สุขด้วยตัวเอง

สุขด้วยตัวเอง สามเณรคงจะรู้แล้วว่า อิริยาบถที่ชอบมากที่สุด คือ อิริยาบถนั่งสมาธิ ซึ่งเป็นอิริยาบถเดียวของท่านผู้รู้ภายใน และท่านผู้รู้ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต รวมทั้งผู้รู้ที่อยู่ในอายตนนิพพาน ล้วนอยู่ในอิริยาบถนั่งอย่างนี้ ไม่ยืน ไม่เดิน แล้วก็ไม่นอน มีความยินดีอย่างนี้ และก็เริ่มรู้จักแล้วว่า เราเป็นสุขด้วยตัวของเราเอง ดีกว่าการเป็นสุขที่อาศัยวัตถุภายนอก และเป็นสุขที่ยิ่งใหญ่กว่า แล้วก็เป็นความสุขที่แตกต่างจากความสุขที่เคยเจอ ความสุขภายนอก อย่างเรามีแว่นตา ปากกา แหวนเพชร ประเดี๋ยวเดียวก็หายเห่อ เสื้อผ้ามีก็ต้องคอยดูแล ต้องทำความสะอาด ต้องรีด อะไรต่าง ๆ สารพัด แล้วมันก็ผุพัง ให้ความปลื้มใจประเดี๋ยวประด๋าว ทั้งคน สัตว์ สิ่งของ ที่เคยเจอมา ก็ไม่เคยให้ความสมบูรณ์ ไม่เคยเติมความพร่องของใจให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์เลย แต่ความสุขที่สุขด้วยตัวเองนี่สิ แค่นั่งหลับตาพริ้ม ๆ นั่งหน้ายิ้ม ๆ แค่นั้น ก็พบความสุขที่แท้จริงภายใน ๗ มกราคม พ.ศ.๒๕๔๙