สู่ร่มผ้ากาสาวพัสตร์

เหตุการณ์สำคัญที่เป็นแรงบันดาลใจให้หลวงปู่ตัดสินใจเข้าสู่เส้นทางธรรม คือ เมื่อท่านอายุได้ ๑๙ ปีเศษ วันหนึ่งขณะนำเรือเปล่ากลับมาจากการขายข้าว พร้อมเงินจำนวนหลายพันบาท แต่เนื่องจากกระแสน้ำในแม่น้ำเชี่ยวมาก ทำให้ท่านจำเป็นต้องตัดสินใจใช้ทางลัดตรงคลองบางอีแท่น ในเขตอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ซึ่งเป็นเส้นทางเปลี่ยวที่มีโจรชุกชุม เรือค้าขายที่ผ่านไปมามักถูกปล้นสะดมเป็นประจำ และขณะนั้น มีเพียงเรือของท่านเพียงลำเดียวที่ผ่านเข้าไปในคลองนี้ ทำให้ท่านต้องระแวดระวังภัยที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกขณะ เมื่อผ่านพันอันตรายมาได้ ท่านจึงเกิดธรรมสังเวชขึ้นว่า "การหาเงินเลี้ยงชีพนั้นลำบาก บิดาของเราก็หามาอย่างนี้ ต่างไม่มีเวลาว่างกันทั้งนั้น ถ้าใครไม่รีบหาให้มั่งมี ก็เป็นคนชั้นต่ำ ไม่มีใครนับหน้าถือตา เข้าหมู่เพื่อนบ้านก็อับอายไม่เทียมหน้าเขา บุรพชนต้นสกุลก็ทำมาอย่างนี้เหมือนกัน จนถึงบิดาเราและตัวเราในบัดนี้ก็คงทำอยู่อย่างนี้ ก็บัดนี้ บุรพชนทั้งหลายได้ตายหมดแล้ว แม้เราก็จักตายเหมือนกัน" เมื่อคิดได้ดังนี้ ท่านจึงปรารถนาที่จะออกบวชเพื่อแสวงหาหนทางพ้นทุกข์ จึงจุดธูปบูชาพระและอธิษฐานว่า "ขออย่าให้เราตายเสียก่อนขอให้บวชเสียก่อนเถิด ถ้าบวชแล้วไม่สึกจนตลอดชีวิต" จากนั้นท่านจึงขะมักเขม้นทำงานมากยิ่งขึ้น เมื่ออายุได้ ๒๒ ปี ก็สามารถรวบรวมทรัพย์ได้จำนวนหนึ่ง ซึ่งคะเนว่ามากพอให้มารดาใช้จ่ายไปจนตลอดชีวิต ท่านจึงหมดกังวลและออกบวชเป็นพระภิกษุ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๔๙ ณ วัดสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีพระอาจารย์ดี วัดประตูสาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวินยานุโยค (เหนี่ยง อินฺทโชโต) วัดสองพี่น้อง เป็นพระกรรมวาจาจารย์และพระอาจารย์โหน่ง อินฺทสุวณฺโณ วัดสองพี่น้อง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ได้รับฉายาว่า "จนฺทสโร"