ตอนที่ ๙ ทดลองกำลัง

ตอนที่ ๙ ทดลองกำลัง นอกจากนางวิสาขาจะมีความงามเป็นเลิศแล้ว นางยังมีกำลังเท่ากับช้าง ๕ เชือกอีกด้วย พระราชาได้ยินกิตติศัพท์ว่า นางมีกำลังเท่ากับช้าง ๕ เชือก จึงคิดอยากจะทดลองกำลังของนางว่า จริงหรือไม่ จึงได้ส่งช้างตกมันดุเชือกหนึ่งไปในขณะที่เธอกำลังกลับมาจากการฟังธรรม หญิงบริวารทั้ง ๕๐๐ ของนางวิสาขา เห็นช้างแล้วต่างก็วิ่งหนี แตกตื่นโกลาหล แต่บางคนก็ไม่วิ่งหนีเพราะรักนางวิสาขา นางวิสาขาเห็นการแตกตื่นโกลาหลนั้น ก็ถามหญิงรับใช้ด้วยอาการที่เป็นปกติว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ” บริวารก็บอกว่า “พระราชาอยากจะทดลองกำลังของท่าน จึงปล่อยช้างมา นางวิสาขาคิดว่า ถ้าเราจับช้างอย่างเต็มกำลังของเรา ช้างก็ตายเราก็จะบาป พระราชาก็เสียช้าง ช้างก็เสียชีวิต เราก็เสียคนเพราะทำให้ช้างตาย เพราะเขานับถือเราทั้งเมือง เธอมีอาการเป็นปกติ ราบเรียบแบบคนที่มีบุญ รู้พละกำลังของตัว ด้วยความเมตตาไม่อยากให้ช้างตาย แต่ว่าก็อยากจะส่งข่าวไปถึงพระราชาให้ทราบว่า ที่เขาพูดถึงกิตติศัพท์ที่เลื่องลือนั้นเป็นความจริง เพราะเรื่องของบุญเป็นอจินไตย เหนือความนึกคิดของมนุษย์ธรรมดาที่มีขอบเขตจำกัด มันเหนือธรรมชาติ เหนือกฎเกณฑ์ทั้งผอง นางวิสาขาหันหน้าไปทางช้าง เมื่อเผชิญหน้ากันแล้ว เธอส่งยิ้มแผ่เมตตาไปที่ช้าง แต่ช้างไม่ฟังเสียงเพราะกำลังตกมัน ช้างวิ่งมาอย่างเร็วแรง เธอก็ใช้ดัชนีกรุณาจับไปที่งวงของช้าง แล้วก็ผลักไปเบา ๆ ด้วยลีลาที่นุ่มนวล ช้างก็มีอาการไถลลื่นไปกับพื้น หมดสภาพของความเป็นช้าง ช้างเองก็ประหลาดใจตัวเองเหมือนกัน เกิดอาการงงงวย มนุษย์ท่านนี้เป็นใคร ทำไมถึงมีกำลังมากเหลือเกิน ตั้งแต่เราเกิดมาเป็นช้างไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย เสียศักดิ์ศรีช้างหมด เพราะช้างที่ส่งมาเป็นช้างของพระราชา ต้องเป็นช้างที่คัดแล้ว เรื่องพละกำลังของนางวิสาขานี้ ได้เป็นที่ประจักษ์แก่พระราชาแล้ว มหาชนได้ให้สาธุการ นางพร้อมกับบริวารได้กลับเรือนโดยสวัสดี