นักรบกองทัพธรรม...ต้องไม่หวั่นไหว (ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เราเกิดมาสร้างบารมี)

นักรบกองทัพธรรมต้องไม่หวั่นไหวในอุปสรรคทั้งมวล อย่าคิดว่า เราเป็นมนุษย์ธรรมดาก็ต้องมีความหวั่นไหวบ้าง ถ้าเป็นคนอื่นยอมให้หวั่นไหวอย่างนั้นได้ แต่นักรบกองทัพธรรมที่แท้จริง ต้องไม่หวั่นไหว ต้องสู้ ต้องหาหนทางทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีทางตัน ทุกปัญหามีทางออก ถ้าใจสงบเดี๋ยวเราก็พบทางออก เราต้องทำความเข้าใจในทุกสิ่งว่า ตอนนี้ธรรมะกับอธรรมกำลังรบกันอยู่ ยังไม่มีใครแพ้ ใครชนะ ล้วนแต่มีฤทธิ์พอ ๆ กัน เพราะฉะนั้นเราจะให้ได้สมหวังดังใจในทุกสิ่ง มันไม่ได้ ดังนั้น เวลาเราไปทำหน้าที่ ก็จะไปเจอคน ๓ ประเภท คือ ที่มีอินทรีย์แก่ อินทรีย์ปานกลาง และอินทรีย์อ่อน ใจของเราต้องเด็ดเดี่ยว อย่าให้ใจเรากระเพื่อม เมื่อโปรดเขายังไม่ได้ ก็วางเขาไว้ก่อน แต่ไม่ได้ทิ้ง สักวันหนึ่งเราจะหวนคืนมาใหม่ แล้วหอบเอาเขากลับไป ชีวิตมนุษย์เป็นทุกข์ สักวันหนึ่งเขาต้องเจอ ไม่ทุกข์อย่างใดก็อย่างหนึ่ง วันนั้นเขาจะคิดถึงเรา จะตามหาเรา และวันนั้นจะเป็นวันที่เขามีความพร้อมที่จะต้อนรับเรา พร้อมที่จะฟังธรรม ฟังคำแนะนำที่ดีจากเรา ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