รีบสร้างบุญให้โตเป็นภูเขา แม้ถูกสะกิดย่อมไม่หวั่นไหว

(ม้วน 1/A) พระมหามนตรี : ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นที่พึ่ง ที่ระลึกอันสูงสุดของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ขอกราบพระเถระผู้มีพรรษากาลแก่กว่ากระผม สวัสดีเพื่อนสหธรรมิกทุกรูป เจริญพร สามเณร และเหล่ากัลยาณมิตรลูกหลานยายทุกท่าน (สาธุ) ในวันนี้ต้องนับว่าเป็นวันที่ดียิ่งอีกวันหนึ่ง เพราะว่าทุกท่านในที่นี้ได้ทำการสั่งสมบุญกันอย่างเต็มที่ อย่างเต็มกำลัง อันเป็นภาพที่น่าปีติใจเป็นอย่างยิ่ง คือได้ทั้งทำทาน ได้ทั้งรักษาศีล และเจริญภาวนาอย่างครบถ้วนทุกประการ และทำอย่างเต็มที่ เต็มกำลังด้วย หลวงพี่ขออนุโมทนาในบุญกุศลของมหาเศรษฐีบุญทุกท่านนะ (สาธุ) เรื่องของบุญเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง เกินกว่าที่ใครๆ จะคาดคิดได้ อย่าว่าแต่มนุษย์เลย ที่อัศจรรย์ในเรื่องของบุญ แม้แต่เทวดาก็ยังอัศจรรย์ใจในผลของบุญ และไม่ใช่เทวดาระดับธรรมดาด้วย แม้พระอินทร์ก็ยังอัศจรรย์ใจในเรื่องของบุญ อัศจรรย์ใจจนขนาดทนไม่ไหว คือครั้งหนึ่งเมื่อสมัยที่พระผู้มีพระภาคเจ้าปรินิพพานไปแล้ว มีการบรรจุพระบรมธาตุของท่านไว้ในเจดีย์ มีอยู่วันหนึ่ง หญิงชาวกรุงราชคฤห์ หญิงชาวกรุงราชคฤห์คนหนึ่งมีความเลื่อมใสพระพุทธองค์ มีความต้องการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เตรียมดอก ดอกบวบสีเหลือง ๔ ดอก ตั้งใจว่าจะบูชาพระพุทธเจ้าที่เจดีย์ ในเช้าวันนั้นก็จึงนำดอกบวบสีเหลืองนะ ๔ ดอกตรงไปยังเจดีย์ ด้วยใจที่เลื่อมใส ด้วยใจที่จรดถึงพระพุทธองค์ คือเดินไปตามหนทาง แต่ไม่ทันดู เหมือนเราปัจจุบันนี้เวลาข้ามถนนยังต้องดูรถดูรา ในสมัยนั้นต้องดูโค ดูหนทางของโค หญิงนั้นกำลังเดินทางไป จะไปบูชาเจดีย์ ก็มีโคแม่ลูกอ่อนวิ่งมาโดยเร็ว มาขวิดหญิงนั้น หญิงนั้นเลื่อมใสในพระพุทธองค์ ขณะที่ทำกาละไป คือละจากโลกนี้ไป ก็ไปบังเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพธิดาในหมู่บริวารของพระอินทร์ ซึ่งขณะนั้นพระอินทร์กำลังพาหมู่บริวารของพระองค์ กำลังพากันจะไปเล่นกีฬานะ เขาเรียกทรงกรีฑา ชาวสวรรค์ยังมีเล่นกีฬาเลย ขณะที่นางเทพธิดานั้นเกิดขึ้นมา พระอินทร์เห็นเข้า เห็นความงาม ความงามของเทพธิดาทั้งเครื่องประดับ ทั้งเครื่องบรรณาการต่างๆ อร่ามเหลืองไปด้วยทองทั้งสิ้น