วิธีตั้งจิตอธิฐานพระของขวัญวัดปากน้ำ
หลวงปู่วัดปากน้ำ · วิธีตั้งจิตอธิษฐานพระของขวัญวัดปากน้ำ
ท่านจงน้อมใจของท่านให้หยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายตัว (ดังจะกล่าวในตอนหลัง) บูชาพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นของศักดิ์สิทธิ์ สิ่งอื่นจะศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าไม่มีในโลก เสร็จแล้วให้หยิบเอาองค์พระของท่านมาพิจารณาให้จําได้ แล้วหลับตาน้อมองค์พระไปตั้งไว้กลางตัวในกลางศูนย์ข้างในแล้วให้บริกรรมภาวนาว่า “สัมมาอะระหัง” นึกให้เห็นเหมือนกับเห็นด้วยนัยน์ตาจริงๆ นึกหนักขึ้นก็เห็นชัดแจ้งกับตาจริงๆ การเห็นนั้นไม่ใช่ตามนุษย์เห็น เป็นตากายทิพย์เห็น (กายที่เรานอนฝันออกไปนั่นแหละคือกายทิพย์)
เมื่อเห็นชัดแจ้งดังนั้น แล้วก็ต้องมองให้เห็นไว้เสมอในอิริยาบถทั้งสี่ เมื่อทําให้เห็นดังนี้พระท่านก็จะโปรดเรา ต่อแต่นั้นท่านจะปาฏิหาริย์นิรมิตองค์ของท่านให้โตออกไปบ้าง เล็กบ้างแล้วเปลี่ยนสีเป็นสีต่างๆ ขาวเป็นเงินยวงบ้าง เป็นสีทองคําบ้าง เป็นสีเหลืองบ้าง เป็นสีขาวสะอาดบ้างเป็นสีแก้วมรกตบ้าง ขาวใสเมือนเพชรบ้าง เหมือนกระจกส่องเงาหน้าบ้าง เมื่อเห็นได้ถึงขนาดนี้แล้วอย่ายินดียินร้าย ทําให้ใจเฉยนึกว่านั่นเป็นปาฏิหาริย์ของพระท่าน ท่านโปรดเรา เราต้องเคารพระลึกถึงท่านเสมอ
เมื่อทําได้ดังนี้ชื่อว่า บูชาพระองค์ท่านด้วยคารวะอย่างยิ่ง ไม่มีการบูชาอื่นจะยิ่งไปกว่า ในชั้นนี้องค์พระท่านจะปาฏิหาริย์จนเต็มส่วนของท่าน เป็นแก้วหมดทั้งองค์ งามไม่มีที่ติ ท่านจะประทับอยู่ที่ศูนย์กลางกายของเราตามเดิม แต่ประทับผินพระพักตร์ออกตามกายของเรา ที่ศูนย์กลางกายมนุษย์
2
เมื่อเราเข้าถึงองค์พระดังนี้แล้ว ต้องการอะไรอาราธนาให้ท่านช่วย ต้องสําเร็จตามปรารถนาต่างแต่ช้ากับเร็วเท่านั้น หรือทันใดนั้นก็ได้
เมื่อเราหัดทําใจให้เข้าถึงองค์พระได้ชํานิชํานาญคล่องแคล่วดังนี้แล้ว ในเมื่อเราจะไปทางบกก็ดี ทางน้ำ ทางอากาศก็ดี หรือจะไปในที่ใดที่หนึ่งก็ดี หรือมีเหตุการณ์บังเกิดขึ้นโดยปัจจุบันก็ดี เราก็จะอาราธนาให้ท่านช่วยได้ทันท่วงที
ถ้าเรารับราชการขอทางราชการของข้าพเจ้า ขอให้ราบรื่นเรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตาสะดุดใจผู้หลักผู้ใหญ่
ถ้าเราค้าขาย ขอให้การค้าขายของข้าพระพุทธเจ้าขอให้ซื้อง่ายขายคล่อง กําไรงาม
ถ้าเราทํานา ทําสวน ทําไร่ ทํากิจการใดๆ ขอให้การกระทํานี้ได้ผลเกินควรเกินค่า
ถ้าเราจะไปทางน้ำ ทางบก ขอให้ไปดีมาดี สวัสดีมีชัยทุกเมื่อเทอญฯ
นอกเหนือจากคําอธิบายที่ห่ออยู่กับพระของขวัญแล้ว หลวงพ่อยังได้กล่าวถึงวิธีปฏิบัติ ตลอดทั้งวิธีอาราธนาพระของขวัญไว้ในที่อื่นอีกว่า
