ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย

หล่อหลอมความแข็งแกร่งในวัยเยาว์ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เกิดเมื่อ วันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือนยี่ ปีระกา (ตรงกับวันที่ ๑๙ มกราคม) พุทธศักราช ๒๔๕๒ ในครอบครัวชาวนาผู้มีฐานะปานกลาง ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นลูกคนที่ ๕ ในจำนวนพี่น้อง ๙ คน ของพ่อพลอย และแม่พัน ขนนกยูง คุณยายไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะในสมัยนั้นไม่นิยมให้เด็ก ผู้หญิงเรียนหนังสือ ท่านจึงไม่สามารถอ่านเขียนได้ คุณยายต้องช่วยพ่อแม่ดูแลงานบ้านและทำนา ท่านเป็นคน ขยันมาก ตื่นตั้งแต่ตี ๓ ตี ๔ ทำงานตั้งแต่เช้าจรดเย็น จนเพื่อนบ้าน ให้สมญานามว่า “แข้งเหล็ก” ความขยันขันแข็งของท่านทำให้ทางบ้าน มีฐานะที่ดีพอสมควร ไม่เป็นหนี้เป็นสินใคร การที่คุณยายต้องแบกรับภาระเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของ ครอบครัวในการทำนา หล่อหลอมให้ท่านเป็นคนที่แข็งแกร่งและ อดทน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการสร้างบารมีของ ท่านในเวลาต่อมา จุดเปลี่ยนวิถีชีวิต ครั้งหนึ่ง พ่อของคุณยายเมาเหล้า นอนอยู่บนแคร่ใต้ถุนบ้าน บ่น พึมพำจนแม่รำคาญจึงตะโกนลงไปว่า “ไอ้นกกระจอก มาอาศัยรังเขาอยู่” พ่อถามลูก ๆ ว่า แม่เขาด่าพ่อใช่ไหม? คุณยายไม่อยากให้พ่อ แม่ทะเลาะกัน จึงบอกไปว่า “แม่ไม่ได้ด่าพ่อหรอก” คำพูดของท่าน ทำให้พ่อโกรธ จึงแช่งให้ท่านหูหนวก ๕๐๐ ชาติ คุณยายตกใจมากเพราะท่านถือว่า คำพดู ของพ่อแม่นั้นศักดิ์สิทธิ์ จึงตั้งใจว่าจะขอขมาพ่อในยามที่พ่อใกล้จะละโลก แต่ในวาระสุดท้าย ของพ่อ คุณยายพายเรือออกไปดูต้นข้าวที่กำลังออกรวงอยู่ในท้องนา ท่านจึงไม่มีโอกาสขอขมาพ่อดังที่คิดไว้ เมื่ออายุ ๑๘ ปี คุณยายได้ยินข่าวร่ำลือว่า หลวงปู่วัดปากน้ำ (หลวงปู่สด จนฺทสโร) สามารถไปนรก ไปสวรรค์ ไปนิพพานได้ ท่านรู้สึก ดีใจมาก ตั้งใจว่าจะต้องไปศึกษาธรรมะกับหลวงปู่ให้ได้ ต่อมา ในปี พ.ศ. ๒๔๗๘ เมื่อคุณยายอายุ ๒๖ ปี ท่านตัดสินใจ ออกจากบ้าน เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อหาทางไปเรียนธรรมปฏิบัติ ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพราะต้องการตามไปขอขมาพ่อที่ล่วงลับ ไปแล้ว การเดินทางออกจากบ้านครั้งนี้ เป็นจุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ ในชีวิตของคุณยาย กรุยทางสู่วัดปากน้ำ - ช่วยพ่อจากนรก เมื่อมาอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯ คุณยายสืบทราบว่าคุณนาย เลี้ยบ เศรษฐินีย่านสะพานหัน เป็นอุปัฏฐากคนสำคัญของวัดปากน้ำ ภาษีเจริญมาตลอดระยะเวลายาวนานถึง ๒๐ ปี ท่านจึงไปสมัครเป็น คนรับใช้ที่บ้านหลังนั้น ที่ท่านยอมไปเป็นคนรับใช้เขา ก็เพื่อกรุยทาง