ที่พึ่งสุดท้าย

ที่พึ่งสุดท้าย พี่สาวคนที่ ๒ เป็นคนเก่ง ร่าเริงจิตใจดีมีความกตัญญู ชอบทำบุญถวายสังฆทานปล่อยสัตว์ปล่อยปลาเมื่ออายุได้เพียงสามสิบเศษ พี่สาวป่วยด้วยโรคมะเร็งที่ลามจากเต้านมไปที่กระดูกสะโพก ก่อนเสียชีวิตพี่สาวได้ร้องเบา ๆ ด้วยความเจ็บปวด ญาติ ๆ ก็ช่วยกันสวดมนต์ที่ข้างหูและบอกให้พี่สาวจับพระพุทธรูปองค์ใหญ่สีทองไว้ ดูเหมือนกับว่าพี่สาวจะได้สติ มีเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจต่อมาพี่สาวก็หยุดร้อง หยุดกระสับกระส่ายจนกระทั่งเสียชีวิต รวมอายุ ๓๓ ปี   บุพกรรมใดทำให้พี่สาวเป็นมะเร็งและอายุสั้น พี่สาวมีความรู้สึกอย่างไรที่ได้จับพระพุทธรูปเอาไว้ก่อนจะเสียชีวิต ขณะนี้พี่สาวอยู่ที่ไหน เป็นอย่างไรบ้างคะ   คุณครูไม่ใหญ่ พี่สาวเป็นมะเร็งและอายุสั้น เพราะกรรมในอดีตตอนเป็นผู้ชายเจ้าชู้มาก ได้ทุบซ้อมภรรยา มีอยู่คราวหนึ่งได้มีปากเสียงกับภรรยาจนบันดาลโทสะทุบซ้อมภรรยาจนตายโดยไม่มีเจตนา ด้วยวิบากกรรมนี้จึงทำให้ชาตินี้มาเกิดเป็นหญิง เป็นมะเร็งที่เต้านมแล้วลามมาที่สะโพก เพราะเอาเท้ากระทืบภรรยาจนตายคาเท้าโดยไม่เจตนา เพราะความโมโหไม่ได้คิดจะเอาให้ตาย แค่ให้หลาบจำเท่านั้น   ก่อนเสียชีวิตพี่สาวจับพระพุทธรูป ก็ทำให้มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ทำให้นึกถึงพระพุทธเจ้าจิตผ่องใส บุญที่เคยทำเอาไว้จึงได้ช่องหล่อเลี้ยง ตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นเป็นเทพธิดามีวิมานทองของชั้นดาวดึงส์เฟส ๓ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ มีสภาพดีขึ้นจ้ะ   ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