สร้างพระบนโดมไปแล้ว

สร้างพระบนโดม, ในโดมไปแล้ว ทำไมต้องสร้างพระแกนกลางอีก สาธุชน : ขอความเมตตาหลวงพ่อพูดถึงอานิสงส์ของพระแกนกลาง เพราะหลายท่านได้ทำพระบนโดมไปแล้ว ในโดมไปแล้ว แล้วจำเป็นอย่างไรที่ต้องทำพระแกนกลางอีก คุณครูไม่ใหญ่ : เรื่องอานิสงส์พระอาจารย์คงพูดให้ฟังแล้ว เหลืออย่างเดียว ถ้าทำในแกนกลางด้วยมันก็จะเสร็จเร็ว ๆ จะได้ทำอย่างอื่นต่อ มีกำลังเราก็ทำกันไป อย่าไปคิดว่าทำตรงโน้นตรงนี้เลย ตอนนี้พระข้างนอกหมดแล้ว พระข้างในยังไม่หมด ถ้าเราทำข้างในหมดอีก มันก็เสร็จ เราก็ช่วยกันทำให้เสร็จ ส่วนอานิสงส์เป็นบุญ บุญก็เป็นอเนกประสงค์ สารพัดนึก เหมือนกระแสไฟฟ้านี่แหละ พอเราเอาพัดลมไปเสียบมันก็หมุนจี๋ เอาเตารีดเสียบมันก็ร้อน เอาตู้เย็นเสียบมันก็เย็น เอาหลอดไฟเสียบมันก็สว่างเป็นอัตโนมัติ บุญก็เป็นอัตโนมัติอย่างนี้แหละ ตอนนี้เรากำลังคุยว่า ทำอย่างไรมหาธรรมกายเจดีย์จะเสร็จ ในเมื่อพระข้างนอกหมด แต่ยังไม่เสร็จ เราก็มาทำพระข้างในก็แค่นั้น พอสร้างเสร็จแล้วเราจะได้มีเวลามาปฏิบัติธรรม เพราะหลวงพ่อว่ายังมีหลายสิ่งที่เรายังไม่รู้ ยังสงสัยอยู่ นรกมีจริงไหม สวรรค์มีจริงไหม ภพชาติมีจริงไหม ก่อนมาเกิด เรามาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วอะไรคือเป้าหมายชีวิตเราก็ยังไม่รู้ ทำบุญแล้ววิมานเราเป็นอย่างไร เราอยากรู้ใช่ไหม รีบทำตรงนี้ให้เสร็จ เสร็จแล้วจะได้รีบมานั่งหลับตากัน สิ่งที่หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกๆ คนได้ตอนนี้ ๑.ได้บุญในการสร้างถาวรวัตถุที่เกี่ยวโยงกับการเผยแผ่ธรรมให้มันจบ ซึ่งมันเป็นหน้าที่ของเรา และเป็นการสร้างบารมีของเรา ๒. เมื่อเสร็จภารกิจหยาบพร้อมกับหลวงพ่อแล้ว เราก็มานั่งธรรมะกัน ไปค้นสิ่งที่เรายังสงสัยอยู่ หลวงพ่ออยากสอนอย่างนี้ อยากให้รู้ ให้เข้าใจ เราจะได้เอาเวลาที่เหลืออยู่กับความแข็งแรงสดชื่นของร่างกายที่เหลืออยู่มาค้นตรงนี้กัน อยากให้ลูกทุกคนได้ไปเห็นตรงนี้จะได้หายสงสัย แล้วจะยิ่งศรัทธาในพระศาสนาในพระพุทธเจ้ามากขึ้น เมื่อเราหายสงสัยแล้วก็จะได้แบ่งปันความรู้ให้ชาวโลกต่อไป หลวงพ่ออยากให้ทุกคนเป็นตัวแทนหลวงพ่อ เป็นตัวแทนคุณยาย เป็นตัวแทนหลวงปู่วัดปากน้ำ เป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นตัวแทนของพระพุทธศาสนาช่วยกันเผยแผ่ธรรม เพราะฉะนั้นตอนนี้มหาธรรมกายเจดีย์ยังสร้างไม่เสร็จ คิดอย่างเดียวให้เหมือนหลวงพ่อ คือทำให้มันเสร็จ ตอนนี้มีพระแกนกลาง เราก็ทำแค่นั้นเอง ทั้งทำด้วยตัวเราด้วย และไปชวนคนอื่นมาทำด้วย จะได้เสร็จเร็ว ๆ อย่าเสียดายทรัพย์เลย ทำให้เกิดมหาปีติขึ้นมาให้ได้ แล้วมหาปีตินี้จะไปใช้ตอนไหน ใช้ตอนที่ร่างกายเราไม่ไหวแล้ว นอนอยู่บนเตียงคนป่วย พออยู่บนเตียงคนป่วยมหาปีติจากการสร้างบุญกุศลเท่านั้นจึงเอามาใช้ได้ ศาสตร์ทุกศาสตร์ที่เราเรียนมา ไม่ว่าจะจบรัฐศาสตร์ จบกฎหมาย จบบัญชี นำความรู้ตรงนั้นมาใช้ไม่ได้เลยบนเตียงคนป่วย ถึงตอนนั้นมหาปีติจากความดีที่เราทำมามากจนกระทั่งเกิดปีติ นึกแล้วขนลุกชูชัน ปลื้มขนลุกซู่ตัวเป็นหนาม มีความรู้สึกเหมือนขนยาวไปสุดขอบจักรวาลอย่างนั้น ปลื้มมีความสุขอยู่บนเตียง ตอนนั้นร่างกายเราขยับไม่ได้แล้ว เหมือนคนสิบคนจับคน ๆ เดียว จับเราตรึงหมดเลย เหลือแต่ดวงใจของเราแค่นั้น ถ้าตอนนั้นเรานึกถึงความดีที่เราทำแล้วปลื้มว่า มหาธรรมกายเจดีย์เสร็จด้วยมือของฉัน กำลังไม่ค่อยสบาย หน้าตาผ่องใส สดชื่น เบิกบานขึ้นมาเลย เห็นทางสวรรค์แล้ว เห็นทางไปของตัว ถ้าตายตอนนี้ก็ไม่กลัวตาย มัจจุราชซึ่งใคร ๆ เขากลัวกัน แต่เราไม่กลัว เพราะฉะนั้นหลวงพ่อถึงบอกว่า ทำจนกว่าเกิดมหาปีติ ทำให้ขนหนาวลุกเลย สดชื่น เบิกบาน อย่างนี้ใช้ได้ เพราะฉะนั้น ที่ถามว่าจะได้อานิสงส์อย่างไร มันเหมือนครอบจักรวาล เหมือนกระแสไฟที่เราเอาไปใช้อะไรต่าง ๆ ได้ เรายังต้องเดินทางไกลในสังสารวัฏ ไปที่สุดแห่งธรรม การไปที่สุดแห่งธรรมนี่ไม่ใช่ใกล้ ๆ มันไกลมาก ๆ จะไปได้หมายความว่า เราต้องมีบารมีเป็นเสบียงติดตัวไปเยอะๆ ทำไปเรื่อย ๆ เลย ถ้ามีทานบารมีจะทำให้เรามีโภคทรัพย์ มีทรัพย์สมบัติ พอเกิดมาไม่ต้องทำมาหากิน ทรัพย์มาคอยอยู่แล้ว คนอย่างนี้มีในโลกนะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์เป็นมาแล้ว สร้างทานบารมีจนกระทั่งทรัพย์มาคอยอยู่ เมื่อมีทรัพย์แล้วก็ไม่เสียดายไม่ผูกพันในทรัพย์ มีก็แจกจ่ายทำทานต่อไป สร้างบารมีต่อไป เพื่อให้มีเวลาว่างสำหรับการทำหยุดนิ่ง แล้วท่านก็แสวงหาการหยุดนิ่งจนกระทั่งเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าเรามีมหาทานบารมี เราก็จะมีโภคทรัพย์เกิดขึ้นมา ทรัพย์เป็นของกลางของโลกนี้ ถ้าไม่มีกระแสบุญดึงดูดมา มันไม่มานะ มันผ่านไปผ่านมา หรือบางคนไปยืนอยู่บนขุมทรัพย์ยังไม่รู้เลย ที่แอฟริกา มีฝรั่งคนหนึ่งชื่อ นายโรเดสเขาไปเห็นเด็กอาฟริกา เอาก้อนหินสีชมพูใส ๆ ก้อนเบ้อเริ่มมาขว้างกันเล่น ขว้างกันไปขว้างกันมา แกหยิบดู เอ๊ะ นี่มันเพชรนี่ ถาม “ไอ้หนูไปเอามาจากไหน” “โอ๊ย เยอะแยะไป เต็มเลย” “ช่วยพาไปหาพ่อหน่อยซิ” พาไปหาพ่อ ไปถึงก็ถามพ่อว่า “ขอที่แถวนี้ได้ไหม” “ได้” “จะแลกกับอะไรล่ะ” “วัว ๑๑ ตัว” กับขุมทรัพย์นั่น แล้วในที่สุดนายโรเดสก็เลยทำเหมืองเพชร ตั้งประเทศ ชื่อ โรสดีเซียอยู่ในอาฟริกา แลกด้วยวัว ๑๑ ตัว เพราะฉะนั้น ไม่มีบุญแม้ไปอยู่บนขุมทรัพย์ยังไม่รู้เลย เพราะฉะนั้นทรัพย์ในโลกนี้เป็นของกลาง จะมาได้ต้องมีกำลังดึงดูด คือ กำลังบุญของเรา บุญประเภทไหน บุญประเภทสร้างมหาทานบารมีที่เราทำอยู่นี้แหละจะดึงดูดมา หรืออย่างพระนางสิริมหามายา พุทธมารดา ท่านสร้างบุญมามาก ท่านจับใบไม้อธิษฐานให้เป็นทอง มันก็เป็นทอง คิดจะบริจาคทาน สมบัติรัตนชาติก็หล่นลงมาเลย เพชรนิลจินดาแจกไปทั่ว อยากจะให้อาหารแก่คนยากจน ตักอาหารแจกไม่มีหมด มีร้อยเลี้ยงร้อย มีพันเลี้ยงพัน มีล้านเลี้ยงล้าน ไม่หมดเลย เพราะสร้างมหาทานบารมีมาดี ต่อจากนี้ไปเลิก คำว่า อดอยากยากจน หรือมาแสวงหาทรัพย์ด้วยความทุกข์ยากลำบาก หรือเห็นตัวแดงในบัญชีแล้วเกิดเวียนหัวจะหมดสิ้นไป ต่อจากนี้จะสร้างมหาทานบารมีได้อย่างมีความสุข นี่คืออานิสงส์ที่เรากำลังทำอยู่ ตั้งแต่ให้เรามีผลอย่างนี้ กระทั่งมีสมบัติจักรพรรดิเกิดขึ้น เราสามารถเปลี่ยนยุค IMF อย่างที่เล่าให้ฟังเมื่อกี้นี้แหละ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ปฏิบัติธรรมบนดอยสุเทพ ผู้ฟัง : เจ้าภาพแก้วกายธรรมอาสา สถานที่ : ดอยสุเทพ จ. เชียงใหม่ เวลา : ๑๓.๐๐ น.