มีบุญกำลังรอคอยเราอยู่ (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
-
หมู่ญาติ (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
หมู่ญาติ ที่เคยสร้างบุญร่วมกับเรา...มีมาก และกำลังรอคอยเราอยู่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- ให้ใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- เราไปทำหน้าที่กัลยาณมิตร (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- สิ่งที่ชาวโลกต้องการ (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
-
ชาวโลกเขาอยากจะรู้เรื่องราวของชีวิต (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
ชาวโลกเขาอยากจะรู้เรื่องราวของชีวิต วิชชาความจริงของชีวิต ซึ่งทางโลกไม่มีสอน ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- ลูกต้องเป็นเหมือนดวงตะวันน้อยๆ (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- การดำเนินชีวิตของเรา (คุณค่าของกัลยาณมิตร)
- “พลังบุรุษ” เอาไว้สำหรับ (คุณค่าการอยู่ร่วมกัน)
- ไม่มีใครจะเป็นต้นแบบที่ดี (บ้าน วัด โรงเรียน หลอมเยาวชนให้เก่งและดี)