* บัดนี้ ท่านทั้งหลายบรรดาที่มารับของขวัญ สมทบทุนสร้างโรงเรียนพระปริยัติ วัดปากน้ำได้อุตส่าห์พยายามโดยความบากบั่นกรากกรําทรมานร่างกายมาก็เพราะอยากจะได้ของขวัญ รู้ว่าของขวัญนี้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ เป็นมหัศจรรย์
เมื่อเราได้ของขวัญแล้ว ให้ตั้งใจแน่วแน่หยิบของขวัญนั้นด้วยมือของตน แก้ห่อพระของขวัญออก หยิบด้วยมือของตน แล้วให้จําของขวัญนั้นแม่นยํา แน่นอน ไม่ฟั่นเฟือน ไม่หลงใหลจําได้แม่นยําดีแล้ว ให้น้อมเข้าไปในกลางตัว
หญิงน้อมเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายน้อมเข้าไปทางจมูกขวา เข้าไปตั้งอยู่กลางตัว กลางตัวนะ สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย สะดือทะลุหลังไปเส้นหนึ่งด้ายกลุ่ม ขวาทะลุซ้ายไปเส้นหนึ่งด้ายกลุ่มขึงตึง ตรงกลางจดกันนั้น เรียกว่า กลางกั๊ก อาราธนาพระไปตั้งอยู่กลางกั๊กนั้น เราหันหน้าไปทางไหน พระหันหน้าไปทางนั้น
กลางกั๊กนั่นแหละถูกกลางดวงธรรม ที่ทําให้กายมนุษย์ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้น ดวงธรรมถ้าใสสะอาดอยู่ ชีวิตของเราจะรุ่งโรจน์โชตนาการ ถ้าดวงธรรมซูบซีดเศร้าหมองอยู่ ชีวิตของเราจะไม่ผ่องใส ซูบซีดเศร้าหมองเหมือนกัน ภายหลังตั้งใจลงไปอีกชั้นหนึ่ง หญิงสอดใจไปทางช่องจมูกซ้าย ชายสอดใจไปทางช่องจมูกขวา เข้าไปตั้งอยู่ในกลางองค์พระของขวัญนั้น
3
พอถูกกลางองค์พระของขวัญก็ถูกพระพุทธเจ้านับอสงไขยไม่ถ้วน แล้วให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้า โดยบาลีว่า สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ให้ช่วยประคองใจให้หยุด พอถูกส่วนเข้าเท่านั้น หยุดกึ๊กเชียว ใจหยุด เมื่อใจหยุดแล้วเราเอาใจของเราเข้ากลางของหยุดนั้น กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง หนักเข้า พอถูกส่วนเข้า เห็นพระแจ่ม ลืมตาก็เห็น หลับตาก็เห็น นั่งก็เห็น นอนก็เห็น เดินก็เห็น นึกเป็นอะไรก็เห็นแจ่มเวลานั้น
เมื่อเห็นแจ่มแล้ว ใจหยุดนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้นแหละ เป็นมหากุศลจะทําบุญกุศลอย่างหนึ่งอย่างใดสู้ไม่ได้ สร้างวัดวาอารามอย่างหนึ่งอย่างใดสู้ใจหยุดนิ่งอยู่กับพระของขวัญนั้นอึดใจเดียวเท่านั้นแหละ ไม่ได้เสียเงินสักกี่โกฏิกี่ล้านก็สู้ไม่ได้
เมื่อเราเอาใจของเราจดอยู่ที่พระของขวัญที่เห็นแจ่มนั้น เป็นมหากุศลเป็นสมาธิแล้ว ตายไม่ตกนรก อยู่กับพระของขวัญที่เห็นแจ่มนั้นแหละ ใจอยู่กลางของหยุด กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง หนักเข้าไปอย่าถอย ถวายตัวทีเดียว ไม่ถอยกลับกันตรงนี้ ถวายตัวไม่ถอยหนักเข้า พระนั้นจะโตได้ แปลงสีได้ เป็นพระแก้วใสเท่าๆ ตัวเรา หรือโตกว่าตัวเรา เราก็เอาใจของเราไปหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้ว สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย กลางกั๊ก แบบเดียวกันไปหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้วนั้น พอหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้วแล้ว ก็ระลึกถึงความ
