ทำไมต้องนั่งสมาธิ (สมาธิจำเป็นสำหรับชีวิต)

ทำไมต้องนั่งสมาธิ   ตำรวจ : กราบนมัสการหลวงพ่อ นี่เป็นการปฏิบัติครั้งแรกของผมครับ มีความรู้สึกยังกำหนดจิตของตัวเองไม่ได้ มีภาพเก่า ๆ ในอดีตที่เคยผ่านชีวิตมาวนเวียนตลอด ทำให้จิตไม่สงบเท่าที่ควร ก็จะพยายามฝึกปฏิบัติในโอกาสต่อไปครับ   หลวงพ่อ : สำคัญนะ ในขณะที่ร่างกายเรายังแข็งแรงอยู่ ยังมีภาพเก่า ๆ จากประสบการณ์ของชีวิตที่ผ่านมาวนเวียนอยู่ในใจตลอดเวลา แล้วเราบังคับไม่ได้จะเลือกอยู่ในภาพใดภาพหนึ่งไม่ได้ หรือไม่ต้องการภาพนั้น จะขับไล่ภาพนั้นออกไปก็ยังไม่ได้ ขนาดเราแข็งแรงอยู่ยังเป็นอย่างนี้ ตอนป่วยจะยิ่งกว่านี้ ตอนนั้นทั้งร่างกายและจิตใจอ่อนแอหมด เมื่อมันอ่อนแอ ภาพต่างๆ จะเกิดขึ้นตลอดเวลา แล้วเราควบคุมไม่ได้ ตรงนี้อันตราย   อันตรายสำหรับชีวิตมนุษย์ทุกคนในโลก เพราะตัดสินกันที่ภาพสุดท้ายก่อนที่เราจะหลุดจากกายหยาบ ตรงนี้สำคัญ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้หลักว่า ทางที่จะไปมีอยู่ 2 ทาง อบายทางหนึ่ง สุคติทางหนึ่ง ภาพที่สดใสบริสุทธิ์นึกแล้วปีติ ภาคภูมิใจ ภาพแห่งความดีปรากฏชัดเจน เกาะภาพนั้นก็ไปสุคติ แต่ถ้าเป็นภาพที่ไม่ดี เกาะภาพนั้นก็ไปอบาย   ทีนี้มันมีวิธีทางลัดที่เราจะต้องฝึกฝน แล้วเตรียมตัวของเราเอาไว้ก็คือ การฝึกสมาธิเพื่อแยกภาพไม่ดีให้ออกไปจากใจ ฝึกบ่อย ๆ ภาพไม่ดีหรือภาพที่เราไม่ต้องการหรือพอเห็นแล้วไม่ชุ่มชื่นใจ ไม่ปีติใจจะค่อย ๆ หมดไป จะเหลือแต่ภาพดี ๆ เช่น ภาพที่เราเคยสร้างบุญกุศลหรือความสว่าง หรือดวงใส ๆ หรือองค์พระเกิดขึ้น   การมาอยู่ที่วัดแค่ไม่กี่วัน เราได้แค่แนวทางเอาไว้สำหรับไปฝึกต่อ เพราะฉะนั้นถ้ากลับไปแล้วต้องหาเวลาทำทุกวันให้สม่ำเสมอ ใหม่ ๆ ก็จะมีภาพที่เราไม่ต้องการเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาก็ช่างมัน อย่าไปเพ่งขับไล่มัน อย่าไปรำคาญ ดูไปเฉย ๆ เรื่อย ๆ ในที่สุดมันก็จะหมดไปสักวันหนึ่ง แล้วก็เหลือแต่ภาพดี ๆ ที่เราต้องการที่เวลาเกิดขึ้นในใจแล้วมีความสุข มีปีติ มีความเบิกบาน   การนั่งสมาธิที่เรากำลังฝึกมีความจำเป็นนะเพราะมันเป็นวิชชาชีวิต บางทีตอนนี้เราอาจยังไม่เห็นความสำคัญ กลับไปต้อง ไปฝึกต่อนะ   ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๑