ลอบปลงพระชนม์ครั้งที่ ๑

ลอบปลงพระชนม์ ครั้งที่ ๒ ระหว่างทาง เมื่อพระราชาของแคว้นกันชนฝั่งทิศเหนือทรงทราบข่าวว่า แผนการดักลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสล้มเหลว ก็ทรงขุ่นเคืองพระราชหฤทัยมาก ทรงส่งนักฆ่ามือฉกาจคนหนึ่งไปลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสอีกครั้งในทันที แต่ขณะที่นักฆ่ามือฉกาจกำลังแอบดักซุ่มเพื่อเตรียมการลอบปลงพระชนม์อยู่นั้น ราชองครักษ์ผู้หนึ่งในขบวนเสด็จก็พลันมาเจอกับนักฆ่าเข้าพอดี ด้วยความที่ราชองครักษ์ผู้นั้นเป็นคนละเอียดรอบคอบและช่างสังเกต กอปรกับได้ข่าวจากหน่วยข่าวกรองมาก่อนแล้วว่า ทางแคว้นกันชนฝั่งทิศเหนือจะส่งคนมาลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสอีกครั้ง ราชองครักษ์ผู้นั้น จึงรู้ทันทีว่า ผู้ที่ดักซุ่มอยู่นั้นจะต้องเป็นนักฆ่ามือฉกาจที่ทางแคว้นกันชนฝั่งทิศเหนือส่งมาอย่างแน่นอน ราชองครักษ์ผู้นั้นจึงไม่รอช้า ใช้ดาบคู่กายแทงไปที่ท้องของนักฆ่ามือฉกาจทันที เมื่อนักฆ่ามือฉกาจเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำถูกแทงที่ท้อง ก็รีบวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนเข้าป่าไปทันที จากนั้นขบวนเสด็จของพระราชโอรสก็รีบมุ่งหน้าเดินทางต่อไปยังแคว้นของพระราชบิดาของเจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจ ทันทีที่พระราชโอรสเสด็จพระราชดำเนินไปถึงชายแดนของแคว้นที่มีความเจริญทางศิลปะแล้ว พระองค์ก็ทรงพบกับเจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจ (ในอนาคตคือพระราชาผู้ครองแคว้น) ที่ทรงมารับเสด็จที่ชายแดนด้วยพระองค์เอง และด้วยความไม่ถือพระองค์ของเจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจ พระองค์จึงทรงกล่าวทักทายท่านมหาเสนาบดีพร้อมทั้งเหล่าขุนพลที่ตามเสด็จพระราชโอรสด้วยความเป็นกันเอง เมื่อเจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจทรงมีโอกาสสนทนาปราศรัยกับพระราชโอรสแล้ว พระองค์ทรงรู้สึกราวกับว่าทรงคุ้นเคยกับพระราชโอรสมาเป็นเวลานาน และยังทรงทึ่งในความรู้ความสามารถของพระราชโอรสเป็นอย่างมากอีกด้วย หลังจากที่เจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจเชิญเสด็จพระราชโอรสเข้าไปยังเมืองหลวงของแคว้น เพื่อเข้าเฝ้าพระราชาผู้เป็นพระราชบิดาของพระองค์แล้ว พระราชโอรสทรงแสดงออกถึงพระปรีชาสามารถในการสนทนากับพระราชาได้อย่างคล่องแคล่ว หรือแม้แต่ผู้ติดตามอย่างท่านมหาเสนาบดีก็ยังแสดงไหวพริบปฏิภาณอันปราดเปรื่องในการเจรจาความต่าง ๆ กับพวกเสนาอำมาตย์ทั้งหลาย เมื่อเจ้าชายผู้ทรงมีศิลปะในหัวใจทรงเห็นพระปรีชาสามารถรวมถึงไหวพริบปฏิภาณและความเฉลียวฉลาดเปี่ยมด้วยปัญญาของพระราชโอรส ยิ่งทำให้เจ้าชายทรงรู้สึกเลื่อมใสและเคารพพระราชโอรสมากขึ้น อีกทั้งยังทรงรู้สึกถูกชะตากับท่านมหาเสนาบดีและเหล่าขุนพลผู้ติดตามทั้งหลายราวกับรู้จักกันมานานอีกด้วย