บริสุทธิ์ดีของพระแก้วว่า สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ใจเราก็หยุดตามเดิม หยุดก็เข้ากลางของหยุดไปตามเดิม กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง นิ่งพระแก้วนั้นก็ใสหนักขึ้น สะอาดหนักขึ้น โตหนักขึ้น จะไปไหนกับพระแก้วนั้นก็ได้อาราธนาพระแก้วไปนรก ๔๕๖ ขุมไปตรวจนรกดูได้ตลอด
เมื่อไปถึงสัตว์นรกแล้ว จะไปพูดไปถามกับสัตว์นรกอย่างหนึ่งอย่างใดกับสัตว์ได้ตามปรารถนาหรือจับมือจับแขนกับสัตว์นรกนั้น ไต่ถามก็ได้จับมือถือแขนก็ได้ตามใจชอบ ตามความปรารถนาเหนือมนุษย์เรา
ถ้าว่าจะไปดูพวกเปรต ตรวจดูพวกเปรตมี ๑๒ ตระกูล ไปพูดไปจากันได้ ถามบุพพกรรมที่กระทําดี กระทําร้าย อย่างหนึ่งอย่างใดได้ บ้านช่องอยู่ที่ไหนถามได้ จับมือถือแขนกันได้ พูดได้แบบเดียวกัน
ถ้าจะไปพวกอสูรกายก็แบบเดียวกัน จับมือถือแขนพูดกันได้ ไต่ถามกันได้ มีเวรกรรมอันใดกระทําจึงได้มาอยู่ในอบายภูมินี้ พูดรู้เรื่องกัน จับมือถือแขนกันตามใจชอบ
จะไปในพวกสัตว์เดรัจฉาน สัตว์เดรัจฉานนั้นมีกายข้างนอก ถ้ากายข้างในนะเป็นมนุษย์ละเอียดแท้ๆ นั้น ก็จับมือถือแขนพูดกันได้
4
จะไปหาพวกมนุษย์ตรวจดูพวกมนุษย์ว่ามีมากน้อยเท่าไรไปได้ตลอดหมด กายมนุษย์นั้นก็จับมือถือแขนกัน พูดได้ กายหยาบ กายละเอียดจับได้ทั้งนั้น
ถ้าจะไปในพวกเทวดามีกี่ชั้นไปได้หมด ฯลฯ มีมากน้อยเท่าไร จับมือถือแขนกันได้
ถ้าจะไปในพวกโลกพรหม ๑๖ ชั้น ไปจับมือถือแขนกันได้
ถ้าจะไปในรูปพรหม ๔ ชั้น มีมากน้อยเท่าไร จับมือถือแขนกันพูดได้
ถ้าจะไปหาในพระพุทธเจ้าในนิพพาน ก็เฝ้าในนิพพาน เฝ้าในพระพุทธเจ้า ไปถึงพระพุทธเจ้าแล้ว พูดอย่างหนึ่งอย่างใดกับพระพุทธเจ้าได้ จับมือถือแขนกับพระองค์ก็ได้ เหมือนมนุษย์เราแบบเดียวกัน
เมื่อเป็นเช่นนั้น ของนี้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ อัศจรรย์อย่างนี้เห็นไหมละ ศักดิ์สิทธิ์นัก ถ้าใครได้ดังนี้แล้ว คนนั้นก็ตายก่อนตายได้ ก่อนจะตายนั่งตายก็ได้ พูดไปกระทั่งดับจิตก็ได้ ตายเสียก่อนตายสัก ๒ ชั่วโมงก็ได้ เพราะมีกายของขวัญกายแก้วสําคัญนัก
ถ้าไม่ถึงขนาดนั้น เราต้องการจะรวยในชาตินี้ จะค้าขาย เอาใจจดเข้าที่พระของขวัญนั้นขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ข้าพระพุทธเจ้าเป็นพ่อค้า หญิงก็หม่อมฉันเป็นแม่ค้า การค้าของข้าพระพุทธเจ้าขอให้กว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ขอให้ซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามดังไปถึงนิพพาน ส่งผังซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามเต็มตัวล้นประเทศไทย ก่อนจะค้าขายภาวนาอย่างนี้ทุกคราวไป ขายของขายง่ายขายดายสะดวกเหมือนเทน้ำเทท่า
