4 พบหลวงปู่ : จากไปไม่หวนคืน

จากไปไม่หวนคืน เหตุการณ์ที่คุณยายขออนุญาต ไปปฏิบัติธรรมเป็นเวลา 1 เดือน แล้วถือ โอกาสออกบวชโดยไม่ยอมกลับไปที่บ้านท่านเศรษฐินีอีกเลยนั้น เป็นสิ่งที่ฝังใจท่านเจ้าของบ้านเป็นอย่างมาก เพราะท่านทั้งรักและเอ็นดูคุณยายยิ่งกว่าใคร แม้กาลเวลาจะผ่านไปหลายสิบปีแล้วก็ยังไม่เคยลืมเลือน มีอยู่ครั้งหนึ่งในขณะที่คุณนายเลี้ยบอายุ 80 กว่าปีแล้ว ท่านได้นิมนต์คณะพระภิกษุ และเชิญอุบาสิกาแม่ชีที่อยู่ในโรงงานทำวิชชา พร้อมกับบุคคลต่างๆ ที่คุ้นเคย ไปงานบุญที่บ้านของท่านเพื่อรับปัจจัยเพราะท่านชราภาพมากแล้ว เดินทางไปวัดปากน้ำลำบาก ขณะนั้นหลวงพ่อเป็นนิสิตที่มา ปฏิบัติธรรมกับคุณยายเป็นประจำ คุณยายก็ได้รับเชิญให้ไปร่วมรับปัจจัยในครั้งนี้ด้วย การถวายปัจจัยให้กับอุบาสิกาแม่ชีที่เข้าถึงพระธรรมกายก็เหมือนกับถวายแด่พระภายในตัว แม้ภายนอกจะไม่ได้ครองผ้ากาสาวพัสตร์ แต่ถือได้ว่าบวชภายในชั้นหนึ่ง เป็นเหตุให้ได้บุญมาก เมื่อคุณยายกลับจากบ้านคุณนายเลี้ยบแล้วก็เล่าให้หลวงพ่อฟังว่า พอถึงช่วงที่ท่านเศรษฐินีต้องถวายปัจจัยนั้น ท่านก็ถวายเรียงไปเรื่อยๆ โดยไม่พูดอะไร แต่พอมาถึงคุณยายอาจารย์เท่านั้นท่านก็รำพึงขึ้นว่า “แม่จันทร์นะแม่จันทร์ ไปแล้ว ไม่กลับมาเลยนะ” ฝากถ้อยคำความในใจ เอาไว้แล้วจึงถวายปัจจัยให้ แสดงให้เห็นว่าคุณงามความดีของคุณยายนั้นไม่เคย ลางเลือนไปจากหัวใจของท่านเศรษฐินีเลย แม้ว่าท่านจะตระหนักและซาบซึ้งถึงคุณค่าของการประพฤติปฏิบัติธรรมของคุณยาย และอนุโมทนาสาธุการด้วย แต่การที่จะหาใคร สักคนมาทดแทนบุคคลอย่างคุณยายได้นั้น แม้ว่ากาลเวลาจะล่วงเลยมาหลายสิบปีแล้ว ก็ไม่สามารถที่จะหาได้เลย เนื่องจากท่าน รักคุณยายมากและไม่อยากให้จากไปไหน อยากให้อยู่ชิดใกล้ตลอดไป ท่านเศรษฐินีจึงเสียดายคุณยายเป็นอย่างยิ่ง คุณยายเป็นผู้ที่มีข้อวัตรปฏิบัติ ปฏิปทา และมโนปณิธานที่ไม่ธรรมดาต่าง จากคนทั่วไป ท่านสามารถพัฒนาตนเองจากการเป็นชาวนาสู่การเป็นมหาปูชนียาจารย์ผู้นำในการสร้างบุญบารมีได้ แม้จะมีทรัพย์สมบัติพอที่จะเลี้ยงดูอัตภาพของตนไปได้ตลอดชีวิต แต่ท่านกลับมอบทรัพย์ทั้งหมดให้กับพี่น้องแล้วออกจากบ้านมาเพื่อยอมตนไปเป็น คนรับใช้ของคุณนายเลี้ยบผู้เป็นอุปัฏฐาก คนสำคัญของวัดปากน้ำ ด้วยหวังจะให้เป็นสะพานเชื่อมไปถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ ในขณะที่ทำหน้าที่คนรับใช้ก็ฝึกฝนอบรมตนอย่างยิ่งยวดในสภาวการณ์และเวลาที่จำกัด งานหลักของตนก็ทำได้อย่างไม่มีที่ติ ทั้งดูแลปรนนิบัติเจ้านายและครูบาอาจารย์อย่างดีเยี่ยม เพื่อให้มีโอกาสได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ในที่สุดเมื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในแล้ว ท่านจึงสามารถปลดเปลื้องสิ่งที่ค้างอยู่ในใจคือการตามหาพ่อในปรโลก และช่วยพ่อจากยมโลกให้ขึ้นมาเป็นเทพบุตรอยู่อย่างสุขสบายได้สำเร็จ หลังจากนั้นจึงได้ออกบวชและมุ่งหน้าศึกษาวิชชาธรรมกายกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ในโรงงานทำวิชชา ณ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ บุคคลเช่นท่านจึงเป็นบุคคลที่หาได้ยากยิ่งในโลก เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีแก่ศิษยานุศิษย์ทั่วโลกทั้งในปัจจุบันและตลอดต่อไปในอนาคตได้อย่างแท้จริง