พระอินทร์ถึงกับอัศจรรย์ใจ ก็จึงถามนางเทพธิดาผู้ที่บังเกิดใหม่นั้นว่า แม่เทพธิดาผู้มีเครื่องอลังการไปด้วยทอง อร่ามเหลืองงามไปหมด ทั้งผ้าภูษา ทั้งธง ทั้งดอกไม้ ก็งามอร่ามไปด้วยทอง ทั้งที่นอน ทั้งที่นั่ง ทั้งฉัตร ม้า และรถอร่าม เหลืองงามไปด้วยทองทั้งสิ้น เธอทำบุญอะไรไว้ในขณะที่เป็นมนุษย์หรือ แม่เทพธิดาจงบอกมาเถอะ นางเทพธิดานั้นพอพระอินทร์ถาม มันรู้สึกว่าอายนะฮะ อายที่จะบอก เพราะว่าตัวเองทำนิดหน่อยเองฮะ ทำนิดเดียว แต่ในที่สุดก็กราบทูลพระอินทร์ไปว่า หม่อมฉันมีใจเลื่อมใสพระพุทธองค์ นำดอกบวบขมที่ไม่มีใครเขาปรารถนานั่นน่ะเพียง ๔ ดอกเท่านั้น ไปบูชา เจาะจงไปบูชาเจดีย์ เจาะจงสรีระของพระศาสดา และนางเทพธิดาก็เล่าเรื่องความเป็นมาทั้งหมดให้พระอินทร์ฟัง และนางเทพธิดายังบอกอีกด้วยนะว่าถ้าหม่อมฉันได้สร้างบุญนั้นบรรลุความตั้งใจ บรรลุความตั้งใจไว้แล้วล่ะก็ สมบัติจะพึงมียิ่งกว่านี้แน่นอน เพราะบุญนี้นี่แหละ หม่อมฉันจึงมาสู่ความเป็นสหายของพระองค์ พระอินทร์ฮะ พระอินทร์ได้ฟังอัศจรรย์ใจทีเดียว ขนาดพระอินทร์นี่เป็นพระราชาของเทวดาในชั้นดาวดึงส์ เสวยทิพยสมบัติครองความเป็นใหญ่ในชั้นดาวดึงส์ ยังอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง อัศจรรย์ใจเพราะอะไร สิ่งของที่บูชานิดหน่อยเท่านั้นเอง ดอกบวบขม ๔ ดอก แต่ใจเลื่อมใส แต่บุญนี่กลับมีผลมากปานนั้น พระอินทร์จึงตรัสกับมาตาลีเทพบุตรว่า มาตาลี ท่านจงดู ท่านจงดูผลกรรมอันเป็นบุญนี้ ช่างน่าอัศจรรย์ ช่างน่าวิจิตร เป็นอจินไตย ของที่ทำบุญแม้น้อยกลับมีผลมากปานนี้ มาตาลีเห็นไหม เมื่อจิตเลื่อมใสในพระตถาคต พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า หรือเลื่อมใสในพระสาวกของพระพุทธเจ้า ทักษิณาคือของที่ทำบุญนี่ ชื่อว่าน้อยไม่มีเลย มาเถอะ มาตาลี เรากลับกันเถอะ แม้พวกเราก็จะไปบูชาพระตถาคตเจ้าให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เพราะการสั่งสมบุญทั้งหลาย นำสุขมาให้ แม้เมื่อพระพุทธเจ้าทรงพระชนม์อยู่ก็ดี ปรินิพพานแล้วก็ดี เมื่อจิตเลื่อมใสสม่ำเสมอกัน ผลนั้นก็ย่อมมีเสมอกัน พระองค์ทรงอุบัติขึ้นเพื่อหมู่ชนจำนวนมาก พระอินทร์พอตรัสดังนั้นแล้วนี่ นี่ขนาดพระอินทร์นะ พระอินทร์ยังรู้สึกว่าอัศจรรย์เป็นอย่างยิ่ง พออัศจรรย์ใจแล้วนี่กลับเลยนะฮะ ไอ้ที่จะไปเล่นกีฬา ไปเล่นกีฬาของชาวสวรรค์ กลับเลย