ไปวัดปากน้ำ จะได้มีโอกาสแสวงหาธรรมะและตามหาพ่อดังที่ตั้งใจไว้ โอกาสย่อมเป็นของคนที่ตั้งใจจริง ในที่สุดคุณยายก็ได้พบกับ คุณยายทองสุข สำแดงปั้น ที่หลวงปู่วัดปากน้ำไว้วางใจให้ไปสอนธรรมะ ที่บ้านคุณนายเลี้ยบเป็นประจำ ซึ่งต่อมาคุณยายทองสุขเมตตา ขออนุญาตเจ้าของบ้านให้คุณยายมานั่งสมาธิด้วย คุณยายพากเพียรปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกาย แล้ว อาศัยวิชชาธรรมกายตามหาพ่อ ท่านได้ขอขมาพ่อ และช่วยพ่อให้ พ้นจากนรกได้สำเร็จดังที่เคยตั้งใจไว้ สู่โรงงานทำวิชชา ในปี พ.ศ. ๒๔๘๑ เมื่อคุณยายอายุ ๒๙ ปี คุณยายทองสุข พาคุณยายไปกราบพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ เมื่อหลวงปู่วัดปากน้ำพบคุณยายครั้งแรก ท่านก็รับคุณยาย เป็นศิษย์ และให้เข้าไปศึกษาวิชชาธรรมกายชั้นสูงในโรงงานทำวิชชา ทันที ทั้ง ๆ ที่ตามปกติการเข้าโรงงานทำวิชชาไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องผ่าน การทดสอบแล้ว ทดสอบอีก จากผู้ที่อยู่ในโรงงานทำวิชชาเสียก่อน แต่คุณยายข้ามขั้นตอนนี้ไปเลย ด้วยความวิริยอุตสาหะ และความเป็นคนทำอะไรทำจริงของ คุณยาย ทำให้ท่านศึกษาวิชชาธรรมกายได้อย่างรวดเร็วและ เชี่ยวชาญยิ่ง จนได้รับความไว้วางใจให้เป็นหัวหน้าเวรในการทำวิชชา และได้รับคำชมจากหลวงปู่วัดปากน้ำว่า “ลูกจันทร์นี้ เป็นหนึ่งไม่มีสอง” พบศิษย์เอก ตั้งแต่เข้ามาอยู่วัดปากน้ำ คุณยายทำวิชชาอยู่ในโรงงานทำวิชชา กับหลวงปู่มาโดยตลอด มุ่งค้นคว้าธรรมะที่ละเอียดลึกซึ้งเข้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเมื่อหลวงปู่ใกล้จะมรณภาพ ท่านมีคำสั่งสุดท้ายให้ศิษย์ ทุกคนช่วยกันเผยแผ่วิชชาธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปให้ ทั่วโลก เพราะวิชชานี้จะช่วยชาวโลกได้ คุณยายจึงตั้งใจอบรมสั่งสอน ธรรมปฏิบัติวิชชาธรรมกายแก่ศิษยานุศิษย์อย่างเต็มที่ตลอดมาด้วย ความเคารพในคำสั่งครูบาอาจารย์ ปลายปี พ.ศ. ๒๕๐๖ พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ซึ่งขณะนั้นจบการ ศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ ได้มาฝึกธรรมปฏิบัติกับคุณยาย หลวงพ่อธัมมชโย เป็นผู้ที่มีความตั้งใจจริงและรักการปฏิบัติธรรมมาก ท่านมีผล การปฏิบัติธรรมที่ดีเยี่ยม คุณยายจึงถ่ายทอดวิชชาธรรมกายที่ศึกษา มาจากหลวงปู่วัดปากน้ำให้แก่ท่านอย่างเต็มที่ รวมศิษย์พลิกผืนนา เมื่อหลวงพ่อธัมมชโยเข้าถึงพระรัตนตรัยภายในและได้รับ ความสุขจากการปฏิบัติธรรม ท่านก็ปรารถนาที่จะให้ผู้อื่นได้รับความ สุขบ้าง จึงไปชักชวนเพื่อนนิสิต และรุ่นพี่ รุ่นน้อง ในมหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์มาปฏิบัติธรรมกับคุณยาย ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๑๐ คุณยายและเหล่าศิษยานุศิษย์ได้ร่วม กันสร้าง “บ้านธรรมประสิทธิ์” ขึ้นในวัดปากน้ำ เพื่อรองรับผู้มา ปฏิบัติธรรมที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น ในปี พ.