ตามหาพ่อ

" ต า ม ห า พ่อ " "การนั่งธรรมะจะไปดูนรก สวรรค์ ไม่ ใช่ของง่าย อย่างที่คนเดี๋ยวนี้พูดกันง่ายๆ กว่ายายจะทำได้ ต้องนั่งธรรมะเป็นเวลานาน ไม่ใช่ว่านั่งธรรมะเข้าถึงธรรมกาย แล้วสามารถ นำไปดูได้เลยเมื่อไร” “ยายว่ายายมีบุญอย่างหนึ่ง ยายไม่ได้รู้มากเหมือนพวกเรา พอนั่งเข้าที่นึกให้ เห็นใสก็เห็นเป็นดาวแวบๆ ก่อน พอเห็นเป็น องค์พระเข้าถึงธรรมกาย ยายสุกก็สอนให้เข้า ๑๘ กาย จนคล่อง ทำอยู่เป็นเวลานาน ซ้ํา แล้วซ้ําอีก ต้องเข้าสมาบัติตามหลักวิชชา ธรรมกายแยกธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ อากาศ ธาตุ วิญญาณธาตุ ของทุกอย่างจากผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ให้แยกเป็นธาตุ แล้วดูหมด ทุกอย่างว่า ประกอบด้วยธาตุต่างๆ อย่างไร ทำจนคล่อง ทำทุกๆ วัน หลายเดือน (ทำจนคางเหลือง) คิดอยู่อย่างเดียวว่า จะไป ช่วยพ่อ ยายกลัวบาปที่สุดที่พ่อแช่งไว้ ก่อน ไปช่วยพ่อ ยายทองสุกให้ยายนั่งเข้าสมาบัติ ประมาณ ๒-๓ วันก่อนจนตัวใส ใจใสมากๆ แล้วอาราธนาทั้ง ๑๘ กาย เข้าไปอยู่ในกาย พระพุทธเจ้า พระธรรมกายเป็นเหมือนป้อม คุ้มกันทุกอย่าง อธิษฐานจิตขอพบพ่อ เราจะ ไปต้องน้อมธรรมกายไป ถ้าไม่น้อมก็ไปไม่ได้ ไปด้วยกายอื่นไม่ได้ ธรรมกายก็ลอยลิ่วๆ ไป ที่แห่งหนึ่ง เป็นทะเลเพลิงไฟลุกสูงมาก มองด้วยตาธรรมกายไปจนสุดสายตา มีแต่ไฟลุกท่วม พอพระธรรมกายค่อยๆ ลอยลงไปในนรก กายธรรมเป็นเหมือนเกราะคุ้มกันไฟ ไฟนรกจะดับหมด (ตาธรรมกายมองเห็นพ่อ อยู่ไกลขนาดกุฏิยายถึงโบสถ์) ยายคิดถึงพ่ออย่างเดียว เห็นพ่อปนอยู่กับสัตว์นรก ก่ายกันไปถ่ายกันมา จุ่มโผล่ๆ อยู่ในน้ำทองแดง” “พ่อออกจากกลุ่มสัตว์นรก นุ่งผ้าเตี่ยว เหมือนตอนตนมีชีวิตอยู่ ใบหน้าหมองคล้ำ มีความทุกข์อย่างหนัก เดินเกาะเข่ายาย ยายก็ร้องไห้ ยายสุกถามว่า ร้องทำไม ยาย บอกว่า สงสารพ่อ ยายสุกให้นึกอธิษฐานบุญ ที่ได้เข้าถึงธรรมกาย ให้ช่วยพ่อ ธรรมกายจึง เลื่อนแผ่นฌานออกไปรับพ่อไว้สวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ วิมานพ่อหลังเล็กเก่า เศร้าหมอง บริวารมีนิดเดียว พระธรรมกายบอกว่าเพราะ วัดก็เข้า เหล้าก็กิน บุญก็ทำ กรรมก็สร้าง เว้นตอนเข้าพรรษาเท่านั้น แล้วยายก็บอกให้ พ่อรับศีลจากพระธรรมกาย พระธรรมกาย สอนให้พ่อภาวนา สัมมา อะระหังๆ” ยาย เอาบุญของยายช่วยให้พ่อมีความสุข กาย ของพ่อก็สวยงามผ่องใส เครื่องแต่งกายก็เปลี่ยนเป็นของทิพย์” (๒๔ ก.ย. ๒๕๒๔) ตั้งแต่นั้นมา ความทุกข์ใจที่ทับเท่า ภูเขาฝังแน่นมาตั้งแต่พ่อตาย ก็หมดสิ้นออก ไปจากอก คุณยายรู้สึกหมดกังวลและมีความ สุขใจมาก คุณยายบอกว่า “ยายมีความสุข จริงๆว่า ยายไม่ต้องกลัวมาหูหนวกอีก เพราะเวลาพ่อแม่ดุด่าว่ายาย ยายไม่เคยเถียงเลย ถึงจะตีจะด่าอย่างไร ก็ไม่เคยเถียงเลยสักคำ แม้บางครั้งยายจะโกรธ น้ำตาไหลร้องไห้ ก็ไม่เคยเถียงเลยสักนิด" (๒๓ ก.ย. ๒๕๒๕) คุณยายบอกว่า "เราโชคดีมากที่ได้มาพบยาย ถือว่า มีบุญมากนะที่มาพบยาย คนที่จะเอาเรื่อง บุญบาป หรือไปตามหาพ่อมาเล่าให้ฟัง มา สอนอย่างนี้ไม่ค่อยมี อย่างที่ยายเห็น ที่ยาย ไปช่วยพ่อ ยายยังเห็นชัดเจน จำได้ชัดเจน ทุกวันนี้ยังนึกภาพได้ชัด เพราะยายทุ่มไป ทั้งตัว ใจยายบริสุทธิ์จึงเห็นชัดๆ ต่อมา คุณยายก็ได้วางแผนกับคุณยาย ทองสุกที่จะไปบวชอยู่วัดปากน้ำ คุณยายบอก กับคุณนายเลี้ยบว่า ไม่สบาย ขอกลับบ้านไป พักรักษาตัว ช่วงนั้นสุขภาพคุณยายไม่แข็งแรง เพราะทำงานหนักพักผ่อนน้อย คุณนาย เลี้ยบจึงพาคุณยาย มาฝากไว้กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ให้ถือศีลปฏิบัติธรรมสัก ๑ เดือน