ทำไมต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
(ม้วน 1/A)
พระมหาธีรธรรม : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กราบนมัสการพระมหาเถระ พระเถรานุเถระ นมัสการเพื่อนสหธรรมิก เจริญพร สามเณร และยอดสาธุชนทุกท่าน (สาธุ)
พระคุณใคร ยิ่งคุณใหญ่ ยากใครเปรียบ
พระคุณเทียบ เปรียบสิ่งใด หาได้เหมือน
คุณชี้ทาง สร้างบารมี มิแชเชือน
ดุจจันทร์เดือน ล้านๆ ดวง โชติช่วงไกล
จากชีวา ผู้ต่ำต้อย น้อยซึ่งค่า
จากดวงตา มืดอาภัพ นับอสงไขย
มีที่พึ่ง อันซาบซึ้ง ซึ่งหัวใจ
สงสารไกล ดูใกล้ ในพริบตา
หากมีคำถามว่าใครคือบุคคลที่มีพระคุณต่อเรามากที่สุด หากเอาคำถามนี้ไปถามคนอื่น คำตอบที่ได้รับก็คือบิดามารดา หรือผู้ให้อุปการะเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่กำเนิด แต่ถ้าหากเอาคำถามนี้มาถามพวกเรา ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ คำตอบที่ได้รับอาจจะอยู่เหนือความคาดหมายของชาวโลก เพราะว่าพระคุณของท่านนั้นแม้แต่บิดามารดา หรือบุคคลผู้ให้อุปการะเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่กำเนิด สุดท้ายก็ต้องมาอาศัยท่าน ไม่ว่าในชาตินี้หรือว่าในวัฏสงสาร
กับคำพูดที่ว่าหากไม่มียาย คงไม่มีหลวงพ่อ หากไม่มีหลวงพ่อ คงไม่มีวัดพระธรรมกาย หากไม่มีวัดพระธรรมกาย คงไม่มีพวกเรา ผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร คำพูดคำนี้ยิ่งอายุการสร้างบารมีของพวกเราเพิ่มขึ้นมากเท่าไหร่ ยิ่งพวกเรารักในการฝึกฝนอบรมตนเองมากขึ้นเพียงใด เราจะยิ่งซาบซึ้งในคำพูดคำนี้มากยิ่งขึ้น
อาตมาเองในฐานะที่เป็นลูกศิษย์ของคุณยายท่านหนึ่ง ในฐานะที่เป็นนักเรียนบาลีก็ได้ผ่านความรู้จากพระไตรปิฎกมาพอสมควร แต่ว่าความรู้ในพระไตรปิฎกนั้นมีบางตอนที่ให้ความสงสัย และก็ไม่สามารถให้คำตอบสำหรับคำถามที่เราถามตัวเองได้ หรือว่าท่านใดที่เป็นนักศึกษา ธรรมศึกษาก็ดี บาลีศึกษาก็ดี หรือว่าพระไตรปิฎกศึกษาก็ดี หลายๆ ปัญหาไม่สามารถให้ความกระจ่างแก่คำถามหรือว่าความสงสัยของเราได้
แต่พวกเรานับว่าเป็นบุคคลผู้โชคดีที่ได้คำถาม ได้มีคำถามแล้วก็คำตอบที่ชัดเจน ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ แน่นอนว่าคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์กว่าจะตรัสรู้พระธรรมอันมีค่า อันประเสริฐนั้นมาได้ต้องใช้ความเพียรพยายาม และพระธรรมนั้นมีคุณค่าเป็นอกาลิกธรรมสำหรับบุคคลผู้ปฏิบัติ
แต่ความมั่นใจในการที่จะประพฤติธรรม ที่จะปฏิบัติธรรม ถามว่าในยุคปัจจุบัน มีนักปราชญ์แห่งพระพุทธศาสนา หรือมีพุทธศาสนิกชนท่านใดบ้างที่ให้ความมั่นใจว่าถ้าเราปฏิบัติตามธรรมนั้น สมกับพุทธพจน์ที่ว่า
ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ปฏิบัติธรรมนั้น จะให้ผลเราอย่างแท้จริง
