สยบไฟ..คืนยี่เป็ง

สยบไฟ..คืนยี่เป็ง เธอค้นพบอะไรหรือ... บ้านของเธออยู่ ห่างจากวัดพระธรรมกายกว่า ๗๐๐ กิโลเมตร แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรค เธอสามารถเดิน ทางมาสั่งสมบุญได้อย่างต่อเนื่อง โดยไม่ขาดเลย แม้เพียงอาทิตย์เดียว คุณจิราภรณ์ อุครานันท์ บ้านอยู่จังหวัด เชียงใหม่ เข้าวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๓ เธอเล่า ว่า พอเริ่มตัดสินใจเข้าวัด เธอก็ปฏิบัติตามคำ สอนของหลวงพ่อ รับกุญแจไปไขความรวย ขจัดความตระหนี้ในใจด้วยการให้ แล้วชีวิตก็ เปลี่ยนอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเธอขจัดความตระหนี้ ทำบุญใหญ่ก้อนแรกในชีวิต ตอกเสาเข็มมหา วิหารพระมงคลเทพมุนี ความศรัทธาเต็มเปี่ยม แต่ปัจจัยยังไม่พร้อม น้องชายที่แสนดี คุณหมอ ประภาส อุครานันท์ ก็ให้ยืมทำไปก่อน หลังจากนั้น เพียงไม่กี่เดือน งานผลิตและขายผ้าฝ้าย ที่ช่วยคุณพ่อคุณแม่ทำมาช้านาน ก็ได้จังหวะบุญ เธอได้โอกาส มีกิจการขายผ้าเป็นของตัวเอง เพราะได้ลูกค้าที่ดีจากประเทศญี่ปุ่น แต่การทำบุญ จะต้องทำต่อเนื่องให้ตลอด เธอบอกอย่างเชื่อมั่นจากบทพิสูจน์ที่ประสบ อีกว่าในระยะแรกๆ ธุรกิจที่ทำอยู่นั้นได้สะดุดลง มีสินค้าค้างในสต็อกเยอะ เธอก็พิจารณาดูและ พบสาเหตุว่า เป็นเพราะเธอดูเบาในเรื่องของ การสั่งสมบุญ คิดว่าหยุดไปวัด โดยไปเที่ยวเสียบ้าง ๒-๓ สัปดาห์ติดต่อกัน ปรากฏว่ายอดขาย ก็ตกฮวบทันที แต่เธอก็สามารถกู้วิกฤตนี้กลับ มาได้ ด้วยการรีบตั้งใจทุ่มทำบุญใหญ่ให้ตัวเองอีก เธอให้เหตุผลว่า “ก็ปัญหามันใหญ่นี่คะ สต๊อกค้างตั้ง ๓-๔ แสน เราก็ต้องทุ่มเอาบุญ ใหญ่ๆ ไปสู้กับเขา ได้ผลค่ะ ยอดขายเพิ่ม สต๊อกลดทันที” เธอเผยข้อคิดคติธรรม หลักในการหาบุญ ได้ใช้บุญเป็น ของเธอว่า “ทุกครั้งที่ได้ทราบข่าว บุญ พี่จะไม่มีความลังเล ตัดสินใจทำทันที และจะคิดวางแผนตั้งผังสำเร็จเอาไว้ว่า ทำธุรกิจอย่างไร ขายสินค้าได้แค่ไหน แล้วพอถึง เวลาก็สำเร็จ เป็นไปตามเป้าหมายของใจเรา ที่อยากทำทุกครั้ง ที่สำคัญใจเราต้องใหญ่ ก็นึก นะ เอ๊ะ! ทำบุญประธานรองก็ดีเหมือนกัน ตั้งแต่นั้นมา เลยอธิษฐานขอเป็นประธานรองให้ได้ทุกงาน อย่างเมื่อตอนทำบุญประธานรองหลอม เทียนใจ มีเวลาแค่ ๓ เดือน แรกๆ ยังไม่ตัดสิน ใจทำเพราะ เวลามีน้อยมาก แต่พอตั้งผังวางแผนตัดสินใจทำเท่านั้น จู่ๆ ก็มี Order ชุดใหญ่ เข้ามาติดๆ กัน ทะลุเป้าภายใน ๒ เดือน ถวายได้ก่อนเวลาอีกด้วย ช่วงนี้เป็นช่วงสุดท้ายแล้ว คุณยาย อาจารย์ท่านละสังขารแล้ว แต่กายหยาบของ ท่านยังอยู่กับพวกเรา พี่ก็ตั้งใจสร้างบุญใหญ่ เพื่อบูชาคุณท่าน ตั้งใจว่าจะสร้างลานธรรม ถวายท่าน ๖๐๐ แผ่น ตอนนี้ทำได้ ๓๐๐ กว่า แผ่นแล้ว และบุญที่พลาดไม่ได้ คือ บุญกฐินคุณยายที่ผ่านมา ที่ทุ่มทำไปเลยสองแสนบาท ทำไป แล้วก็สบายใจค่ะ ว่าเราได้ตั้งใจทำบุญบูชาท่าน อย่างเต็มกำลังสติปัญญาของเราจริงๆ” อีก 5 วันต่อมา บทพิสูจน์อานุภาพแห่ง บุญของคุณยายก็เกิดขึ้นกับเธอ ในวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นวันพิเศษ สำหรับ คุณจิราภรณ์ อีกวันหนึ่งวันทอดกฐินที่ธุดงคสถานล้านนา อำเภอสันทราย เธอเดินทางไป ร่วมงานบุญใหญ่แต่เช้า ซึ่งงานนี้ต่อเนื่องไปถึงกลางคืนเพราะตรงกับเทศกาลเดือนยี่เป็งพอดี หลังจากทอดกฐินเสร็จ เธอก็ได้รับบุญพิเศษ จุดประทีปโคมเอก ถวายเป็นพุทธบูชา ใจจึง หยุดนิ่งแช่อิ่มอยู่ในบุญตลอดเวลา ท่ามกลางบรรยากาศประเพณีลอย กระทง ลูกไฟขนาดเล็กวิ่งแข่งกันไป แตก กระจายบนท้องฟ้า ฟิ้ว...ปัง… ฟิ้ว...ปัง... เสียง ของการจุดประทัดและดอกไม้ไฟ ดังก้องไปทั่ว บริเวณตลอดเวลา ตลาดวโรรส เป็นศูนย์กลางย่านการค้าที่ สำคัญของเชียงใหม่ ตรอกเล่าโจ้ว คือ ซอยแคบๆ อยู่ในตลาด มีทางกว้างพอสำหรับ ให้รถสองแถววิ่งได้ในทางเดียว ย่านแถบนี้มีร้าน ขายผ้าฝ้ายเต็มทั้งสองฟากถนน ย้อนไปเมื่อ สิบกว่าปีก่อน ความโกลาหลได้เกิดขึ้นที่นี่ เพราะได้เกิดเพลิงไหม้อย่างร้ายแรง ความเสีย หายในครั้งนั้น ประเมินค่าไม่ได้ และยังคงเป็นอุทาหรณ์ ของชาวเชียงใหม่ จนถึงทุกวันนี้ งานลอยกระทงประจำปี พ.ศ. ๒๕๔๓ กำลัง เริ่มขึ้น ริ้วขบวนแห่มาตามถนนท่าแพ ในขณะที่นักท่อง เที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ กำลังยืน ดูขบวนแห่อันสวยงามตระการตาของริ้วขบวนอันอลังการ ทุกคนต้องแตกตื่นระทึกกับเสียง ระเบิดที่ดังกึกก้องในตรอกเล่าโจ้ว พร้อมกับแสงสว่างโร่เต็มฟ้าคืนยี่เป็ง ไฟไหม้ในตรอกเล่าโจ้ว ความโกลาหลเกิดขึ้นในตรอกแคบๆ ทันที มีทั้งไทยมุง และผู้เสียหายที่แตกตื่นขวัญกระเจิง ห่วงในทรัพย์สินของตนเอง วิ่งสับสนอลหม่าน ไปหมด ความหายนะเมื่อสิบปีก่อนกำลังหวน กลับมาย้อนรอยอีกครั้ง เพลิงลุกลามอย่างรวด เร็ว เพราะทั้งซอยมีแต่กองฝ้ายซึ่งเป็นเชื้อเพลิงอย่างดี เจ้าหน้าที่ดับเพลิงทำงานกันด้วยความลําบาก วาวล์น้ำเปิดไม่ได้ เพราะถูกลาดยาง ถนนปิดทับ ต้องใช้เวลาขุดเจาะระเบิดเกือบครึ่งชั่วโมง บ้านต้นเพลิงมีประตูเหล็กกั้นยากต่อ การเข้าไปสกัดไฟ เศษใยของฝ้าย เป็นชนวนตัวกระจายไฟ อย่างดี ปลิวว่อนไปทั่ว ไฟโหมกระหน่ำ จาก ๑ คูหาเป็น ๓ - ๔ - ๕ คูหาอย่างรวด เร็ว บ้านของคุณ จิราภรณ์ เป็นคูหาที่ ๖ ที่พระเพลิงกำลัง