ถ้าจะรับราชการหรือรับราชการอยู่แล้วก็บอกว่า ข้าพระพุทธเจ้ารับราชการอยู่แล้ว หม่อมฉันเป็นผู้รับราชการ ขอให้หน้าที่ราชการของข้าพุทธเจ้าขอให้ราบรื่น เรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตา สะดุดใจผู้ใหญ่ ขอให้นิยมชมชอบกับข้าพระพุทธเจ้า ถ้าเป็นราชการขอให้ถึงชั้นตรี ชั้นโท ชั้นเอก ให้สูงสุดในสายราชการนี้ หน้าที่ราชการใดก็อาราธนาท่านในทางชนิดนั้นไป ก็จะได้ผลสมความปรารถนา ก็จะดังไปถึงนิพพาน ท่านก็ส่งผังราชการสูงสุดมาให้เต็มตัวเราก่อนจะรับราชการอย่างนี้ทุกคราวไป
ถ้าจะไปทําไร่ ทํานา ทําสวน ทําการงานด้วยลําแข้งของตนเอง ด้วยอวัยวะร่างกายของตน ขอให้ทําง่าย ทําดาย ทําสะดวก ได้ผลเกินควรเกินค่า นิ่งอยู่กลางองค์พระของขวัญนั้น สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ดังไปถึงนิพพาน ส่งผังได้ผลเกินควรเกินค่ามาเต็มตัวเรา
ถ้าจะไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ขอให้ไปดี มาดี สวัสดีมีชัย นิ่งอยู่กลางองค์พระของขวัญนั้น สัมมาอะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ดังไปถึงนิพพาน ส่งผังไปดีมาดี สวัสดีมีชัยมาเต็มตัวเรา
5
วิธีเราได้พระของขวัญไปแล้ว ให้ปฏิบัติให้ถูกส่วนดังนี้ ที่บอกให้ฟังนี้นะเป็นวิธีของการประพฤติปฏิบัติรักษาในพระของขวัญนี้ ถ้าแม้ว่าเราได้พระของขวัญนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้วละก็ติดอยู่กับตัวเราเสมอๆ บําบัดโรคภัยไข้เจ็บได้ต่างๆ โรคภัยไข้เจ็บมีในตัวเราหายหมดแล้วเด็กเล็กละก็อ้วนท้วนทีเดียว ตกน้ำก็ไม่ตาย เรือล่มก็ไม่ตาย รถชน รถทับ ไม่เป็นอันตรายทั้งนั้นถ้าลองสงครามเกิดขึ้นไม่ต้องอพยพหลบหลีก เมื่ออยู่อย่างใดก็อยู่อย่างนั้นตามหน้าที่ทํามาหากินอย่างไรก็ทํามาหากินอยู่ลงนั้นตามหน้าที่ ถ้าเข้าสมรภูมิไปรบกับเขา ก็ไม่ต้องหวั่นหวาด มีพระของขวัญแล้ว อาวุธยุทธภัณฑ์ทําอะไรไม่ได้ ให้รักษาไว้ให้ดีนะ เป็นของขวัญที่สําคัญ เหมือน
แก้วสารพัดนึก
พระพุทธเจ้าท่านรับสั่งเมื่อทําเสร็จในวันแรก เวลาจะได้อรุณออกพรรษาทรงรับสั่งว่า “ตั้งแต่มีธาตุมีธรรมมา ของศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้พึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก คํานี้ของศักดิ์สิทธิ์ในชมพูทวีปในจักรวาลทวีป ศักดิ์สิทธิ์แค่ขนาดนี้ไม่มี”
เพราะเหตุว่าของศักดิ์สิทธิ์นี้มนุษย์ไม่ได้ทําตามปกติธรรมดา อาราธนาพระพุทธเจ้ามีธรรมกาย ธรรมกายไปอาราธนามาให้ท่านปรุงขึ้น ตกแต่งให้มนุษย์ เมื่อมนุษย์คนใดได้รับไปได้แล้ว มนุษย์คนนั้นมีสมบัติติดตัวพันล้านทุกคน คือ ขอท่านไว้อาราธนาว่ามนุษย์ผู้ใดสมทบทุนสร้างโรงเรียนละก็ ขอให้เป็นเศรษฐีทุกคน ถึงอาราธนาสมบัติมาติดตัวไว้พันล้าน พันล้านทุกคนไป
