บุญสร้างอาคารภาวนา60ปี

บุญสร้างอาคารภาวนา ๖๐ ปี เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เมื่อวันพุธที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ วันนี้เป็นวันบุญใหญ่ที่พิเศษอีกวาระหนึ่ง ที่เราจะได้ร่วมกันตอกเสาเข็มมหามงคลต้นแรกเป็นปฐมฤกษ์ของการก่อสร้างอาคาร ๖๐ ปี ที่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับทำภาวนาศึกษาวิชชาธรรมกาย ซึ่งเป็นบุญใหญ่ที่หาได้ยากในโลก เพราะกว่าที่วิชชาธรรมกายจะบังเกิดขึ้นได้นั้น มิใช่เรื่องง่าย จะต้องมีผู้รู้ ผู้มีบุญบารมีแก่กล้า ที่จะทำงานที่แท้จริง มุ่งปราบมาร ขจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป เพื่อสันติสุขของมวลมนุษยชาติและธาตุธรรม งานกอบกู้ธาตุธรรมนี้เป็นภาระหนัก เป็นการทำสงครามที่แท้จริง ที่ยิ่งกว่าสงครามใดๆ ในโลก สงครามภายนอกว่าร้ายแรงแล้ว แต่สงครามภายในนั้นร้ายแรงยิ่งกว่า เพราะข้าศึกศัตรูภายในเขามีฤทธิ์ มีเดช มีอานุภาพมาก สามารถบังคับบัญชาเราได้ ให้เราลองสังเกตดูตัวของเรา จะพบว่าบางครั้งเราอยากจะทำความดี บางครั้งก็อยากอยู่เฉยๆ และบางครั้งก็ทำในสิ่งที่ไม่ดี ทั้งๆ ที่เราก็รู้ว่ามันไม่ดี แต่เราก็ทำ เข้าทำนองที่ว่า ดีชั่วรู้หมด แต่อดไม่ได้ ก็แสดงว่า กิเลสอาสวะได้เข้าไปบังคับเรา ให้ตกเป็นบ่าวเป็นทาสของเขา ที่เข้ามาหุ้มเคลือบอยู่ในจิตใจของเรา ศัตรูที่เห็นตัวนั้นยังไม่น่ากลัว เท่ากับศัตรูที่ซ่อนเร้น ศัตรูที่ซ่อนเร้นนั้นอันตรายต่อชีวิตของเรามากทั้งในปัจจุบันและในสัมปรายภพ เขาพยายามขัดขวางเราทุกวิถีทาง ที่จะทำให้ชีวิตของเราไม่ราบรื่น มีปัญหา มีอุปสรรค มีความทุกข์ทรมานเกิดขึ้น อุปสรรคที่เกิดขึ้นเหล่านี้ ล้วนมีต้นแหล่งที่มาทั้งสิ้น วิชชาธรรมกายกำลังสาวไปหาต้นแหล่งนั้น และจะไปแก้ไข ไปขจัดถึงต้นเหตุแห่งความทุกข์ทรมาน ขจัดวิบากกรรม วิบากมาร วิบัติ บาปศักดิ์สิทธิ์ อุปสรรคต่างๆ นานาในชีวิต ให้ละลายหายสูญไป เพื่อช่วยสรรพสัตว์ทั้งหลายให้พ้นจากความทุกข์ มีดวงตาเห็นธรรม กระทั่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรมได้อย่างปลอดภัยและมีชัยชนะ ดังนั้น อาคารนี้ จึงมีความจำเป็นที่จะต้องสร้างขึ้นมา เพื่อรองรับการทำงานที่แท้จริง คือ การปฏิบัติธรรมเพื่อจะไปเชื่อมโยงกับผู้รู้ภายใน ทำวิชชาปราบมารเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม เพราะถ้าไปยังไม่ถึงที่สุดแห่งธรรมแล้ว เราก็ยังต้องเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร ยังไม่เป็นอิสระที่แท้จริง จะเป็นอิสระที่แท้จริงได้ ก็ต้องปราบมารให้สำเร็จ ปราบมารสำเร็จเมื่อไร