-
ใครเหนื่อย ใครเพลีย (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
ใครเหนื่อย ใครเพลีย ใครง่วง ใครตึง ใครเครียด ปล่อยให้มันหลับไปเลย ในกลางกาย ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- ใครฟุ้ง ถ้าฟุ้งหยาบ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- ความฟุ้งที่รู้ตัวแล้วคุมได้ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- ถ้าฟุ้งหยาบ ควบคุมไม่ได้ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- หมั่นตรึก หมั่นหยุด หมั่นนิ่ง (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- ถ้าอดไปคิดเรื่องอื่นไม่ได้ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- พระธรรมกาย (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
-
วันพระต้องละนิวรณ์ (เข้าวัดสร้างบุญ)
วันพระต้องละนิวรณ์ จำง่ายๆ คือ ทำใจให้ใสๆ ให้หยุด ให้นิ่ง ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
เมื่อใจพ้นจากนิวรณ์ (คุณค่าแห่งสมาธิ)
เมื่อใจพ้นจากนิวรณ์ ก็เหมือนพระจันทร์ พ้นจากหมู่เมฆ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
- หยาบให้ “ตรึก” (นึกนิมิตและคำภาวนา)
-
ง่วงก็หลับ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
ง่วงก็หลับ เมื่อยก็ขยับ ฟุ้งก็ลืมตา แล้วก็ว่ากันใหม่ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- นั่งธรรมะ หลับหลอก ๆ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ไม่ว่าประสบการณ์อะไรเกิดขึ้น (หยุด นิ่ง เฉย)
- การที่เราดูเฉย ๆ (หยุด นิ่ง เฉย)
- อุปสรรคช่วงแรก ๆ ก็จะมีแต่ (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
- ถ้ามีความฟุ้งเกิดขึ้นมา (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
-
อย่าไปต้านความฟุ้งซ่าน (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
อย่าไปต้านความฟุ้งซ่าน เหมือนน้ำกำลังเชี่ยว อย่าเอาเรือไปขวาง เดี๋ยวจะตึงเครียด ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
- ถ้าฟุ้งก็หาเรื่องให้ใจคิดใหม่ (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
- ถ้าฟุ้งหรือท้อ...ให้ลืมตา (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
-
ถ้าฟุ้งเป็นเสียง (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
ถ้าฟุ้งเป็นเสียง เราก็ใช้คำภาวนา “สัมมาอะระหัง” เข้ามาสู้กัน ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