-
ให้ใจเป็นปกติ (• ท่านั่ง, ปรับกาย, ปรับใจ)
ให้ใจเป็นปกติ ในทุกประสบการณ์ อย่าให้ความยินดีร้าย เข้าไปครอบงำ ๑๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐
- ให้ใจอยู่เหนือความยินดียินร้าย (• ท่านั่ง, ปรับกาย, ปรับใจ)
- วิธีที่จะไม่ให้องค์พระหาย (• ๔ ส. สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- แม้เห็นดวงหรือองค์พระ (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
- ภาพที่เราเห็นนั้น (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
-
การดูไปอย่างนั้นเอง (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
การดูไปอย่างนั้นเอง โดยไม่ได้คิดอะไร มันจะทำให้ใจหยุดนิ่งได้ดียิ่งขึ้น ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๕
-
เห็นสักแต่ว่าเห็น (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
เห็นสักแต่ว่าเห็น หรือมองไปงั้นๆ เอง มันก็จะมีอะไรใหม่ๆ มาให้เราดูได้เรื่อยๆ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- การดูเฉยๆ (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
- หยุดกับนิ่งสำคัญ (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
- เมื่อสว่างแล้วก็อย่าตื่นเต้น (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
- ต้องหัดทำตัวเป็นมนุษย์หุ่นยนต์ (• มีอะไรให้ดูก็ดูไป)
- อย่ากังวลกับการเห็นภาพ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- หลับตาเป็น (ปรับกายและใจให้เป็น)
- ส่วนใครที่ทำได้แล้ว (นึกนิมิตและคำภาวนา)
-
การเห็นโลกภายใน (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
การเห็นโลกภายใน ต้องค่อยเป็นค่อยไป ค่อย ๆ เห็น ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
อย่ากังวลกับการเห็นข้างใน (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
อย่ากังวลกับการเห็นข้างใน แต่ถ้าเกิดเห็นขึ้นมาเอง ไม่เป็นไร อย่างนี้ดีมาก ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
-
ถ้าหยุดเอง มาเอง (หยุด นิ่ง เฉย)
ถ้าหยุดเอง มาเอง เห็นเอง ชัดแจ๋ว วิเศษที่สุด นี่คือหยุดสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
- การที่เราดูเฉย ๆ (หยุด นิ่ง เฉย)
-
เห็น...แต่มัน...ไม่ชัด (หยุด นิ่ง เฉย)
เห็น...แต่มัน...ไม่ชัด มีให้ดูแค่ไหน ให้เราดูแค่นั้น ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
- นึกได้ก็เห็นได้