2 เรียนธรรมะกับคุณยาย : หนีพ่อมาหาคุณยาย

หนีพ่อมาหาคุณยาย ในช่วงที่เรียนธรรมะอยู่กับคุณยายนั้นเอง คราวหนึ่งระหว่างปิดเทอมภาคฤดูร้อน โยมพ่อพาหลวงพ่อไปอยู่กับท่านที่ต่างจังหวัด แต่หลวงพ่ออยากไปเรียนธรรมะกับคุณยาย จึงเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า นอนรอเวลาอยู่ที่นอกชาน พอตี 4 ก็เก็บมุ้งและที่นอนให้เรียบร้อย ไปกราบลาโยมพ่อที่หน้าประตูห้อง จากนั้นจึงขึ้นรถโดยสารมาวัดปากน้ำภาษีเจริญ เพื่อมาหาคุณยาย ทั้งๆ ที่ไม่มีเงินติดตัวพลางนึกในใจว่าถ้าพนักงานเก็บค่าโดยสารมาถึง เราจะบอกเขาตรงๆ ว่าไม่มีเงิน แล้ววันหลังจะเอาเงินมาให้เป็นค่าโดยสาร ถ้าเขาไม่เชื่อแล้วจะให้ลงจากรถ เราก็จะเดินไปวัดปากน้ำ ซึ่งมีระยะทางประมาณ 166 กิโลเมตร แต่เรื่องมหัศจรรย์ได้เกิดขึ้น เพื่อนรักคนหนึ่งซึ่งเป็นนิสิตอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ตอนนี้ปลดเกษียณไปแล้ว) ร้อยวันพันปีก็ไม่คิดว่าจะเจอกันบนรถโดยสาร พอได้เจอก็นั่งติดกัน เขาถามว่าจะไปไหน ก็ตอบว่าจะไปกรุงเทพฯ คุยกันสักพัก เขาถามว่าจะไปพักที่ไหน ก็ตอบว่ายังไม่รู้ เขาจึงชวนหลวงพ่อให้พักด้วยกัน เพราะเขาจะไปเรียนภาคฤดูร้อน พอพนักงานเก็บค่าโดยสารค่อยๆ ย่างเข้ามา หลวงพ่อก็ยิ้มแล้วกระซิบบอกเพื่อนว่าไม่มีเงินติดตัวเลย แทนที่เพื่อนจะกระซิบตอบ กลับร้องขึ้นว่าไม่เชื่อหรอก หลวงพ่อยืนยันว่าไม่มีจริงๆ เพื่อนถามว่าไม่มีแล้วไปได้อย่างไร ได้สิ ถ้าเขามาก็จะบอกเขาว่าวันหลังจะเอาค่าโดยสารมาให้ แต่ถ้าไม่เชื่อก็จะลงเดิน พอดีมาเจอกันบนรถ เพื่อนก็เลยควักเงินออกจากกระเป๋า มีอยู่ 300 บาท แบ่งให้หลวงพ่อ 150 บาท และดูเหมือนจะออกค่ารถให้ด้วย แล้วเขาก็ชวนไปอยู่บ้านที่กรุงเทพฯ ด้วยกัน 2 คน ข้างล่างเป็นที่เก็บกระสอบน้ำตาล แมลงสาบเยอะมาก เราอยู่กันข้างบน ตอนเช้าเขาไปมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลวงพ่อก็ไปวัดปากน้ำเพื่อเรียนธรรมะกับคุณยาย เราไปกันคนละทาง แล้วก็กลับมานอนห้องเดียวกัน