ฟ้าผ่าเปรี้ยง...แก้วกายสิทธิ์หายไป

สมัยแรกๆ ในยุดที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ (ภาษีเจริญ) เริ่มสอนวิชชาธรรมกาย ยังมีพระเณรและแม่ชีได้ธรรมกายยังไม่มาก แต่ท่านเป็นคนชอบลองวิชชามีครั้งหนึ่งหลวงพ่อท่านสั่งให้ลูกศิษย์ขุด "แก้วกายสิทธิ์" ขึ้นมา หลุมที่ขุดใหญ่ขนาดหลุมเสา ลึกไม่มากแค่ศอกเดียวเห็นจะได้ หลวงพ่อท่านใช้ธรรมกายดึงแก้วกายสิทธิ์ขึ้นมาให้สูง จะได้ขุดได้ง่ายๆ ท่านสั่งให้แม่ชีบุญนาคไปตามผู้ที่ดูแลแก้วกายสิทธิ์นี้มาคุยด้วย ก็เหมือนมีคนมาเข้าร่าง แล้วก็พูดท้าทายหลวงพ่อวัดปากน้ำว่า "ถ้ามึงแน่จริง มึงขุดซิ กูจะให้งูกัดมึง" หลวงพ่อท่านก็สั่งให้ลูกศิษย์ขุดลงไป ไม่รู้งูมาจากที่ไหน อยู่ดีๆ มันก็โผล่มากัดแขน ไม่รู้เป็นงูผีหรือเปล่า บางครั้งแก้วกายสิทธิ์ก็เคลื่อนตัวไป ในภายหลังหลวงพ่อท่านใช้สายสิญจน์ล้อมรอบหลุมขุด แล้วมีใส่ข้าวตอกดอกไม้ลงไปด้วยเพื่อไม่ให้แก้วกายสิทธิ์เคลื่อนหนีไป แล้วท่านก็ขุดเอาแก้วกายสิทธิ์ขึ้นมาได้จริงๆ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเอาไว้ในโบสถ์ แต่อยู่ได้แค่ 7 วัน วันที่เจ็ดฟ้าผ่าเปรี้ยงแล้วแก้วกายสิทธิ์ก็หายไป หลวงพ่อจึงรู้ว่าเรายังไม่ชนะมาร ถ้าเราเอา "แก้วกายสิทธิ์" นี้ไว้ได้จะเลี้ยงคนได้มากมายมหาศาลทีเดียว หลังจากนั้นท่านจึงริเริ่มที่จะสร้างโรงงานทำวิชชาขึ้น ลุงฉลอม มีแก้วน้อย