ชวนหมู่เทพบุตรทั้งหลาย เทพธิดาทั้งหลายที่เป็นบริวารบอกเรากลับกันเถอะ กีลงกีฬาเอาไว้ก่อน เราไปเอาบุญกันก่อนดีกว่า ไปบูชาจุฬามณีเจดีย์ เพราะอะไรฮะ ก็เพราะว่าพระอินทร์ทรงเห็นว่าการทำบุญนี่แม้ทำด้วยของน้อย กลับมีผลมาก ถ้าทำมากก็ยิ่งมีผลมากยิ่งๆ ขึ้นไป เมื่อใจเลื่อมใส ของที่ชื่อว่าเล็กน้อยนี่ ไม่มีเลยฮะ พุทธองค์นี่ ถ้าท่านมีชีวิตอยู่ก็ดี ปรินิพพานแล้วก็ดี รวมถึงพระสาวกด้วย ถ้าใจเราเลื่อมใสแล้ว ได้บุญเสมอกัน พระอินทร์ใคร่ครวญ มีความเห็นดังนี้แล้วนี่ ก็รู้ทีเดียวว่าถ้าทำถูกทักขิไนยบุคคลในบุญเขตนี้ คือในพุทธศาสนาจะมีผลมาก จะมีประโยชน์มาก จะมีคุณยิ่งใหญ่ เกินกว่าที่จะคาดคิดได้ นี่คือเป็นอจินไตย เรื่องของพระอินทร์ในตอนนี้ เป็นเรื่องที่พระอินทร์ทรงเล่าให้พระอรหันต์รูปหนึ่งนามว่านารทเถระ พระอรหันต์รูปนี้นี่ท่องเที่ยวไปในเทวโลก ไปพบพระอินทร์ พระอินทร์เล่าให้ฟัง พระเถระรูปนี้จึงนำเรื่องเหล่านี้มาสู่ที่ประชุม การประชุมสังคายนาครั้งแรก ฉะนั้นการที่ทุกท่านได้มาแสวงหาบุญนี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วนะ เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดทีเดียวในชีวิต และได้ชื่อว่าปฏิบัติตนตามแบบอย่างที่ดี เยี่ยงบัณฑิตทั้งหลายในกาลก่อน เหมือน เหมือนกับคุณยายของเรา คุณยายของเรา ท่านรักบุญ ท่านตักตวงบุญอย่างเดียว ตักตวงบุญอย่างจริงๆ จังๆ เลย สมัยที่หลวงพี่เป็นอุบาสกประมาณ เมื่อประมาณปี ๒๕๒๕ ๒๖ มีอยู่วันหนึ่ง ขณะที่เดินผ่านมาหน้ากุฏิยาย หลังจาก หลังจากทานข้าวเช้าแล้วที่โรงทาน ผ่านมาหน้ากุฏิยาย พบคุณยาย คุณยายเห็นอุบาสกกำลังเดินมาหลายๆ คน ตอนนั้นเพิ่งเสร็จงานบุญใหญ่ใหม่ๆ ในสมัยก่อนงานบุญใหญ่ของเราจะมีปีหนึ่งเพียง ๓ ครั้ง คือกฐิน มาฆะ และวิสาขะ พอเสร็จงานบุญหนึ่ง ก็จะพัก มาเก็บงานบ้าง เตรียม เพื่อเตรียมงานใหม่บ้าง พอคุณยายเห็นอุบาสกเดินมา ท่านก็บอกว่าอย่ามัวชักช้ากันนะ รีบสร้างบุญไวๆ จะได้มีบุญมากๆ ให้ทำจน ให้ทำจนมีบุญเป็นภูเขาเหมือนยาย อะไรมาสะกิดก็ไม่หวั่นไหว นี่คือคำของคุณยาย พวกเราได้ฟังกันแล้วด้วยความเคารพในคุณยาย ด้วยความเลื่อมใส และเคารพ เชื่อมั่นในบุญบารมีธรรมของท่าน เราก็รีบ รีบเร่งกันเลยนะฮะ รีบทำงานกันอย่างเต็มที่ ในสมัยนั้นเป็นการบอกบุญที่ดิน ๒,๐๐๐ ไร่ เพื่อสร้างธุดงคสถานนี้ ก็เหมือนกับทุกท่านในบัดนี้ฮะ ที่มีความเลื่อมใส มีความเคารพ เชื่อมั่นในบุญบารมีธรรมของคุณยาย จึงได้ตั้งใจสะสมบุญกันอย่างเต็มที่ คำของคุณยายเป็นบุญล้วนๆ ชีวิตของคุณยายก็เป็นบุญล้วนๆ ทั้งความนึกคิด ทั้งคำพูด ทั้งการกระทำ คุณยายมีชีวิตที่เรียบง่าย แต่ว่ามีการสร้างบารมีที่ยิ่งใหญ่ คุณยายพูดเสมอๆ ว่าทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับกำลังบุญ เกิดมาชาตินี้ยายตั้งใจสร้างบุญบารมีให้ดีที่สุด ยายกลัวจะได้บุญน้อย ถ้าเรามีบุญมากแล้ว ทุกอย่างที่ปรารถนาก็สำเร็จ เพราะฉะนั้นการมีบุญมากเป็นสิ่งที่ดีที่สุด จะทำสิ่งใดก็ทำได้ทุกอย่าง แล้วก็สำเร็จทุกอย่างด้วย ฉะนั้นให้นึกถึงบุญมากๆ ทุกอย่างจะสำเร็จ นี่คือคำสอนของคุณยายนะฮะ งั้นด้วย ที่พวกเราเคารพศรัทธาเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมในคุณยาย พวกเราก็จึงตั้งใจร่วมบุญกับคุณยายเสมอมาโดยตลอด พระพุทธองค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ยังพูดถึงบุญเสมอๆ อย่างเช่นท่านได้ตรัสว่าเวลาทำบุญแล้ว อย่าคิดวาทำครั้งเดียวแล้วพอ แล้วไม่ทำอีกแล้ว ถ้าเมื่อเราทำบุญแล้ว ให้มีความพอใจในบุญ ให้รีบสะสมบุญบ่อยๆ ให้รีบสะสมบุญให้มากขึ้น เหมือนกัลยาณมิตรของเราท่านหนึ่ง ผู้ไม่ท้อถอยในการสร้างบุญ แม้เจอะเจออุปสรรค คือมีอยู่ท่านหนึ่งตั้งใจเป็นประธานกองกฐิน ในครั้งนี้ตั้งใจว่าจะมาถวายในวันอาทิตย์ที่ผ่านๆ มา ซึ่งปกติพวกเราทุกคนและกัลยาณมิตรท่านนี้ก็นั่งธรรมะ และท่านนี้ก็นั่งธรรมะได้ดี เวลานั่งธรรมะได้ดี ก่อนเลิกนั่งก็มักจะอธิษฐานจิตไปที่กลางใจ เหมือนกับอธิษฐานกับคุณยาย และครั้งนี้ก็ตั้งใจร่วมบุญกับคุณยาย เผอิญว่าก่อนจะมานี่เกิดป่วยกระทันหัน อยู่ๆ นี่มันปวดเมื่อยร่างกายไปหมดเลย ไข้ก็ขึ้น ธรรมะที่เคยสว่างไสวก็เลือนไป ทำให้รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง ไปหาหมอ หมอนวดก็แล้ว หมอยาก็แล้ว ยังไม่ดีขึ้น แต่ว่าไม่ท้อถอยนะฮะ ไม่ท้อถอย ใจก็นึกถึงบุญ มีอยู่วันหนึ่งก็เลยตกเย็นขึ้นไปนั่งธรรมะบนดาดฟ้า ทั้งๆ ที่ยังป่วยอยู่นั่น ขึ้นไปนั่งธรรมะบนดาดฟ้า ฟ้าฝนก็กำลังจะคะนอง นึกถึงบุญแล้วก็นั่งธรรมะอธิษฐานทีเดียว บอกด้วยบุญที่ตั้งใจทำกฐินยายในครั้งนี้ ขอให้ความป่วยหายด้วยเถอะ อย่าได้เจ็บ อย่าได้ป่วยเลย และขอให้ธรรมะสว่างไสวด้วยเถอะ ขอบารมีธรรมคุณยายช่วยด้วย นั่งธรรมะพอกลับมานอนพัก รุ่งเช้าพอตื่นขึ้นมานี่ หายเป็นปลิดทิ้งเลยฮะ ไข้หาย ปวดเมื่อยหาย อัศจรรย์ใจ ธรรมะก็สว่างไสว มีความรู้สึกว่าเชื่อมั่นในบุญมากขึ้นไปอีก ก็เลยชวนลูกๆ มากันทั้งบ้าน มาถวายบุญกฐินยายกับหลวงพ่อ นี่เป็นเพียงท่านหนึ่งที่เป็นตัวอย่าง ซึ่งพวกเราทุกคนในที่นี้ก็เป็นอย่างนี้ฮะ คือทุกคนศรัทธาเชื่อมั่น เคารพในคุณยาย สั่งสมบุญกันอย่างเต็มที่ ทุกคนจึงเป็นเศรษฐีบุญกันทุกคนเลยนะฮะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้ตรัสเรื่องบุญ ตรัสไว้อย่างชัดเจนทีเดียวว่า ท่านตรัสไว้ในนิธิกันตสูตรว่า บุญให้สมบัติที่ปรารถนาทุกอย่างแก่มนุษย์และเทวดา มนุษย์และเทวดาปรารถนาสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมได้ด้วยบุญ ความเป็นผู้มีวรรณะงดงาม มีเสียงไพเราะ มีร่างกายสมส่วน มีรูปสวย มีความเป็นใหญ่ มีบริวาร ผลทั้งปวงนี้ย่อมสำเร็จได้ด้วยบุญ ความเป็นพระราชา ความมีอิสระ ความสุขของพระเจ้าจักรพรรดิ ความเป็นพระราชาแห่งเทวดา ก็ย่อมสำเร็จได้ด้วยมิตร ทั้งมนุษย์สมบัติ ทิพย์สมบัติ นิพพานสมบัติ ก็สำเร็จได้ด้วยบุญ ความถึงพร้อมด้วยบุญ ด้วยปัญญา ความเป็นผู้ชำนาญในวิชชาและวิมุตติ ก็ย่อมสำเร็จได้ด้วยบุญ การได้ปฏิสัมภิทา วิโมกข์ สาวกบารมี ปัจเจกโพธิญาณ หรือแม้แต่พุทธภูมิก็ย่อมสำเร็จได้ด้วยบุญ เพราะฉะนั้นความเป็นผู้มีบุญมีประโยชน์มากอย่างนี้ บัณฑิตผู้มีปัญญา จึงสรรเสริญความเป็นผู้มีบุญที่ทำไว้แล้ว นี้เป็นพระดำรัสของพระพุทธเจ้า ที่พระองค์ตรัสอย่างนี้ก็คือ หมายความว่าทุกอย่างที่เราปรารถนาสำเร็จได้ด้วยบุญ คุณยายของเรา ท่านสรรเสริญบุญตรงกับที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ นี่ก็เป็นเรื่องอัศจรรย์มาก เพราะคุณยายท่านรักธรรมะ ทุ่มชีวิตเต็มที่ จึงมีความเชี่ยวในวิชชา ท่านปฏิบัติธรรม สมควรแก่ธรรม ปฏิบัติชอบคือปฏิบัติถูกต้อง และท่านปฏิบัติธรรมคืออยู่ในกลางตลอด อยู่ในกลางองค์พระตลอด ฉะนั้นคุณยายของเรานี่จึงปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้ถูกต้องร่องรอยทีเดียว ฉะนั้นสิ่งที่พวกเราทุกคนได้สั่งสมบุญกันในวันนี้เป็นเรื่องที่อัศจรรย์ เป็นเรื่องที่เกินควรเกินคาด ในเรื่องของผลของบุญที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน บุญกฐินยายครั้งนี้ยิ่งใหญ่มากๆ คือเราทุกคนได้ทำบุญกับยาย