กิตติศัพท์ข้ามทวีป

๑๔. กิตติศัพท์ข้ามทวีป หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านไม่ได้มีเพียงเป้าหมายเผยแผ่วิชชาธรรมกายไปทั่วประเทศเท่านั้น แต่ท่านมีเป้าหมายให้เผยแผ่ไปทั่วโลก แม้ว่าจะทําไม่ทันในยุคของท่านก็ตาม แต่ท่านก็ได้ปูพื้นฐานเอาไว้เป็นอย่างดี งานเผยแผ่พระศาสนาในประเทศนั้น ทั้งหลวงพ่อและศิษย์หลายท่านได้ช่วยกันประกาศพระศาสนาไปในสถานที่ต่างๆ จนทําให้มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสในวิชชาธรรมกายเพิ่มขึ้นเป็นจํานวนมาก ในด้านต่างประเทศนั้น หลวงพ่อท่านได้ส่งท่านจิตเวโท ภิกขุ ไปเผยแผ่พระศาสนาในประเทศอังกฤษ จนกระทั่งมีกลุ่มชาวอังกฤษเลื่อมใสศรัทธาในการปฏิบัติธรรม หนึ่งในจํานวนนั้นได้แก่ศาสตราจารย์วิลเลียม ออร์กัสต์ เปอร์เฟิสต์ แห่งมหาวิทยาลัยในกรุงลอนดอน พ.ศ. ๒๔๙๗ ศาสตราจารย์วิลเลียม ออร์กัสต์ เปอร์เฟิสต์ จึงได้เดินทางข้ามทวีปติดตามท่านจิตเวโท มาที่วัดปากน้ำ เพื่อขออุปสมบทและศึกษาวิชชาธรรมกาย หลวงพ่อจึงได้ประกอบพิธีอุปสมบทให้ในพระอุโบสถวัดปากน้ำ นับเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เข้ามาอุปสมบทเป็นพระภิกษุในวัดปากน้ำเมื่อบวชแล้ว ได้ฉายาว่า กปิลวฑฺโฒ ภิกฺขุ การมาบวชของท่านกปิลวฑฺโฒนี้เป็นเรื่องที่น่าทึ่งเพราะในสมัยนั้น ประเทศทางตะวันตกมักจะดูถูกดูแคลนประเทศในย่านเอเชียนี้ว่าเป็นประเทศด้อยพัฒนาหลายๆ ประเทศในย่านนี้ก็ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งตะวันตกอยู่ในขณะนั้น แต่การอบรมธรรมปฏิบัติของหลวงพ่อวัดปากน้ำกลับสามารถทําให้ชาวตะวันตกระดับปัญญาชนเข้ามาบวชได้นี้ ย่อมนับว่าเป็นความอัศจรรย์ในบารมีของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำอย่างแท้จริง เมื่อท่านกปิลวฑโฒ ภิกขุ ได้ฝึกเจริญภาวนาจนได้ธรรมกายแล้ว หลวงพ่อได้ส่งกลับไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่ประเทศอังกฤษอีกครั้งเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๗ จนถึงปี พ.ศ. ๒๔๙๘ ท่านกปิลวฑฺโฒ ภิกฺขุ ก็ได้เดินทางกลับมาวัดปากน้ำอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับนําชาวอังกฤษซึ่งได้บรรพชาเป็นสามเณรมาแล้ว ๓ รูปจากประเทศอังกฤษ มาศึกษาวิชชาธรรมกาย และขอให้หลวงพ่อช่วยจัดการอุปสมบทให้บวช เสร็จแล้วได้รับฉายาว่า สทฺธาวฑฺโฒ ปญฺญาวฑฺโฒ และวิชฺชาวฑฺโฒ รวมเป็นพระภิกษุชาวยุโรปจําพรรษาอยู่ที่วัดปากน้ำ สมัยนั้น ๔ รูปด้วยกัน ไม่เพียงแต่อุปสมบทให้ชาวอังกฤษเท่านั้น หลวงพ่อท่านยังมีดําริที่จะสร้างวัดไทยในประเทศอังกฤษ เพื่อที่จะประดิษฐานพระพุทธศาสนาให้มั่นคงถาวรในประเทศนั้นอีกด้วย ท่านได้นําโครงการนี้ไปปรึกษากับ ฯพณฯ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น แต่หลวงพ่อท่านอาพาธเสียก่อน โครงการของท่านจึงต้องระงับไป แต่ถึงกระนั้น ท่านกปิลวฑโฒก็ยังสามารถไปจัดตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรม เรียกว่า “สํานักพุทธวิหารแฮมพ์สเตต” ขึ้นในกรุงลอนดอนได้สําเร็จด้วยเช่นกัน นอกจากในซีกโลกตะวันตกแล้ว ชาวต่างชาติในซีกโลกตะวันออกคือชาวอาทิตย์อุทัย ก็ได้มารับแสงแห่งธรรมจากวัดปากน้ำไปส่องสว่างไว้ในประเทศญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน กล่าวคือในปี พ.ศ.๒๕๐๐ มีชาวญี่ปุ่นชื่อ นายทาโก ชิมารุจิ นักบวชนิกายนิชิเรน สนใจการปฏิบัติธรรมและต้องการอุปสมบท พร้อมทั้งจําพรรษาอยู่ที่วัดปากน้ำ ขณะนั้นหลวงพ่อท่านอาพาธ สมเด็จป๋าวัดโพธิ์ ครั้งยังดํารงสมณศักดิ์ที่พระธรรมวโรดม จึงเป็นองค์อุปัชฌาย์แทนให้ พร้อมทั้งได้ตั้งฉายาพระชาวญี่ปุ่นนั้นว่า ธมฺมฉนฺโท เมื่อบวชแล้วก็ได้จําพรรษาอยู่ที่วัดปากน้ำประมาณ ๖ เดือน ปฏิบัติธรรมจนได้ธรรมกายแล้ว จึงกลับไปเผยแผ่วิชชาธรรมกายในประเทศญี่ปุ่น ก่อนหน้าที่จะมีการบวชชาวญี่ปุ่นนั้น ได้มีคณะสมณทูต ญี่ปุ่นภายใต้การนําของท่านสังฆราช ตาคาชินา เดินทางมาเยี่ยมวัดปากน้ำ เมื่อวันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ.๒๔๙๗ เวลา ๑๘.๐๐ น. หลังจากที่คณะสมณทูตนี้เดินทางกลับจากการประชุมพุทธศาสนิกสัมพันธ์ ณ ประเทศอินเดีย และดูการสังคายนาที่ประเทศพม่าเสร็จแล้ว ผู้ที่มีส่วนในการอํานวยความสะดวกให้คณะสงฆ์ชั้นผู้ใหญ่คณะนี้ได้เดินทางมาที่วัดปากน้ำคือนาย เอี่ยม สังขวาสี ผู้เป็นอุปนายกพุทธสมาคมแห่งประเทศไทย และในครั้งนั้นเองที่คณะสงฆ์จากญี่ปุ่นได้สนใจศึกษาเรื่องฐานที่ตั้งของใจซึ่งต่างจากวิธีการปฏิบัติของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านสังฆราชถึงกับกล่าวชื่นชม และอาสาจะไปแนะนําการวางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายเช่นกัน นอกจากนั้นยังมีพระผู้ติดตามในคณะชื่อท่านกาชิยูอิไซ ได้ลงมือปฏิบัติธรรมจนได้รับผลการปฏิบัติเป็นที่น่าพอใจถึงกับกล่าวทั้งน้ำตาแห่งความปีติหลังจากฝึกสมาธิเสร็จแล้วว่า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยพบความสุขเช่นนี้เลย