เมื่อนั้นสันติสุขที่แท้จริงอันเป็นนิรันดร์ก็จะบังเกิดขึ้น ฉะนั้นงานนี้ ก็ต้องสานกันต่อไปจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายถึงที่สุดแห่งธรรม ในวันนี้ (๒๗ สิงหาคม) เมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๑๒ เป็นวันบวชของหลวงพ่อ เมื่อบวชแล้ว คุณยายได้มอบภารกิจซึ่งเป็นมรดกธรรมให้ในโบสถ์ว่า “ให้ปราบมาร ให้สืบทอดวิชชาธรรมกาย สืบทอดเจตนารมย์ของพระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายต่อไป” หลวงพ่อบวชตอนอายุ ๒๕ ปี นี่ก็ย่างเข้า ๖๐ ปี เผลอประเดี๋ยวเดียว ๓๕ พรรษาแล้ว ยังมีความรู้สึกว่า เพิ่งจะทำบุญไปได้นิดเดียว เพราะบุญใหญ่ๆ จะอยู่ที่การปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นภารกิจหลักที่จะต้องทำ ไม่ทำก็ไม่ได้ บุญทุกๆ บุญที่เราได้ทำผ่านมานั้น ล้วนเกี่ยวเนื่องกับวิชชาธรรมกาย เป็นไปเพื่องานสานต่อวิชชาธรรมกาย ทำตามมโนปณิธานของพระเดชพระคุณหลวงปู่ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายทั้งสิ้น บุญนี้จึงมีอานิสงส์ที่ยิ่งใหญ่ไพศาลเกินกว่าจินตนาการที่เราจะนึกคิดได้ ยากที่ใครๆ จะนับคำนวณได้ว่า จะได้บุญมากขนาดไหน บุญสร้างอาคารทำวิชชา เป็นสุดยอดแห่งถาวรทาน เป็นการสร้างมหาทานบารมีที่มีอานิสงส์มาก บุญนี้ก็จะไปเป็นมหาสมบัติใหญ่ เป็นเสบียงของเราในการเดินทางไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เพราะสิ่งที่สำคัญเบื้องต้นในการเดินทาง คือ เสบียง จะต้องมีมหาทานบารมีเป็นเสบียงที่จะอำนวยความสะดวกในการสร้างบารมีไปทุกภพทุกชาติตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม บุญนี้จะทำให้เรามีมหาสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง เป็นสมบัติอจินไตยบังเกิดขึ้น ทำให้เราได้สร้างบารมีได้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ยิ่งกว่าภพชาติที่ผ่านๆ มาอย่างเทียบกันไม่ได้เลย และบุญนี้ยังมีความพิเศษอีกประการหนึ่งคือ จะไปเชื่อมโยงวิชชาธรรมกายกับต้นวิชชากับมหาปูชนียาจารย์ ซึ่งจะมีอานิสงส์ใหญ่ ทำให้เราได้บรรลุวิชชาธรรมกายได้อย่างสะดวกสบาย อย่างง่ายดาย เราจะรู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอดในวิชชาธรรมกายตั้งแต่เยาว์วัย สิ่งที่เรากระทำนี้ก็จะเป็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่ต่อมวลมนุษยชาติ ต่อโลก จักรวาล และธาตุธรรมอย่างแท้จริง เพราะมีส่วนในการสนับสนุนผู้ประพฤติธรรม ศึกษาวิชชาธรรมกาย ที่มีมโนปณิธานที่จะไปถึงที่สุดแห่งธรรม เพราะฉะนั้นให้ลูกทุกคนปลื้มปีติ และก็ภาคภูมิใจในบุญนี้กันนะจ๊ะ