ศ. ๒๕๑๓ เมื่อคุณยายอายุ ๖๑ ปี หลังจากที่หลวงพ่อ ธัมมชโยบวชแล้ว มีคนมาปฏิบัติธรรมเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ พื้นที่บ้านธรรมประสิทธิ์ไม่เพียงพอต่อการรองรับผู้มาปฏิบัติธรรม คุณยายจึงรวบรวมศิษยานุศิษย์ไปสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งใหม่ บนผืนนา ๑๙๖ ไร่ ที่ได้รับบริจาค ด้วยเงินทุนก้อนแรกเพียง ๓,๒๐๐ บาท สถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งนี้ ได้ชื่อว่า “ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติ ธรรม” ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดพระธรรมกาย” สถาปนาให้เลิศล้ำ ในปี พ.ศ. ๒๕๑๘ คุณยายพาศิษยานุศิษย์ย้ายจากบ้าน ธรรมประสิทธิ์ ในวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ไปอยู่ที่วัดพระธรรมกาย คุณยายและหมู่คณะทุ่มเททั้งกำลังกาย กำลังใจ และกำลัง สติปัญญา ในการสถาปนาวัดพระธรรมกายให้เป็นพุทธสถาน อันศักดิ์สิทธิ์ โดยมีมโนปณิธานที่จะสร้างวัดให้เป็นวัด สร้างพระ ให้เป็นพระ และสร้างคนให้เป็นคนดี แม้อายุท่านจะมากแล้ว แต่ท่านรับภาระทั้งงานหยาบและ งานละเอียด ท่านนั่งสมาธิช่วยแก้ไขทุกข์ของเพื่อนมนุษย์ กลั่นแก้สิ่ง ที่ไม่ดีให้หมดไปจากหมู่คณะ นั่งสมาธิตามคน และตามสมบัติมาใช้ สร้างวัด ท่านรับภาระหน้าที่ที่หนักมากจนป่วยหนัก แต่ด้วยปณิธาน อันแน่วแน่ที่จะเผยแผ่วิชชาธรรมกายตามคำสั่งของหลวงปู่วัดปากน้ำ ทุกคนก็ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดจนสำเร็จในปี พ.ศ. ๒๕๒๖ ศูนย์รวมใจ คุณยายเป็นศูนย์รวมใจของศิษยานุศิษย์ให้สามารถสร้าง บารมีร่วมกันอย่างมีความสุข ท่านเมตตาอบรมสั่งสอนศิษย์ให้รู้จัก การครองตนอยู่ในเส้นทางการสร้างบารมีอย่างมั่นคงและบริสุทธิ์ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ท่านปลูกฝังให้ทุกคนรักบุญ รักการสร้างความดี โดยเฉพาะ อย่างยิ่งให้รักการปฏิบัติธรรม ให้หมั่นฝึกฝนตนเองให้เข้าถึง พระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง นอกจากนี้ ท่านยังช่วยวางกฎระเบียบและแนวทางในการ ปฏิบัติต่าง ๆ เอาไว้ให้ คอยช่วยดูแลเรื่องความเป็นอยู่และความเป็น ระเบียบเรียบร้อยของงาน อีกทั้งยังให้คำแนะนำเกี่ยวกับงานหยาบ* ต่าง ๆ ด้วย เช่น การดูแลความสะอาดเสนาสนะ การใช้สมบัติพระศาสนา ให้คุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด เป็นต้น ท่านนำทางศิษย์ด้วยคำสอนและการกระทำที่เปี่ยมด้วย คุณธรรม สิ่งใดที่ท่านสอน ท่านจะทำสิ่งนั้นให้ดูเป็นแบบอย่างด้วย เวลาใครมีปัญหาท่านก็ช่วยแก้ไข ช่วยแนะนำ ในยามท้อแท้ท่านก็เป็น กำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้ทุกคนก้าวเดินต่อไป