ปฏิทินทอง1

ปฏิทินทอง เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เมื่อวันพุธที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกคนได้หันกลับมาพิจารณาตัวเราดูว่า ตลอดปี ๒๕๔๖ ที่ผ่านมา ตั้งแต่วันต้นปีจนถึงวันสุดท้ายของปี เราได้ใช้เวลา ๓๖๕ วัน เพื่อการสร้างบารมีให้ครบถ้วนบริบูรณ์ ยังมีความประมาทชะล่าใจในการดำเนินชีวิต หรือไม่ได้สั่งสมบุญบารมีทุกวันกันหรือยัง ถ้าใครยังก็ต้องมาคิดตั้งหลักของชีวิตใหม่ ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๔๗ เป็นต้นไป ต้องตั้งใจใหม่กันว่า เราต้องเป็นคนที่แตกต่างจากเดิม อย่าเป็นคนเดิม ๆ ที่ประมาทในการดำเนินชีวิต ไม่ได้สั่งสมบารมีกันอย่างเต็มที่ เราใช้บุญเก่ากันทุกวัน ที่เรายังสามารถนั่งนอนยืนเดิน ยังรับประทานอาหารได้ ไปเที่ยวสนุกสนานเพลิดเพลิน ทำมาหากินได้ ยังมีแหวนเพชรใส่ มีเสื้อผ้าสวย ๆ งาม ๆ รถหรู ๆ บ้านน่าอยู่ก็เพราะบุญเก่าของเรายังมีใช้อยู่ทุกวัน บุญเก่าใช้ไป ๆ ก็หมดไปทุกวัน แต่บุญใหม่ซึ่งมีความจำเป็นสำหรับภพต่อ ๆ ไปในอนาคต และส่วนหนึ่งมีความจำเป็นทั้งในปัจจุบันนี้ด้วย บุญปัจจุบันสำคัญตอนใกล้จะละโลก เพราะเขาตัดสินกันที่ใครใจใสหรือใจหมอง ถ้าใจใสเพราะสั่งสมความดีก็ไปสวรรค์ ถ้าใจหมองด้วยบาปอกุศลก็ไปอบาย เราใช้บุญใหม่เพื่อเดินทางไปสู่สุคติ แล้วก็ไปเสวยสุขซึ่งเป็นส่วนของบุญบนโลกสวรรค์ ส่วนเศษของบุญก็ไว้ใช้ในเมืองมนุษย์ส่งผลในภพชาติถัด ๆ ไปอีกยาวนาน เราจะมีชีวิตสุขสำราญ โดยมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีแค่ไหน ขึ้นอยู่กับปัจจุบันนี้ที่เราประกอบเหตุในการสั่งสมความดี ปัจจุบันเราใช้บุญเก่ากันไปทุกวัน แต่ถ้าบุญใหม่นาน ๆ ทำที แล้วเราจะไปหวังเอาดีในภพเบื้องหน้าได้อย่างไร เราเป็นผู้ออกแบบชีวิต ไม่ใช่ใครจะมาลิขิตชีวิตของเรา เราอยากจะให้ชีวิตของเราในปัจจุบันและในภพต่อ ๆ ไปเป็นอย่างไรก็แล้วแต่ใจของเราจะไขว่คว้าเอา วิธีการในการสร้างบุญกุศล พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเอาไว้แล้วในบุญกิริยาวัตถุ ๓ ที่แปลว่า ทางมาแห่งบุญ ๓ ทาง คือ ทาน ศีล ภาวนา เราก็ต้องทำ ถ้าเราไม่ทำก็ไม่ได้บุญมาใช้ อยู่ ๆ จะให้บุญหล่นทับนั้นไม่มี หรือจะหวังแค่อนุโมทนาบุญกับคนอื่น หรือหวังให้เขาทำบุญแล้วอุทิศบุญแบ่งให้เรา ก็ได้ทีละนิดหน่อย อย่าไปหวังเลย อย่าไปยืมจมูกคนอื่นเขาหายใจ สู้เราทำเองไม่ได้ ได้บุญมากกว่า อุปกรณ์ในการสร้างบารมีในอนาคต ประกอบไปด้วย รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรค ผล นิพพาน วิชชาธรรมกาย เกิดมาระลึกชาติได้ ก็มีกำลังใจจะสร้างความดีกันตั้งแต่เกิดเลย แล้วก็เข้าถึงธรรมกันตั้งแต่ยังเยาว์วัย มีสมบัติอย่างนี้ครบถ้วนบริบูรณ์จึงจะเหมาะสมกับการเกิดกันในภพชาติต่อไป รูปสมบัติ คือ ต้องมีร่างกายที่แข็งแรง อายุยืน ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ แล้วก็รูปงามเป็นที่ดึงดูดตาดึงดูดใจของเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย ครบถ้วนทั้ง อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ ทรัพย์สมบัติ มีไว้สำหรับทำให้เราสร้างบารมีอย่างอื่นได้สะดวกสบายยิ่งขึ้น เพราะว่าเราไม่ต้องเสียเวลามาทำมาหากิน ช่วยลดปัญหาแรงกดดันในชีวิต คุณสมบัติ คือ ความฉลาด ความรู้ ความสามารถ เราก็จะได้ต้องมีให้พร้อม ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน ความสมปรารถนาในทุกสิ่งทุกอย่างทั้งหมด ขึ้นอยู่กับบุญที่เราได้กระทำเอาไว้ทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นภพหน้าจะดีได้ก็ขึ้นอยู่กับภพนี้เราทำไว้ดี แล้วก็ต้องทำทุก ๆ วัน ถ้านาน ๆ ทำที รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ก็กะพร่องกะแพร่งไม่สมบูรณ์ พิจารณาตัวเราในปัจจุบัน ทั้งทางกาย วาจา ใจ เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม เครื่องประดับประดา บ้านช่อง พวกพ้องบริวาร ดวงปัญญา เป็นต้น เราจะเห็นว่ายังมีข้อบกพร่องเยอะทีเดียว จึงจำเป็นจะต้องแก้ไขในปัจจุบันนี้ เพราะฉะนั้น ปี ๒๕๔๗ ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม นี้เป็นต้นไป เริ่มสั่งสมบุญกันเลย อย่าให้ขาดเลยแม้แต่วันเดียว ให้เตือนตัวเองด้วยการนำเอาปฏิทินแผ่นโต และก็เอาปากกาสีแดงขีดเอาไว้เป็นเครื่องหมายว่า ทุก ๆ วันเราได้สั่งสมบุญทั้ง ทาน ศีล ภาวนา ครบถ้วน ทุกคืนก่อนเข้านอนให้สำรวจตัวเองว่า ตลอดทั้งวันตั้งแต่ตื่นนอนกระทั่งก่อนเข้านอน เราทำความดีครบถ้วนแล้วหรือยัง ทั้งทาน ศีล ภาวนา ทำทาน เช่น ใส่บาตรพระตอนเช้า ให้วิทยาทาน ความรู้ ตั้งแต่สมาชิกภายในบ้านและนอกบ้านแล้ว ให้อภัยทานคนที่เคยล่วงเกินเรา ให้ธรรมทานเป็นกัลยาณมิตรกับเพื่อนมนุษย์ เป็นต้น รักษาศีล อย่างน้อยศีล ๕ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดปด ไม่ดื่มสุราเมรัย เราครบถ้วนไหม และก็ทำภาวนา นั่งสมาธิทุกวัน ถ้าวันนี้ทำแค่ทานก็ขีดเส้นเดียว ถ้าทำทานกับรักษาศีล ขีด ๒ เส้น ทำครบทั้งทานศีลภาวนา ขีด ๓ เส้น เราพิจารณาการทำความดีไปทุก ๆ วัน พอถึงวันสิ้นปี ๒๕๔๗ เราก็นำปฏิทินทองนั้นมาดู เปิดดูทุกแผ่นเลย ทุกวันทั้ง ๓๖๕ วัน เราทำบุญไม่เคยขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว จะทำให้เรามีความปีติและภาคภูมิใจ เป็นความปีติที่เงินทองหาซื้อไม่ได้ และก็ภาพแห่งความดีจะเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๔๗ จนกระทั่งถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๗ เรื่อยไปเลย จะเป็นภาพแห่งความดีเกิดขึ้น พอเราดูไปทีละวัน ๆ เราจะกระทำอะไรก็แล้วแต่ คิดพูดทำ ทั้งกายวาจาใจ จะเป็นภาพเกิดขึ้นให้ปลื้มปีติ แล้วภาพก็จะถูกเก็บไว้เป็นกรรมนิมิต คือภาพแห่งการกระทำที่จะมาฉายให้เราเห็นอยู่คนเดียว ตอนวันสุดท้ายของชีวิต ก่อนที่เราจะหลับตาลาจากโลกนี้ไป เพราะฉะนั้น เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๔๗ เป็นต้นไป ขีดเส้นบนปฏิทินเมื่อทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา ขีดทุก ๆ วัน เพื่อความปลื้มปีติและภาคภูมิใจของปี ๒๕๔๗ นี้นะลูกนะ --------------------------------------------------------