ผลงานด้านการประพันธ์

สมเด็จฯ เป็นพระเถระที่ทันสมัย สันทัดในการประพันธ์เป็นอย่างดี ปรากฎว่าท่านสนใจในการเขียนและงานประพันธ์ ชอบอ่านและสะสมหนังสือต่างๆ มาแต่เป็นสามเณร โดยเฉพาะหนังสือที่พิมพ์แจกเป็นที่ระลึกในงานศพ เคยเขียนบทความเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในวันสำคัญลงพิมพ์ในหน้าหนังสือพิมพ์ตั้งแต่สมัยหนังสือพิมพ์เดลิเมล์ โดยใช้ชื่อว่า ป. ปุณณสิริ และได้เขียนหนังสือขึ้นเล่มหนึ่งชื่อ "จดหมายสองพี่น้อง" เป็นที่ระลึกในการบำเพ็ญกุศลฌาปนกิจศพโยมมารดาเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ ปรากฏว่ามีผู้สนใจกันมากชมกันว่ามีลีลาในการเขียนดีมาก ต่อมาเมื่อ พ.ศ.๒๔๙๒ ภายหลังจากหายอาพารหนักและพักพื้นอยู่ที่พระวิหารทิศเหนือ (ทิศพระป่าเลไลยก์) ในวัดพระเชตุพนฯ ท่านได้เขียนหนังสือขึ้นอีกเล่มหนึ่ง โดยมีความประสงค์จะพิมพ์แจกในงานฉลองรูปหล่อของสมเด็จพระวันรัต (เผื่อน ติสฺสทตฺต) ซึ่งเป็นสมเด็จอาจารย์และอดีตเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ ตั้งชื่อหนังสือเล่มนั้นว่า "สันติวัน" ปรากฏว่าหนังสือ "สันติวัน" ได้รับความนิยมอย่างสูงและมีผู้ขอไปพิมพ์เผยแพร่หลายครั้งต่อแต่นั้นมา เมื่อสมเด็จฯ เขียนบทความหรือเรื่องสั้น ก็เลยใช้นามปากกาว่า "สันติวัน" บ้าง "ศรีวัน" บ้าง สลับกันไป หนังสือที่สมเด็จเขียนขึ้นและตีพิมพ์เผยแพร่ไปแล้ว ก็มีเรื่อง พุทธชยันตี, คุณนายชั้นเอก, พรสวรรค์, อ้ายตี๋, เกียรติกานดา, เบื้องหลังชีวิต และหนี้กรรมหนี้เวร เป็นต้น ซึ่งสภาพระธรรมกถึกเคยรวบรวมพิมพ์ขึ้นตั้งชื่อว่า "ลิขิตสมเด็จฯ" และในขณะเป็นสังฆมนตรีและเลขาธิการ ก.ส.พ. ได้รวบรวมพิมพ์ระเบียบคณะสงฆ์ไว้ ให้ชื่อว่า "ประมวลอาณัติคณะสงฆ์" ดังปรากฏกล่าวถึงในประกาศสถาปนาสมณศักดิ์เป็นพระธรรมวโรดม โดยเหตุที่สมเด็จฯ เป็นนักประพันธ์ สนใจในการกวี จึงสนับสนุน "ชุมนุมภาษาไทย" ของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้จัดงานวันสมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิในรส ขึ้นในวัดพระเชตุพน ทุกวันที่ ๑๑ ธันวาคมของทุกปี และในบางปีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถก็เสด็จพระราชดำเนินมาทรงร่วมในงานด้วย สมเด็จฯ ได้สนับสนุนเป็นกำลังใจแก่นักประพันธ์รุ่นใหม่โดยรับเป็นผู้อุปถัมภ์การกวี เช่น ชมรมนักกลอน เป็นต้น