พุ่งมากลืนกินเป็นรายต่อไปขณะนั้นเวลา ประมาณ ๔ ทุ่มกว่า รถของคุณจิราภรณ์ ซึ่งมีน้องๆ ที่ร่วมทอดกฐิน ล้านนานั่งมาด้วย แล่นออกจากเขตธุดงคสถานล้านนาได้ประมาณ ๕ นาที เสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือดังขึ้น “จิราภรณ์ไฟกำลังไหม้ตรอกเล่าโจ้ว ไม่รู้ว่า ใกล้ร้านผ้าฝ้ายของเธอหรือเปล่า” ใจที่กำลังตั้ง มั่นอยู่ในบุญรับฟังข่าวร้ายด้วยอาการของใจที่มีสติ ไม่หวั่นไหว เธอบอกว่า “ได้ทราบข่าว ตัวพี่เองก็นึก มันจะเป็นไปได้อย่างไร เราทำบุญ รักษาสมบัติและสืบทอดอายุพระศาสนามา ขนาดนี้ เหตุแห่งความหายนะจะเกิดขึ้นกับเรา ได้อย่างไร” พี่จึงขอให้เพื่อนช่วยขับรถเข้าไป ดูให้หน่อยว่า เพลิงกำลังไหม้อยู่จุดไหนแล้ว เมื่อเพื่อนไปถึงที่เกิดเหตุ เขาก็โทรมาบอก ด้วยความตกใจว่า “ไฟลุกลามมาถึงร้านขาย ฝ้ายที่ติดร้านเธอแล้วนะ โอบทั้งด้านข้างและ ด้านหลังเลย” พอได้ข้อมูลที่แน่นอนแล้ว เธอ เล่าว่า “ไฟขนาดนี้ร้านเราไม่น่าจะรอด แต่เอา น่า..เราเชื่อในอานุภาพบุญ พี่รีบนึกถึงบุญทันที พอเริ่มนึกถึง บุญที่ได้ร่วมทอดกฐินกับคุณยาย เมื่อวันที่ ๕ พฤศจิกายน บุญใหญ่ทำมาหมาดๆ ก็ผุดขึ้นมาทันที ตอนนี้คับขันมาก ใครก็เอาไม่อยู่ ต้องพึ่งบารมีคุณยายแล้วพี่ก็บอกน้องที่อยู่ในรถให้ช่วย อธิษฐานด้วย คุณยายเจ้าขา รักษาสมบัติให้ ลูกด้วย รวดเร็วมาก พี่นึกอธิษฐานไปได้แค่ ๕ นาที เสียงสัญญาณโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก ไม่ต้องรีบเข้ามา สบายใจได้ ไฟดับได้แล้ว..โอ้โฮ.. ความรู้สึกตอนนั้น มันสุดจะบรรยาย พอไปถึงที่ร้าน ปรากฏว่าบ้านที่ติดกับบ้าน พี่ถูกเพลิงเผาไหม้หมดเลย เหลือแค่ฝาปูนเท่านั้น ไฟก็จะเข้าบ้านพี่ทันที เพราะบารมีคุณยาย แท้ๆ สมบัติพี่ไม่ได้รับความเสียหายในครั้งนี้ แม้แต่ชิ้นเดียว.คุณยายท่านสุดยอดจริงๆ” เธอ จบคำบอกเล่าด้วยความศรัทธาเชื่อมั่นในสิ่งที่ เธอได้ลงมือปฏิบัติอย่างเต็มเปี่ยม “ยายจะช่วย” วาจาศักดิ์สิทธิ์นี้ อยู่ในใจ ของลูกหลานทุกคน ใครก็ตามที่ได้เข้าไปกราบ ท่าน และหลังจากที่คุณยายได้ฟังเรื่องราวความ ทุกข์ของคนๆ นั้นจบลง ท่านจะนั่งหลับตานิ่ง สักครู่ พร้อมกับประโยคที่มีค่ายิ่งกว่าอัญมณีใดๆ “ยายจะช่วย” พร้อมคำแนะนำสั่งสอนให้รีบไป ประกอบทางมาแห่งบุญ ตั้งใจทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา สามคำนี้ ถ้าใครได้ฟังจากปาก ของท่าน เขาผู้นั้นจะเกิดกำลังใจอย่างมากมาย ลืมความทุกข์ ที่มีก่อนหน้านั้นจนหมดสิ้นเพราะ ญาณทัสสนะของท่านแม่นยํามาก รวมทั้งมหา กรุณาที่มีอยู่ในใจท่านตลอดเวลา ท่านจึงช่วยได้ ทุกคน..