เมื่อหลวงปู่นั่งอยู่ในรถ

"เดี๋ยวมา รออยู่ที่นี่นะ" เป็นคำพูดที่คุณญตินันท์ได้ยินจากเพื่อนใหม่ ตอนนั้นเธอไม่นึกเลยว่าเขาไปแล้วจะไปลับพร้อมทั้งฉกของรักของเธอไปด้วย เมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ คุณญตินันท์ เที่ยงนิมิตร หรือไอซ์ เดินทางไปร่วมงานหล่อหลวงปู่ทองคำกับคุณแม่และคุณป้าซึ่งไปวัดพระธรรมกายอยู่เป็นประจำ คืนก่อนวันงาน คุณแม่บอกกับเธอว่า "พรุ่งนี้แม่จะไปวัดนะ จะไปเอาบุญใหญ่งานหล่อหลวงปู่ แม่คงไปต่างจังหวัดกับหนูไม่ได้" เมื่อเธอได้ยินอย่างนั้นก็เลยตอบคุณแม่ไปว่า "ถ้าอย่างนั้นไอซ์ไม่ไปทำงานแล้ว ไปเอาบุญกับแม่ดีกว่า" ด้วยความที่ห่างหายจากวัดไปนาน เมื่อได้เห็นสาธุชนในชุดขาวสะอาดตาเป็นแสนๆ คน บนสภาธรรมกายสากล เธอถึงกับเอ่ยออกมาว่า "โอ้โฮ! หลวงปู่ท่านคงศักดิ์สิทธิ์มากเลย คนถึงได้มากันเยอะแยะขนาดนี้" พอได้เวลาหล่อหลวงปู่ เธอก็หย่อนมหาสุวรรณนิธิลงในรางทั้งน้ำตา เธอเล่าว่า "บอกไม่ถูก ไม่รู้ทำไมน้ำตาไหลไม่หยุด ขนลุกไปทั้งตัว รู้แต่ว่าปลื้ม ชื่นใจ ประทับใจไปหมด" หลังกลับจากงานหล่อหลวงปู่ เวลาประมาณตี ๓ คุณญตินันท์ต้องออกไปทำงานที่ต่างจังหวัดเช่นเคย ปกติคุณแม่ไปด้วย แต่ครั้งนี้เธอมีเพื่อนใหม่ร่วมเดินทางแทนคุณแม่ ในขณะที่เธอแวะเข้าห้องน้ำ เพื่อนบอกว่า "เดี๋ยวมา รออยู่ที่นี่นะ" เธอรออยู่ตั้งนาน เพื่อนก็ไม่กลับมา พอเปิดกระเป๋าดูจึงรู้ว่ากุญแจรถไม่อยู่แล้ว คือเพื่อนใหม่เปลี่ยนสถานะเป็นโจรขับรถของเธอไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ทิ้งให้เธอนั่งร้องไห้อยู่เป็นนานสองนาน พอกลับถึงบ้าน เมื่อเธอเล่าเรื่องให้ทุกคนฟัง คุณแม่ของเธอก็พูดจาเป็นมงคลสุดๆ ว่า "มันจะเอารถไปได้ยังไง หลวงปู่ท่านนั่งอยู่ในรถ" ฟังแล้วกำลังใจมาเป็นกอง แล้วคุณแม่ก็บอกให้เธอนึกถึงหลวงปู่ นั่งสมาธิแล้วอธิษฐานจิตกับหลวงปู่ และยังบอกอีกว่า "แม่มั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้คืน" จากนั้น ทุกคนก็ช่วยกันอธิษฐานจิต คุณป้าอธิษฐานว่า "ขออานุภาพของหลวงปู่ช่วยให้หลานสาวได้รถคืนภายใน ๒๔ ชั่วโมงด้วยเถิดเจ้าค่ะ" ต่อมา คุณญตินันท์และคุณพ่อคุณแม่ก็เตรียมตัวออกตามหารถ แต่ตัวแทนบริษัทประกันบอกว่า "ไม่ต้องไปหาแล้ว ไม่ได้คืนหรอก" ที่เขาพูดอย่างนี้เพราะที่ผ่านๆ มา สถิติรถหายกับสถิติได้รถคืนไม่สมดุลกันเลย บางครั้งจับขโมยได้ แต่ไม่มีรถมาคืนให้ เพราะว่าเอาไปขายที่ชายแดนเรียบร้อยแล้ว แต่คุณญตินันท์กับคุณแม่เชื่อมั่นในอานุภาพของหลวงปู่ จึงยืนยันว่าจะตามหารถต่อไป เชื่อไหมว่า ภายในเวลาไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมง ตรงตามที่คุณป้าอธิษฐานไว้ พวกเขาพบรถจอดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง จึงโทรศัพท์แจ้งตำรวจทันที และในที่สุดก็ได้รถคืนในเช้าวันรุ่งขึ้น !! คิดดูก็น่าแปลก วิสัยโจรเวลาขโมยของไปแล้วจะต้องเอาไปซ่อนไว้ไม่ให้ใครเห็น แต่นี่กลับเอามาจอดไว้ให้คนเห็นง่ายๆ ไม่เอาอะไรคลุมแถมยังมีสิ่งดลใจให้คุณญตินันท์ไปหารถในบริเวณนั้นอีกด้วย คุณญตินันท์บอกว่า "ทันทีที่ได้รถคืน ก็วิ่งเข้าไปกอดรถ น้ำตาไหล แล้วเข้าไปดูของในรถ อัศจรรย์มากของทุกอย่างที่อยู่ตรงรูปหลวงปู่อยู่ครบหมด ไม่มีการเคลื่อนย้ายเลย เหมือนกับขโมยมองไม่เห็น มีทั้งกระเป๋าสตางค์ บัตร ATM และเอกสารสำคัญ บอกตรง ๆ เลยว่ายิ่งกว่าถูกรางวัลที่ ๑ อีก นี่ถ้าไม่ได้ไปงานหล่อหลวงปู่ ไม่รู้จะเป็นยังไง" การที่คุณญตินันท์รถหายแล้วได้คืน นับว่ามีบุญมาก เพราะปกติรถหายยากที่จะได้คืน ขนาดโทรศัพท์หายยังไม่ค่อยได้คืนเลย แต่กรณีนี้ คุณป้ากับคุณแม่อยู่ในบุญมาตลอด และมีความเคารพรักเชื่อมั่นในหลวงปู่อย่างสูงตลอดมา แถมคุณญตินันท์ เจ้าของรถ ก็เพิ่งไปเติมบุญมาจากวัดด้วยการหล่อหลวงปู่ ซึ่งเป็นบุญใหญ่มากๆ และยังหล่อด้วยความปลื้มปีติจนน้ำตาไหล การทำบุญด้วยความปลื้มปีติย่อมจะได้บุญมากกว่าไม่ปลื้ม ยิ่งปลื้มในการหล่อรูปเหมือนหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ยิ่งได้บุญมหาศาล ส่งผลให้ได้สมบัติที่หายกลับคืนมา