ให้รักษาพระนี้ไว้ให้ดี ถ้ารักษาดีละก็เรียบร้อยท่านอยู่ได้สะดวกดี อยู่กับเรา ถ้ารักษาดูถูกดูหมิ่นหายไปเสียไม่อยู่ด้วย เมื่อหายไปอย่างหนึ่งอย่างใดแล้วเคารพคารวะนับถือ อาราธนาอ้อนวอนก็กลับมาอยู่อีกก็ได้ ให้ตั้งใจดังนี้ ไม่ใช่ของธรรมดานะ เปล่งรัศมีก็ได้ พูดก็ได้ ลอยไปก็ได้ หายไปก็ได้ ของชนิดหนึ่งเท่านี้ละอัศจรรย์นัก ไม่ใช่ของตายของเป็น เขาเรียกว่าของสําเร็จ ของศักดิ์สิทธิ์ให้จําไว้แน่นอนนะ เอาแล้วก็จะแจกพระต่อไป
6
* หลวงพ่อท่านได้อธิบายถึงความเป็นมา และวิธีใช้พระของขวัญไว้ดังนี้
บัดนี้ ท่านทั้งหลายทั้งหญิงและชาย ได้เสียเวลาสละให้เป็นส่วนของพระพุทธศาสนาโดยตรงมาสมทบทุนสร้างโรงเรียนพระปริยัติ ที่ท่านได้เสียสละโลกีย์ทรัพย์สร้างโรงเรียนพระปริยัติอย่างนี้ได้ชื่อว่าทําถาวรวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนา เรียกว่าเป็นศาสนสมบัติให้ศาสนาแล้ว ท่านผู้สร้างสมบัติให้ศาสนานั่นแหละ จักเป็นเหตุที่ตั้งให้มีสมบัติไม่รู้จักสิ้นเสื่อม
เหตุนี้ ท่านทั้งหลายที่ได้เสียสละทรัพย์ลงไปแล้ว ๒๕ บาท ๓๐ บาท ๕๐ บาท ตามศรัทธาของตนที่สละลงไปนั้น ก็ได้ชื่อว่าทําผลถาวรให้แก่เจ้าของ เจ้าของทรัพย์นั่นเองได้รับผลต่อไปในภายภาคหน้า ที่ฝากไว้ในพระพุทธศาสนาเช่นนี้ไม่เสื่อมทรามนับชาติไม่ถ้วน เพราะท่านบริจาคของท่านสละทรัพย์จะส่งผลให้ท่าน ในมนุษย์ก็จะส่งผลของมนุษย์ให้ ในทิพย์ก็จะส่งผลที่เป็นทิพย์ให้ ในกามภพนี้จะได้สบสมบัติในภายหน้านับประมาณไม่ได้ เหตุนี้ดังนี้ ท่านทั้งหลายได้เป็นผู้อุปถัมภ์พระศาสนาเช่นนี้ ฝ่ายทางพระศาสนาที่ได้รับสมบัติของท่าน ก็จะมีของตอบแทนแก่ท่าน คือของศักดิ์สิทธิ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งเราทั้งหลายยังไม่เคยพบไม่เคยเห็นว่าศักดิ์ขนาดนี้ อาจจะเป็นได้จริงหรือคาดคะเนไม่ถูก
ผู้พูดนี้เองเป็นผู้อาราธนาพระพุทธเจ้าในพระนิพพานมีธรรมกายมากด้วยกัน ได้ไปอาราธนาพระพุทธเจ้ามานับพระนิพพานไม่ถ้วน นับอสงไขยก็ไม่ถ้วน มาผลิตของขวัญนี้ให้ ปรากฎขึ้นให้แก่มนุษย์ ธรรมกายในมนุษย์นี้ ถ้าได้เข้าสมทบด้วยการงานนั้นๆ ท่านทําอย่างไรก็ทําไปตามท่าน พระพุทธเจ้าท่านจัดแจงทําทั้งนั้น ตั้งแต่วันเข้าพรรษาจนกระทั่งถึงวันออกพรรษาวินาทีหนึ่งมิได้หยุดเลย ท่านกระทําความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน
พอออกพรรษาแล้ว พอได้อรุณก็สําเร็จความประสงค์ของท่านในการผลิตของขวัญองค์ต้นทรงรับสั่งว่า “ของศักดิ์สิทธิ์นี้บังเกิดเป็นครั้งแรกในโลก” แล้วก็งับพระโอษฐ์ทีเดียว
เมื่อรับสั่งดังนี้แล้วเราก็คํานวณว่า ศักดิ์สิทธิ์เพียงแค่ไหน คํานวณไม่ถูก ผู้พูดนี้ก็ได้ลงมือแจกในวันแรม ๖ ค่ำ เป็นวันเกิดของผู้พูดนี้ ได้แจกของขวัญออกไป อัศจรรย์ต่างๆ ความศักดิ์สิทธิ์ของขวัญนั้น