อนุโมทนาวันมหาปีติ : โอวาทพระราชภาวนาวิสุทธิ์
หลวงพ่อธัมมชโย · อนาถบิณฑิกเศรษฐี
อนุโมทนาวันมหาปีติ
โอวาทพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย)
หลวงพ่อมีความรู้สึกปิติใจและเป็นสุขใจมาก ที่ลูกสอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยคและได้รับพระราชทานอุปสมบทเป็นนาคหลวงในคราวนี้ ลูกได้เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของภิกษุสามเณรผู้ใคร่ต่อการศึกษาและการสร้างบารมี สิ่งที่ลูกได้กระทำให้ปรากฎในคราวนี้เป็นเครื่องยืนยันว่า กิจวัตรและกิจกรรมนั้นไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการศึกษาเล่าเรียนพระบาลีเลย เราสามารถที่จะทำควบคู่กันไปได้ แล้วก็ทำได้อย่างดีด้วย ขึ้นอยู่กับการบริหารเวลาของกิจวัตรและกิจกรรมให้เป็น
เราบวชมาในพระธรรมวินัยนี้ มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญ คือ ทำพระนิพพานให้แจ้ง รองลงมาก็คือ การแสวงบุญและการสร้างบารมีเท่านั้น นี่คือวัตถุประสงค์หลักของการเข้ามาบวชในพระธรรมวินัยนี้ ไม่ใช่เพื่อวัตถุประสงค์อย่างอื่น เพราะฉะนั้นเมื่อได้เข้ามาบวชในธรรมวินัยนี้แล้วก็ต้องทำให้ถูกวัตถุประสงค์
บัดนี้ ลูกได้ศึกษาจบเปรียญธรรม ๙ ประโยคแล้ว อย่าเพิ่งชะล่าใจหรือหลงลืมตัวเองว่า เราได้เรียนรู้จบคำสอนสูงสุดของพระสมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ความจริงนี่เป็นแค่เพียงจุดเริ่มต้น เป็นอุปกรณ์ในการที่จะเข้าไปศึกษาความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอีกมากมายที่เก็บไว้ในภาษาบาลี ที่ลูกจะต้องศึกษาต่อไป
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสถึง ๓ ป. เพื่อภิกษุทั้งหลาย ที่บวชเข้ามาในพระธรรมวินัยนี้ ๓ ป. หมายถึง ปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ ปริยัติ คือการศึกษาเรียนรู้ปริยัติธรรม เพื่อเป็นแนวทางที่จะนำไปสู่การปฏิบัติ การปฏิบัติจะนำไปสู่การเห็นแจ้งและการรู้แจ้ง ที่เรียกว่า ปฏิเวธ เพราะฉะนั้นเมื่อศึกษาจบเปรียญธรรม ๙ ประโยคแล้ว หมดความกังวลไปในระดับหนึ่ง ก็ถึงเวลาจะต้องศึกษาธรรมปฏิบัติที่หลวงพ่อสมมุติว่าเป็นประโยค ๑๐ กันต่อไป
ลูกเป็นผู้มีบุญมากได้สั่งสมบุญมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน จึงได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนและจบการศึกษาเปรียญธรรม ๙ ประโยค เพราะฉะนั้นก็ขอให้ใช้ความรู้ที่ได้มานั้นให้ถูกวัตถุประสงค์ และอย่าได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่ไปศึกษาทางโลก เพราะนั่นไมใช่เป็นกิจของบรรพชิต นั่นเป็นกิจของคฤหัสถ์ เพราะเขาต้องครองเรือน จำเป็นต้องศึกษาเรื่องวิชาชีพเพื่อไปทำมาหากิน เขาแสวงหาโลกียทรัพย์ซึ่งเป็นทรัพย์ภายนอก ก็จะต้องใช้เวลาไปเพื่อการนั้น แต่ลูกเป็นผู้มีบุญมาก ได้ผ่านขั้นตอนชีวิตของคฤหัสถ์มามากพอจนถึงจุดอิ่มตัวแล้วในหลายภพหลายชาติ แล้วก็สั่งสมบุญเนกขัมมบารมีกันมาอย่างยาวนาน เพราะฉะนั้น กิจที่ลูกจะต้องทำต่อไปคือ แสวงหาทรัพย์ภายใน
ซึ่งเป็นเครื่องปลื้มใจของพระอริยเจ้า ให้ใช้วันเวลาไปเพื่อการนี้ อย่าได้เอาเวลาไปศึกษาในทางโลกเลย
ในปัจจุบันบรรพชิตกำลังจะหลงทางจากเป้าหมายดั้งเดิม จากพุทธประสงค์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อศึกษาจบเปรียญธรรมแล้ว กลับใช้วันเวลาไปเพื่อการศึกษาต่อในทางโลก ซึ่งชาวโลกก็ยังไม่มีความรู้แจ้งเห็นจริง แต่ก็ยกย่องส่งเสริมเทิดทุนกันไป จนกระทั่งเป็นเหตุให้ภิกษุสามเณรเข้าใจผิด แล้วยังมีการตอกย้ำซ้ำเติมว่า เพศนักบวชหรือสามเณรก็ดี เป็นเพศผู้ด้อยโอกาส ไม่มีความสามารถในการทำมาหากิน มีฐานะยากจน ไม่อาจที่จะศึกษาเล่าเยนทางโลกได้ จึงมาอาศัยผ้าเหลืองอาศัยพระศาสนา อาศัยกำลังสนับสนุนของญาติโยมที่กว่าจะหาทรัพย์มาได้ด้วยความยากลำบาก แล้วก็มามอบประเคนให้เพื่อให้มีกำลังสำหรับจะไปศึกษาพระธรรมวินัย แต่กลับเอาไปศึกษาในทางโลก นี่กำลังหลงทางกัน
บรรพชิตทั้งหลายกำลังต้องการแรงบันดาลใจจากตันบุญต้นแบบที่ดี ลูกได้เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างแรงบันดาลใจนี้ ที่จะดึงให้บรรพชิตทีหลงทางกลับมาสู่ลู่ทางชีวิตที่ถูกต้องของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
วันนี้หลวงพ่อปลื้มใจและเป็นสุขใจมาก หลวงพ่อขออนุโมทนาสาธุการ ขอให้ลูกจงเป็นผู้อยู่ในความคุ้มครองของพระนิพพาน ของพระรัตตรัย ให้มีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง อย่าเจ็บ อย่าป่วย อย่าไข้ ให้อายุขัยยืนยาว ได้สร้างบารมีกันไปนาน ๆ
ให้ปลอดกังวลจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ ให้บวชให้ได้ตลอดรอดฝั่ง อย่าได้มีอุปสรรคอันใดเกิดขึ้นมาขัดขวางในหนทางแห่งการบำเพ็ญเนกขัมมบารมี ให้บวชจนกระทั่งหมดอายุขัย ให้สมบูรณ์ทั้งปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ เทศนา วิชชาธรรมกาย และเป้าหมายไปสู่ที่สุดแห่งธรรม
จะแสดงธรรมก็ให้ไพเราะทั้งในเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย บริสุทธิ์ บริบูรณ์ทั้งอรรถพยัญชนะ ใครได้ยินได้ฟังธรรมก็ให้ได้บรรลุธรรม ความปรารถนาอันใดก็ตามที่ลูกได้ตั้งใจเอาไว้ด้วยดี เป็นไปเพื่อการสร้างบารมี ขอความปรารถนานั้นจงเป็นผลสำเร็จ ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมกายของพระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ จงทุกประการเทอญ