วันพระต้องไปวัด

วันพระต้องไปวัด เราชาวพุทธต้องหยุดวันพระ ไปเข้าวัด ไปฟังธรรม ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการ หรืออย่างน้อยก็ ๓ ประการ คือ ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นต้น และทุกครั้งที่ไปวัด อย่าลืมชวนบุตรหลานของเราไปด้วย เตรียมภัตตาหารหวานคาวไปถวายพระภิกษุ สามเณรและเลี้ยงผู้ประพฤติธรรมที่วัด ไปช่วยกันทำความสะอาดวัด ปัดกวาดเสนาสนะ อะไรเป็นทางมาแห่งบุญเราทำทั้งนั้น ไม่ว่าจะเก็บขยะมูลฝอย จัดวางรองเท้าให้เป็นระเบียบ ให้ความเคารพในบุญสถาน ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของพระรัตนตรัย เคารพในพุทธบุตร เราจะประเคนภัตตาหารก็ให้เคารพในทาน จะฟังธรรมก็ต้องเคารพในธรรม แล้วก็นำแต่สิ่งดีๆ เข้าไปในวัด สิ่งไม่ดีให้เอาออกไปนอกวัดให้หมด เช่น สุราเมรัย บุหรี่ ยาเสพติด ภาพลามกอนาจาร สิ่งไม่ดีทั้งหลายเหล่านี้เอาออกไปให้หมดเลย นี่คือสิ่งที่ปู่ย่าตายายได้ปฏิบัติเป็นเนติแบบแผนสืบต่อกันมา แต่ปัจจุบันเราปล่อยปละละเลยไม่สนใจ เพราะฉะนั้น ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องฟื้นฟูสิ่งดีๆ นี้ ให้หวนคืนกลับมาใหม่ ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