จริยาวัตร

นับตั้งแต่หลวงพ่อวัดปากน้ำค้นพบวิชชาธรรมกายก็ได้ตั้งใจเผยแผ่สั่งสอนเรื่อยมา ไม่เคยขาดแม้แต่วันเดียว จนกระทั่งใกล้มรณภาพจะเห็นได้จากจริยาวัตรของท่านคือ ๑. คุมภิกษุสามเณรลงทำวัตร ไหว้พระในใบสถ์ และให้โอวาทสั่งสอนทุกวันๆ ละ ๒ เวลาคือ เช้าและเย็น ๒.วันพระและวันอาทิตย์ ลงแสดงธรรมในพระอุโบสถเองเป็นนิจ ๓.ทำกิจภาวนาอยู่ในสถานที่ซึ่งจัดไว้เฉพาะเป็นกิจประจำวันและควบคุมพระให้ไปนั่งภาวนารวมอยู่กับท่านทั้งกลางวันและกลางคืน ส่วนพวกอุบาสิกาก็ให้ทำกิจภาวนาเช่นกัน ๔.ทุกวันพฤหัสบดีเวลา ๑๔.๐๐ น. ลงสอนการนั่งสมาธิแก่ภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ๕.จัดให้มีครูสอนพระปริยัติธรรม ผลแห่งการอบรมเผยแผ่ธรรมปฏิบัติวิชชาธรรมกายตั้งแต่ต้นมาทำให้มีศิษยานุศิษย์เป็นจำนวนกว่าแสนคน ในจำนวนนี้ประมาณหมื่นกว่าคนที่ได้บรรลุ "ธรรมกาย" และหลวงพ่อท่านได้ส่งพระภิกษุและอุบาสิกาซึ่งได้ธรรมกายแล้วนั้น ไปเผยแผ่เกือบทุกจังหวัดในประเทศไทย พระภิกษุสามเณรและอุบาสิกาที่ได้รับยกย่องอยู่ในชั้นอาจารย์สอนวิปัสสนาภายในวัดปากน้ำ โดยใช้ให้ช่วยค้นคว้าวิชชาธรรมกายอย่างคืบหน้าทุกวัน เป็นเวลายาวนานถึง ๒๓ ปีเศษ แม้กระนั้นหลวงพ่อท่านก็ยังคงทำการค้นคว้าอยู่ตลอดเวลา ท่านเคยให้โอวาทแก่พระภิกษุสามเณรในพระอุโบสถว่า "พวกเธอพยายามให้ได้ธรรมกายเสียก่อนแล้วฉันจะสอนต่อไปให้อีก ๒๐ ปีก็ยังไม่หมด"