การสร้างบารมีภายใต้ร่มเงาของ ท่านจึงเป็นการสร้างบารมีที่อบอุ่นและมีความสุขที่สุด (*งานหยาบ หมายถึงงานที่ทำกันอยู่ในชีวิตประจำวันทั่ว ๆ ไป ส่วนงานละเอียด หมายถึงการทำสมาธิ) เผยแผ่วิชชาธรรมกาย ตั้งแต่แรกเริ่มสร้างวัดมา วัดพระธรรมกายได้อบรมสั่งสอน ปลูกฝังศีลธรรม ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติให้แก่เยาวชน และ ประชาชนทั่วไป ทำให้ผู้เข้าอบรมเห็นคุณค่าของธรรมะ จึงได้ชักชวน ญาติมิตรไปปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกายเพิ่มมากขึ้น จนกระทั่ง พื้นที่ ๑๙๖ ไร่ ไม่เพียงพอที่จะรองรับ จึงต้องขยายพื้นที่ออกไปอีก ๒,๐๐๐ กว่าไร่ และสร้างศาสนสถานที่สำคัญขึ้น คือ มหาธรรมกายเจดีย์ สภาธรรมกายสากล มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และมหารัตนวิหารคด เพื่อเป็นศูนย์รวมใจ และเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ที่สามารถรองรับผู้มา ปฏิบัติธรรมจำนวนมากที่หลั่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย ปัจจุบัน วัดพระธรรมกายเป็นศูนย์รวมแห่งการปฏิบัติธรรม ของพุทธบริษัท ๔ จากทุกมุมโลก และเป็นศูนย์รวมในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก โดยการนำของพระเดช พระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) และด้วยความ ร่วมแรงร่วมใจของพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา และสาธุชน ผู้ใจบุญทุกท่าน โดยมีคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งปวง ๑๐๐ ปีคุณยาย ศิษย์มั่นหมายทดแทนคุณ คุณยายละสังขารเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ สิริรวมอายุได้ ๙๒ ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) และคณะศิษยานุศิษย์ ได้ร่วมกันจัดงานสลายร่างของท่านในวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งถือเป็นงานบุญครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่ง ของวัดพระธรรมกาย งานบุญครั้งนี้ มีเจ้าอาวาส พระสังฆาธิการ จากกว่า ๓๐,๐๐๐ วัด ทั่วประเทศ กว่า ๑๐๐,๐๐๐ รูป รับนิมนต์ เดินทางมาร่วมงาน ในปี พ.ศ. ๒๕๕๒ นี้ เป็นวาระครบรอบ ๑๐๐ ปีคุณยายอาจารย์ฯ พระราชภาวนาวิสุทธิ์มีดำริให้สร้างอาคาร ๑๐๐ ปี คุณยายอาจารย์ฯ เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก เพื่อเป็น มหานุสรณ์แด่คุณยาย และเพื่อบูชาพระคุณอันยิ่งใหญ่ของท่าน อาคาร ๑๐๐ ปี คุณยายอาจารย์ฯ เป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระปริยัติธรรม เป็นศูนย์รวมนักวิชาการด้านพระพุทธศาสนาทั่วโลก และเป็นศูนย์รวมงาน สร้างบารมีทั้งหมดของวัดพระธรรมกาย ที่เชื่อมโยงทุกงานจากอดีตถึง ปัจจุบัน สู่อนาคต เพื่อรองรับยุคแห่งการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก