มโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ (๒๕๕๐)

๑๐. มโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ วันที่ ๓๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันจันทร์ที่ ๓๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เราได้พร้อมใจกันอธิษฐานจิตอยู่จำพรรษา ณ วัดพระธรรมกาย เสร็จเรียบร้อยแล้ว แปลว่า ในพรรษานี้ เราจะตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมกันอย่างเต็มที่ ให้สมกับที่ได้มาบรรพชาอุปสมบทกันในคราวนี้ ให้ใช้วันเวลาที่มีอย่างจำกัดภายในพรรษานี้ ให้ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการตั้งใจมาบรรพชาอุปสมบทกัน ซึ่งเรามีวัตถุประสงค์เพียงประการเดียว คือ เพื่อการทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ กระทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ตรงนี้ โดยเฉพาะหมู่คณะของเรามีเป้าหมายจะมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เพราะฉะนั้นการอยู่จำพรรษาร่วมกันคราวนี้ ให้ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมให้เต็มที่ เต็มกำลัง จำนวนพระภิกษุซึ่งไม่รวมวัดสาขา ๙๖๘ รูป เป็นจำนวนที่มากที่สุดในประเทศ สังเกตจากโบสถ์เรารองรับได้ไม่เต็มที่ ต้องไปนั่งตากแดดกันนอกอุโบสถ ก็เป็นที่น่าปลื้มปีติยินดี ที่มีผู้มีบุญมาบวชกันในคราวนี้ เราคงจะต้องรักษาแชมป์กันต่อไป เพื่อเป็นกำลังใจของสังฆมณฑลทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ ส่วนสามเณรจำนวน ๒๗๑ รูป ยอดรวม ๑,๒๓๙ รูป ถ้าภายในประเทศรวมสามเณร เรายังอยู่ในระดับเป็นแชมป์หรือเปล่า ตอนนี้เราไม่ทราบ เพราะว่าบางวัดมีสามเณรมาก รวมแล้วหลักพันขึ้นไป แต่ถ้าไปเทียบกับประเทศพม่า หรือประเทศอื่น ที่เขาบวชมากกว่านี้ก็มี ดูเหมือนจะหลักพันซึ่งเป็นเรื่องปกติของเขา ของเราเป็นวัดแรกในประเทศ ที่มีจำนวนพระภิกษุสามเณรมากที่สุดในขณะนี้ จำนวน ๑,๒๓๙ รูป ยังไม่รวมวัดสาขา *บวชแล้วต้องบำเพ็ญสมณธรรม* ภายในพรรษานี้ หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกรูปที่ตั้งใจมาบวชในคราวนี้ ตั้งแต่พรรษา ๑ ขึ้นไปเรื่อย ๆ ทุก ๆ รูป ตั้งใจปฏิบัติธรรมกันให้เต็มที่ จะปฏิบัติธรรมที่อาคารจาตุมหาราชิกา หรือที่ใดก็ตาม เราก็ทำไป แม้ว่าเราจะมีกิจวัตร กิจกรรม ภารกิจที่หลวงพ่อและหมู่คณะมอบหมายให้ สิ่งนี้ก็ไม่ควรจะเป็นอุปสรรคต่อการบำเพ็ญสมณธรรม เพราะการบำเพ็ญสมณธรรมก็เพื่อตัวของเราเองเป็นอันดับแรก และเพื่อผู้อื่นเป็นอันดับที่รองลงมา ถ้าบวชแล้วไม่บำเพ็ญสมณธรรม การบวชนั้นก็เปล่าประโยชน์ อยู่กันไปวัน ๆ หนึ่ง ไม่ได้รับสุขจากสมาธิ เมื่อไม่ได้รับสุขจากสมาธิ การบวชนั้นก็ไม่ได้ประโยชน์อย่างเต็มที่ อีกทั้งจะทำให้ใจเราฟุ้งซ่าน ใจฟุ้งซ่านเป็นอันตรายต่อเพศนักบวชอย่างมาก *เตือนตัวเอง..เรามาบวชเพื่ออะไร* ๓ เดือนนี้ ซึ่งไม่นานเท่าไร ไม่กี่วันก็จะออกพรรษากันแล้ว จากวันนี้ก็นับถอยหลังกันไป เราต้องเตือนตัวเราเอง ต้องสอนตัวเราเองให้ได้ทุกวันเลยว่า “เรามาบวชทำไม เราทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างในทางโลกทำไม ทั้ง ๆ ที่เราไม่ใช่ผู้ด้อยโอกาส หรือไม่อาจจะดำรงชีวิตอยู่ได้ในทางโลก เรามีความพร้อมทุกอย่างที่จะดำรงชีพอยู่ในทางโลก เช่นเดียวกับชาวโลกทั้งหลาย แต่เราไม่ทำอย่างชาวโลก เราเดินทวนกระแสของชาวโลกแล้วตั้งใจมาบวช เพราะฉะนั้นอะไร ๆ ก็ไม่น่าจะเป็นอุปสรรคของการมาบำเพ็ญสมณธรรม เราคงได้ยินได้ฟังเกี่ยวกับเรื่องประสบการณ์ภายในของคฤหัสถ์ที่หลวงพ่อนำมาเล่าสู่กันฟัง โดยนำตัวอย่างของญาติโยมทั้งจากภายในและต่างประเทศมาเล่าผ่าน DMC คิดว่าลูกทุกคนคงจะได้ยินได้ฟังว่า ขนาดเขาเป็นผู้ด้อยโอกาส ไม่ได้มาบวชอย่างเรา เขายังให้โอกาสตัวเองในการปฏิบัติธรรม และมีผลการปฏิบัติได้เข้าถึงสุขของสมาธิ จิตตั้งมั่น สงัดจากกามและบาปอกุศลธรรม แม้ตัวเขาจะอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยบาปอกุศลธรรมและกามสุขทั้งหลาย แต่เขาสามารถที่จะบริหารเวลาและให้ความสำคัญต่อการปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ ฉะนั้น ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะทำไม่ได้ เรามีโอกาสมากกว่าเขา มีความตั้งใจดีมากกว่าเขา ณ จุดเริ่มต้นที่จะมาสู่เพศสมณะ กาลเวลาผ่านไป เรารู้ตัวของเราเองว่า เราได้ตั้งใจมาบวชอย่างถูกหลักวิชชาหรือไม่ เรามีประสบการณ์ภายในไหม เราจะรู้ตัวของเราเองนะลูกนะ เราอายุเพิ่มขึ้นทุกวัน ความตายไม่มีนิมิตหมาย เราอยู่ในฐานะที่มนุษย์และเทวดากราบไหว้ เป็นความหวังของโยมพ่อ โยมแม่ หมู่ญาติ ที่จะมีส่วนแห่งบุญในการมาบวช และมาบำเพ็ญสมณธรรมของเราในคราวนี้ ลูกทุกรูปต้องเตือนตัวเอง สอนตัวเองให้ได้ อย่าให้วันเวลาผ่านไปเฉย ๆ อย่าเพลิดเพลินไปแบบที่ชาวโลกเขาเพลิดเพลิน หรือมีข้ออ้าง ข้อแม้ เงื่อนไขว่า มีภารกิจเยอะแยะ จนไม่ยอมให้โอกาสกับตัวเองในการบำเพ็ญสมณธรรม ลูกคงเคยได้ยินคำว่า “ไม่มีเวลา ไม่มีในโลก” เราจะอ้างว่า เราติดภารกิจมากมายจนไม่มีเวลาจะบำเพ็ญสมณธรรมก็ไม่ถูกต้อง ในตัวอย่างที่เล่าให้ฟังว่า ญาติโยมเขาต้องดิ้นรนต่อสู้ในการดำรงชีพ เขายังมีเวลาให้โอกาสกับตัวเองในการปฏิบัติธรรม และมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีด้วย นี่เป็นสิ่งที่พวกเราได้ยินได้ฟังแล้วต้องนำกลับมาสอนตัวเองทุกวันนะลูกนะ พรรษาที่ผ่านมาแล้ว ก็ให้มันผ่านไป แต่เรารู้ตัวของเราเองว่า เรามีพรรษาเพิ่มขึ้น แต่คุณธรรมและคุณวิเศษของเรายังไม่เพิ่มพูน พรรษานี้ต้องแตกต่างจากเดิมนะลูกนะ *มโนปณิธานอันยิ่งใหญ่* ยิ่งมโนปณิธานของเรายิ่งใหญ่และแตกต่างจากทั่ว ๆ ไป คือ ภารกิจที่เป็นภาคปราบ ที่มหาปูชนียาจารย์ทุกท่าน มีพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร เป็นหลักเป็นประธาน และมหาปูชนียาจารย์ทั้งหลาย เป็นต้น เรามาเพื่อการนี้ ถ้าเราไม่มีบุญประเภทนี้ เรามาอยู่รวมกันไม่ได้ ฝูงนกเข้าฝูงนก ฝูงเนื้อเข้าฝูงเนื้อ ผู้ที่มีมโนปณิธานภารกิจในเส้นทางนี้ก็จะไปรวมกันอยู่ที่ตรงนั้น เรามีภารกิจในทางนี้อย่างต่อเนื่อง ยาวนาน และมา ณ ช่วงรอยต่อที่คำว่า “ธรรมกาย” จะเลือนหายไปจากความทรงจำของพุทธบริษัท ๔ ของมวลมนุษยชาติและเทวดาทั้งหลาย เรามักจะมา ณ ตอนช่วงนี้ เพื่อที่จะฟื้นฟูคำว่า “ธรรมกายและวิชชาธรรมกาย” กลับมา กับภารกิจแน่วแน่ที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เพราะฉะนั้น การมารวมของเรา แม้จะออกมาจากตระกูลต่าง ๆ กัน แม้จะแตกต่างกันเพียงใดก็ตาม แต่ว่ามีมโนปณิธานเดียวกัน เพราะฉะนั้นตรงนี้ลูกต้องศึกษาเรียนรู้กระทั่งเข้าไปอยู่ในจิตสำนึกของเราว่า เรามีภารกิจหลักที่สำคัญตรงนี้ และภารกิจหลักที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมนั้น เป็นภารกิจที่จะต้องทำให้ยิ่งกว่าภารกิจแรกของภาคโปรด *ช่วงวัยที่เหมาะสมที่สุด* ดังนั้น อย่าให้วันเวลาผ่านไปเฉย ๆ ลูกทุกรูปยังอยู่ในวัยเจริญ ยังแข็งแรง ความแข็งแรงเป็นสิ่งที่เหมาะสมต่อการศึกษาวิชชาธรรมกายเป็นอย่างมาก จะเป็นฐานทัพที่รองรับวิชชาธรรมกายเป็นอย่างดี ถ้าผ่านวัยนี้ไปแล้ว แม้ลูกมีหัวใจที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมก็ทำได้ไม่เต็มที่เท่ากับวัยเจริญ วัยแข็งแรงนี้จะทำได้ดีที่สุด ดีกว่าวัยที่เสื่อมลงมา และเป็นวัยที่พญามารกลัวที่สุด เพราะผู้ที่แข็งแรงถ้าเข้าถึงวิชชาธรรมกายจะเร็วแรงทีเดียว เพราะว่าฐานทัพกายมนุษย์นั้นเหมาะสมที่จะรองรับท่านผู้รู้ ผู้มีอานุภาพภายใน ที่เราจะต้องไปเชื่อมกันอยู่ตรงนั้น แต่ผู้ที่อยู่ในวัยนี้ก็มีสิ่งหนึ่งที่ถ้าเราประมาทในการดำเนินชีวิต ก็จะเปิดช่องให้กามฉันทะมาเข้าแทรก นิวรณ์มาเข้าแทรกได้ง่าย ซึ่งตรงนี้เป็นอันตรายต่อเพศสมณะและต่อวิชชาธรรมกาย ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะคุ้มครองตัวของเราเองให้อยู่รอดปลอดภัย และมีชัยชนะ สง่างามเป็นทักขิไณยบุคคล บรรลุวัตถุประสงค์และความตั้งใจดีที่มาบวชในคราวนี้ ก็คือต้องตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรม *โลกคอยต้นบุญต้นแบบที่ดี* หลวงพ่อมีความปรารถนาเป็นอย่างมากที่จะให้ลูก ๆ ทุกรูป ทั้งภิกษุ สามเณรจำนวน ๑,๒๓๙ รูป มีโอกาสมารับดวงแก้วกับมือหลวงพ่อแบบในชุดที่ ๑ ที่รักการทำความเพียร ปฏิบัติธรรมทุกวันไม่ขาดเลย ผ่านการสอบทรงจำโอวาทมหาปูชนียาจารย์ จากหนังสือพกไว้ในใจในทุก ๆ เล่มได้ ไม่ใช่แบ่งเป็นชุดที่ ๑ ชุดที่ ๒ ชุดที่ ๓ หรือไม่ได้อยู่ในชุดกับเขา นี่คือความปรารถนาอย่างลึก ๆ ซึ่งเกิดขึ้นมาตลอดเวลา โดยเฉพาะเมื่อกี้ หลวงพ่อมีความสุขทุกครั้งที่มือไปหยิบดวงแก้ว แล้วก็นำมามอบให้กับผู้ที่มีความตั้งใจดี มันเป็นความสุขลึก ๆ ที่ชื่นใจที่ว่า การมาบวชในแต่ละรูปในครั้งนี้ ทุกรูปตั้งใจจริง แล้วจะเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีสำหรับเพื่อนสหธรรมิกทั่วโลก ซึ่งตอนนี้ความคิดนี้อาจจะยังไม่อยู่ในใจลูกทุกรูป ในวันเวลาที่ผ่านมา เพราะลูกทุกรูปไม่ทราบว่า ตัวเราเองมีความสำคัญต่อเพื่อนสหธรรมิกทั่วโลก เรานึกว่า เราก็บวชกันไปวัน ๆ มีภารกิจอะไรก็ทำกันไป แล้วก็คิดกันอยู่เพียงแค่นี้ ซึ่งวันนี้ต้องเปลี่ยนแปลงความคิดใหม่แล้ว เมื่อเราสามารถเป็นที่พึ่งแก่ตัวเองได้ แล้วก็เป็นกันไปทั้งทีมที่มีอยู่ในวัดพระธรรมกาย และวัดสาขาทุกภูมิภาคทั่วโลก ก็จะเป็นกำลังใจของเพื่อนสหธรรมิกทั้งหลายต่างนิกายกัน ซึ่งกำลังรอคอยต้นบุญต้นแบบที่ดี ถ้าหากว่า ภิกษุสามเณร บรรพชิตทั้งหมดดังกล่าวนี้ เป็นกำลังใจให้เกิดขึ้นกับเพื่อนสหธรรมิกหลากนิกายทั่วโลก แล้วสิ่งดี ๆ ก็จะเกิดขึ้น คือ พุทธบริษัท ๔ จะเกิดกำลังใจ ญาติโยมจะเกิดกำลังใจ เมื่อเกิดกำลังใจกันไปทั้งหมดนี้ ลูกลองคิดต่อไปว่า อะไรจะเกิดขึ้นกับชาวโลก เมื่อเขากำลังรอคอยสิ่งหนึ่ง ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าเขากำลังรอคอยอะไรอยู่ แต่เราได้เข้าถึง ณ จุดตรงนั้นแล้ว เราก็จะเป็นแสงสว่างให้กับเขาได้ ความสมหวังจะเกิดขึ้นกับทุก ๆ รูป ที่มาเกิดในโลกใบนี้ ณ ยุคนี้ แม้เราจากโลกนี้ไป สิ่งที่เราทำไว้ก็จะเป็นต้นบุญต้นแบบถ่ายทอดต่อ ๆ กันไป แปลว่าการมาเกิดของเราในคราวนี้บรรลุวัตถุประสงค์ของภารกิจ ดังนั้น พรรษานี้ นับถอยหลังกันแล้วจากวันนี้ ก็ขอให้ลูกทุกรูป >> ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมกันให้ดี >> รักษาธรรมวินัยของเราให้ดี เมื่อไม่ได้เพิ่มขึ้นก็อย่าให้เสียไป ให้มันเท่าเดิม >> ขวนขวาย แสวงหาความบริสุทธิ์ของกายวาจาใจ ความบริสุทธิ์นี้นำมาซึ่งความปีติและภาคภูมิใจให้เกิดขึ้นกับเราทุกวัน ความปีตินำมาซึ่งความสงบกาย สงบใจ และเข้าถึงความสุข เมื่อกายสบาย ใจสบาย ก็จะทำให้ใจเป็นหนึ่ง สงัดจากกาม จากบาปอกุศลธรรม จิตตั้งมั่นอยู่ภายใน และในที่สุดก็จะเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว และจะมีความรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเราว่า เราเป็นหนึ่งในพระรัตนตรัยอย่างแท้จริง เมื่อมนุษย์และเทวดาเคารพกราบไหว้ เราจะมีความรู้สึกว่า ไม่เก้อเขิน เพราะเขาได้บูชาบุคคลที่ควรบูชาแล้ว นี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่หลวงพ่อจะปรารภสั้น ๆ สำหรับวันนี้ *หลวงพ่ออำนวยพร* ขอให้พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งความสว่างไสว ให้ลูกทุก ๆ รูป ทั้งภิกษุสามเณร ๑,๒๓๙ รูป รวมทั้งลูก ๆ ที่อยู่ตามวัดสาขาต่าง ๆ ทุกภูมิภาคทั่วโลก มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง อย่าเจ็บ อย่าป่วย อย่าไข้ ให้อายุขัยยืนยาว ให้ได้บำเพ็ญสมณธรรมได้อย่างเต็มที่ ให้สงัดจากกามและบาปอกุศลธรรม ให้มีใจตั้งมั่นอยู่ภายใน ให้ได้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว ให้ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้องร่องรอยตรงไปตามความเป็นจริง สิ่งที่เป็นข้าศึกต่อกุศลและพรหมจรรย์ให้ห่างไกล ความบริสุทธิ์และสิ่งที่ดีงามจงหลั่งไหลมาทุกอนุวินาที สู่กายวาจาใจของลูกทุกขุมทุกขน ทุก ๆ กาย ให้กายวาจาใจของลูกสะอาด บริสุทธิ์ เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่และวิชชาธรรมกาย ให้สำเร็จภายในพรรษานี้ทุก ๆ รูป จงทุกประการเทอญ ๏