สันติภาพภายนอกเริ่มจากสันติสุขภายใน

สันติภาพภายนอก เริ่มจากสันติสุขภายใน (เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๔ เดือนตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๑) ในท่ามกลางความหลากหลายของเชื้อชาติ ศาสนา เผ่าพันธุ์ ขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดความแตกแยก ทะเลาะเบาะแว้งกัน ขัดแย้งกัน เพราะคนเราโดยมากไปติดในเรื่องปลีกย่อย ยังไม่ได้เข้าใจถึงแก่นแท้ของชีวิต แต่เมื่อใดทุกๆ คนในโลกได้เข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัว เราจะเข้าถึงสิ่งที่เหมือนกัน จะเข้าถึงความสุขภายใน ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุข ความบริสุทธิ์ และความรู้แจ้งภายใน เมื่อนั้นความขัดแย้งในใจของตัวเองก็จะหมดไป เมื่อความขัดแย้งของตัวเองหมดไป ก็จะขยายเป็นวงกว้าง กว้างขวางกันออกไป พลอยทำให้การขัดแย้งภายนอกหมดสิ้นไปด้วย สันติสุขที่แท้จริงก็จะได้บังเกิดขึ้น ความรู้สึกว่าเป็นเครือญาติเป็นพี่เป็นน้องกันก็จะเกิดขึ้น ความรู้สึกเป็นเพื่อนร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันก็เกิดขึ้น ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่างๆ การรู้จักแบ่งปันก็จะบังเกิดขึ้น ความรู้สึกที่ดีดีก็จะบังเกิดขึ้น ดังนั้นธรรมกายนี่แหละจึงเป็นหลักสำคัญของชีวิตมนุษย์ทุกๆ คน เพราะฉะนั้นพวกเราควรตั้งใจปฏิบัติเพื่อเข้าถึงธรรมกายให้ได้ ถ้าเราเข้าถึงธรรมกายได้ เราก็จะมีที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง ความอยากที่จะเข้าถึงธรรมกายของผู้มีความปรารถนานั้นมีทุกคน เป็นความอยากอย่างแรงกล้า แต่ความตั้งใจปฏิบัติให้เข้าถึงนั้นนะมีน้อย ถ้าเราปรับปรุงแก้ไขกันตอนนี้ เราก็จะสมหวัง เราต้องเอาชนะความเกียจคร้าน หรือความตั้งใจชั่วคราวนี้ให้ได้ ในไม่ช้าก็จะสมหวังอย่างแน่นอน ขอเพียงให้เราฝึกทำใจให้สงบ หยุด นิ่ง อยู่ภายในได้ ยิ่งสงบ หยุด นิ่งได้มากเท่าใด ใจก็จะยิ่งบริสุทธิ์มากขึ้น ความบริสุทธิ์มากขึ้น ความผาสุขก็จะเพิ่มขึ้น และเมื่อความคิดของเราน้อยลงๆ ยิ่งความคิดน้อยลงไปเรื่อยๆ ความสุขก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พอเหลือความคิดเพียงสิ่งเดียว ความสุขก็ยิ่งเพิ่มพูน พอหยุดสนิทนิ่ง ไม่มีความคิดใดๆ เลยตรงนี้เราคงไม่คุ้นเคยกับประสบการณ์ชนิดนี้ ณ จุดที่ปลอดความคิด เหลือแต่ใจที่หยุดนิ่ง ที่ปราศจากความคิดจริงๆ ตอนนี้ความสุขจะเกิด นี่คือความอัศจรรย์ เป็นความสุขที่แท้จริง มีความสบายกาย แล้วมันสบายใจ กายไม่ปวดไม่เมื่อย ไม่ง่วง ไม่มึนซึม ระบบประสาทกล้ามเนื้อตื่นตัวไปหมด เรากับจักรวาลดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียว ใจเราเบิกบาน แช่มชื่น ไม่ซึมไม่เศร้า ไม่วิตกกังวล ไม่ซึม ไม่เครียด ไม่เบื่อ ไม่กลุ้ม มีแต่ความสบาย มีความเบิกบาน เบากายเบาใจ มันเบาไปตลอด ยิ่งกว่าขนนกที่ลอยไปในอากาศอีก สบายๆ พอมาถึง ณ จุดนี้ ความคิดก็จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เพราะจริงๆ แล้วเรามีสิ่งที่เหมือนกันอยู่ภายใน ไม่จำเป็นจะต้องขัดแย้งด้วยความเชื่อ หรือด้วยความคิดที่แตกต่างกัน เราไม่ควรจะหวงแหนทรัพยากรต่างๆ เราควรจะแบ่งปันซึ่งกันและกัน ความคิดอะไรต่างๆ เหล่านี้ก็จะเกิดขึ้นมา เมื่อเราเข้าถึงกายธรรม เป็นพระธรรมกายกันหมดทุกคนในโลก ตอนนี้แหละสันติสุขที่แท้จริงจะบังเกิดขึ้นในโลก เพราะความแตกต่างๆ จะหมดไป เราจะไม่มีความรู้สึกในความแตกต่างของเชื้อชาติและเผ่าพันธุ์ ความสมานฉันท์ ความเป็นเครือญาติก็จะเกิดขึ้นตอนนี้แหละ ถ้าหากว่าลูกๆ ในสภาธรรมกายสากลนี้ หรือลูกๆ ที่อยู่ต่างจังหวัดก็ดี ต่างประเทศก็ดี ได้เข้าถึงตรงจุดนี้ ชีวิตก็จะมีความผาสุก และจะเผื่อแผ่ความสุขไปยังเพื่อนบ้าน ไปยังผู้ที่ใกล้ชิดเรา ความสุขที่เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ ที่ศูนย์กลางกายของเราก็จะเริ่มขยายออกไป ขยายไปเรื่อยๆ สันติสุขก็จะแผ่กว้างออกไปอย่างนี้ เพราะฉะนั้นวิธีที่จะทำให้เกิดสันติภาพของโลก เราต้องสร้างสันติสุขภายในตรงนี้ให้ได้เสียก่อน ถ้าสันติสุขภายในบังเกิดขึ้นพร้อมกับความรู้แจ้ง ความบริสุทธิ์ภายใน สันติภาพภายนอกจึงจะบังเกิดขึ้น นี่เป็นสิ่งสำคัญนะจ๊ะ