แม่ชอบฆ่าสัตว์ทำอาหาร (กัลยาณมิตร)

คุณแม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ ขี้โมโห ชอบ ทานอาหารที่ต้องฆ่าสัตว์สดๆ จึงจะอร่อย ลูกพยายามบอกให้ท่านเลิกเบียดเบียนชีวิต สัตว์ที่มาทำอาหาร แต่คุณแม่บอกว่ามันเกิด มาเป็นอาหาร เราฆ่ามันไม่บาปหรอก ปัจจุบันคุณแม่ป่วยด้วยโรค ๙ อย่าง ตั้งแต่ปวดขา ปวดต้นคอ เบาหวาน ความดัน โรคหัวใจ ฯลฯ และเคยประสบอุบัติเหตุบาด เจ็บสาหัส แต่รอดตายมาได้ ลูกบอกว่าโรค เหล่านี้อาจเกิดจากกรรมปาณาติบาต แต่คุณ แม่บอกว่าหลวงพ่อไม่ฆ่าสัตว์แต่ทำไมยังปวด ขา ลูกจะทำอย่างไรจึงจะให้คุณแม่มีความคิด ที่ถูกต้อง คุณแม่ของลูกเคยเกิดอยู่ในสังคมเช่น ไรจึงมีความเชื่อผิดๆ ว่าฆ่าสัตว์ทำอาหาร ไม่บาป ที่คุณแม่บอกว่าหลวงพ่อไม่ฆ่าสัตว์แต่ ทำไมยังปวดขา ลูกควรจะตอบท่านอย่างไร และทำอย่างไรจึงจะแก้ไขให้คุณแม่มีความ เชื่อที่ถูกต้องคะ คุณครูไม่ใหญ่ : คุณแม่ของลูกเคยเกิดในสังคมที่ไม่ได้ ฟังธรรม ไม่ได้ศึกษาธรรม ไม่ได้สนทนาธรรม กับบัณฑิต จึงขาดปัญญา มีความเชื่อผิดๆ ที่ว่าฆ่าสัตว์ทำอาหารแล้วไม่บาปเพราะไม่ได้ ศึกษา ก็คิดเอง ว่าเอง เออเอง โมเมเอง ดังนั้นลูกควรบอกคุณแม่ว่าใครทำ กรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม ตนจักต้องรับผล ของกรรมนั้น ปลูกถั่วก็ต้องเป็นถั่ว ปลูกงา ก็ต้องเป็นงา ปลูกถั่วจะเป็นงาไม่ได้ ปลูกงา เป็นถั่วไม่ได้ ยกเว้นคนตาถั่ว มองเห็นถั่วเป็นงา เห็นงาเป็นถั่ว ต่างคนต่างก็มีกรรมเป็นของตน บาง อย่างก็ไม่สมกับกรรมในปัจจุบันแต่สมกับ กรรมในอดีต คือ การกระทำในปัจจุบันดี แต่ในอดีตดำเนินชีวิตผิดพลาด และกรรม ในอดีตมาส่งผลก่อน เหมือนอย่างหลวงพ่อ เองไม่ใช่ปวดขาเพราะกรรมปัจจุบัน แต่เป็น เพราะกรรมในอดีตชาติ ถ้าคุณแม่ของลูกยังฆ่าสัตว์ ต่อไปใน ชาติเบื้องหน้าก็จะมีอายุขัยสั้น มีโรคภัยไข้ เจ็บมาก ให้บอกท่านว่า เลิกเถอะแม่ เลิก เถอะ ไม่คุ้มกับวิบากที่จะส่งต่อไปในอนาคต เลิกนะแม่นะ ไปบอกท่านด้วยความรักและ ปรารถนาดี ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