นึกถึงความตายทุกวัน

นึกถึงความตายเป็นมงคล เรานึกถึงความตายได้ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้งยิ่งดี ถ้ายิ่งทุกลมหายใจเข้าออกยิ่งดีใหญ่ แต่ในแง่การปฏิบัติจริง ๆ มันยาก เพราะเราต้องเรียนหนังสือ ต้องทำมาหากิน ต้องดูแลครอบครัว ก็เอาเป็นว่า นึกถึงความตายให้ได้ทุกวันก็แล้วกัน อย่างน้อยวันละ ๒ ครั้ง ตอนตื่นนอนกับตอนเข้านอนว่า "นอนไปแล้วจะได้ตื่นหรือเปล่าก็ไม่รู้" "ตื่นแล้วจะได้หลับอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้" การนึกถึงความตาย จะทำให้ไม่ประมาทในชีวิต จะได้เร่งสร้างความดี นี่เป็นความดีงามของการระลึกนึกถึงความตาย และเวลาตาย ก็ต้องตายให้เป็นนะ ถ้าตายไม่เป็น..อันตราย เพราะตายแล้วต้องไปสู่ปรโลก ไม่ว่าเราจะเชื่อ หรือไม่เชื่อก็ตาม ปรโลกนั้นมีอยู่ ผู้รู้ที่เขาไปเห็นมาด้วยปัญญา หรือด้วยธรรมจักขุอันบริสุทธิ์เกลี้ยงเกลาจากอาสวะกิเลสทั้งหลาย ท่านเห็นว่าชีวิตในปรโลกนั้นมี ชีวิตในสังสารวัฏก็มี ไม่ใช่เกิดมาชาติเดียวแล้วสูญ หรือเกิดมาชาติเดียว ตายแล้วไปมีความสุขนิรันดร หรือทุกข์นิรันดรอย่างนั้น ชีวิตจริงมันไม่ตื้น ไม่ง่ายอย่างนั้นนะ คุณครูไม่ใหญ่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๖