ได้สร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายของพระพุทธเจ้ากลับขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านมีมโนปณิธานที่ยิ่งใหญ่ และกฐินทานในครั้งนี้ก็น้อมถวายเป็นพุทธบูชาด้วย ฉะนั้นบุญใหญ่ บุญที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้หลวงพี่จึงบอกว่าทุกท่านเป็นเศรษฐีบุญ ฉะนั้นกฐินยายครั้งนี้นะ อย่าลืมคำที่คุณยายบอกว่าให้นึกถึงบุญมากๆ แล้วทุกอย่างก็จะสำเร็จด้วยมหาบูชาของพวกเราทุกคน ต่อจากนี้ขอเชิญทุกท่านได้หลับตาเจริญภาวนาเพื่อปฏิบัติบูชา เอาบุญกับคุณยายอีกครั้งหนึ่ง เราหลับตากันสักครู่นะ นึกถึงบุญที่เราทำมาตลอด ในอดีตโดยเฉพาะในครั้งนี้ วันนี้ รวมเป็นบุญ รวมเป็นดวงบุญสว่างโพลงอยู่ที่กลางตัวของเรา ที่ศูนย์กลางกาย ให้ทำใจนิ่งอยู่กลางดวงของเรา กลางดวงบุญที่สว่างไสว สว่างไสวอย่างไม่มีประมาณทีเดียว ใจนิ่งเบาๆ แล้วเราก็แผ่กระแสใจที่เปี่ยมไปด้วยบุญกุศลครั้งนี้นี่ ด้วยจิตที่เมตตาปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย ทั้งที่เป็นกายหยาบหรือจะเป็นกายละเอียดก็ตาม มีบิดา มารดา ครูบาอาจารย์ ญาติพี่น้องและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ที่มีความทุกข์ก็ขอให้พ้นจากทุกข์ ให้ทุกข์บรรเทาเบาบางลงไป ที่มีความสุขแล้วก็ให้มีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไป ให้กระแสใจของเราแผ่กว้างออกไปทุกทิศทุกทาง ออกไปโดยรอบ เต็มสภา เต็มฟ้าครอบ ให้แผ่กระแสใจให้กว้าง ออกไปหลายๆ ฟ้าครอบ ให้เต็มประเทศไทย ไปยังเพื่อนบ้าน หลายๆ ประเทศ หลายๆ ทวีป ให้ครอบคลุมทั้งโลกใบนี้ ไปยังห้วงอวกาศ ห้วงจักรวาล ให้กระแสบุญไปถึงยังมวลสรรพสัตว์ทั้งหลาย ให้มีใจยินดีเบิกบาน เลื่อมใสในบุญกุศลในพระพุทธศาสนา ในวิชชาธรรมกาย และเราก็นึกอธิษฐานจิตของเรานะ ในสิ่งที่เราตั้งใจไว้ บุญจะนำความปรารถนาทุกอย่างให้สำเร็จแก่เราได้ดังที่พระพุทธองค์ บัณฑิตทั้งหลายมีคุณยายของเราก็สรรเสริญเรื่องบุญ ฉะนั้นทุกท่านได้ตั้งใจสั่งสมบุญด้วยดีและยิ่งๆ ขึ้นไป ตราบจนกระทั่งงานของเราสำเร็จนี่ บุญจะเป็นที่พึ่งให้เราสมหวังได้ทุกประการ ฉะนั้นนึกถึงยาย แล้วให้นึกถึงบุญมากๆ แล้วทุกอย่างก็จะสำเร็จในสิ่งที่เราตั้งใจไว้ทุกประการ สัพเพ (หมด 1/A) หน้า PAGE 1 จาก NUMPAGES 8 FILENAME 440722EW-AAT.v2.doc Last printed DATE \@ "M/d/yyyy" 4/8/2002 TIME \@ "h:mm am/pm" 1:44 PM