แต่ ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ เราได้ความมั่นใจ อาตมาเองและหมู่คณะที่เป็นนักเรียนบาลีได้ความมั่นใจ ในฐานะเป็นนักเรียนบาลีตั้งแต่ยังเป็นสามเณร ขอเล่าความในใจของการศึกษาบาลีสักนิดหนึ่ง การเรียนบาลีนั้นชาวพุทธส่วนมากก็ได้ยินกิตติศัพท์ว่าเป็นการเรียนที่ยาก เป็นการเรียนที่สอบยาก แต่ว่าเราก็ไม่รู้ว่ายากขนาดไหน สอบยากขนาดไหน ในการสอบแต่ละปี นักเรียนบาลีเมื่อถึงเวลาใกล้สอบนั้น ฉันไม่ได้ นอนไม่หลับ หรือว่าในวันสอบนั้นเกือบทุกปีมีเหตุการณ์ที่ตื่นตระหนกตกใจทุกปี บางปี บางรูป ถึงกับเส้นเลือดในสมองแตก มีความเครียดมาก บางรูปถึงกับเป็นลม เพราะว่าแต่ละรูปนั้นมีความมุ่งมั่นที่จะสอบให้ผ่าน มีความมุ่งมั่น
โดยเฉพาะการสอบนั้นเป็นการสอบที่ต้องเขียนเอา ไม่ใช่ ก ข ค ง ต้องเขียนเอา แล้วก็ก่อนสอบถือว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมาก ภายใน ๑ เดือนนี่แทบไม่ได้ทำอะไรเลย อยู่กับบาลีอย่างเดียว อยู่กับบาลี นอนก็นอนดึก ตื่นก็ตื่นเร็ว หรือว่านอนก็ฝันร้าย ฝันว่าทำข้อสอบไม่ทัน ฝันว่าขึ้นรถไปสนามสอบไม่ทัน ฉะนั้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา สำหรับนักเรียนบาลีจะมีความทรมานมากๆ ถึงแม้เราจะเข้าใจว่าการสอบบาลีนั้นเป็นการเรียนพระธรรมแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นำมาซึ่งความเจริญแก่บุคคลผู้เล่าเรียน และนำมาซึ่งความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนา แต่ว่าขณะที่ทุ่มเทให้กับการเรียนนั้นมีความทุกข์ทรมาน
แต่ ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ ประวัติศาสตร์ของการเรียนบาลีจะต้องจารึกเอาไว้ว่าคุณยายมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้เป็นหนึ่งไม่มีสอง ในปฏิบัติและปฏิเวธ ท่านได้ คล้ายๆ กับจะให้คติธรรมแก่นักปริยัติทั้งหลายว่าความสำเร็จ การสอบผ่านในกาเรียนบาลีนั้น คุณยายท่านได้ใช้ความพยายามเพียงแค่เหยียดแขน คู้แขน ก็นำมาซึ่งความสำเร็จแก่นักเรียนบาลี เหตุการณ์นี้พวกเราหลายๆ ท่านคงจะได้ฟังไปแล้ว
แต่ว่าอาตมาเองในฐานะเป็นคนหนึ่งที่อยู่ในเหตุการณ์ ก็อดที่จะกล่าวถึงไม่ได้ เพราะว่ายังประทับใจอยู่เลย ประทับใจถึงความอัศจรรย์ว่าคุณยายของเรานี่นอกจากท่านจะเป็นหนึ่งไม่มีสองในวิชชาธรรมกายแล้ว ไหนจะเรื่องอื่นๆ ท่านก็เป็นหนึ่งไม่มีสองเหมือนกัน คือเป็นบุคคลที่มีญาณทัสสนะแม่นยำเป็นหนึ่งไม่มีสอง ถ้ายังจำได้ถึงประวัติชีวิตของคุณยายนั้น ตอนที่ท่านอยู่วัดปากน้ำ ครั้งหนึ่งมีการจับสลากพัดขนนกยูง พัดมีแค่ด้ามเดียว คุณยายท่านจับได้ เออ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เล่าสืบๆ ต่อกันมา อาตมาเองได้ฟังขณะเป็นสามเณรก็มีความอัศจรรย์ใจในความอจินไตยของคุณยายในสมัยนั้น ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าเหตุการณ์อย่างนี้น่าจะเกิดขึ้นในสมัยของพวกเราบ้าง
และแล้ว ประวัติศาสตร์วงการบาลีก็ต้องจารึกเอาไว้ว่าความสำเร็จในพระปริยัติของคุณยายนั้น ถ้าเราปรารถนาที่จะสอบผ่าน คุณยายท่านสามารถที่จะทำได้ เพียงแค่เหยียดแขนและคู้แขนเท่านั้น ครั้งหนึ่งมีหลวงพี่ท่านได้ทำสลากเอาไปให้คุณยายจับสลาก คุณยายท่านก็จับให้ จากนั้นหลวงพี่ท่านก็เอาข่าวนี้มาบอกกล่าวต่อนักเรียนบาลีด้วยกัน เช้าวันนั้นหลวงพี่เองในฐานะนักสอบที่สอบผ่านไปแล้ว เพราะว่าคุณยายได้จับสลากให้ประโยคเตรียมตรี ประโยค ๑ ๒ หลวงพี่เองก็อยู่ในเหตุการณ์
พระอาจารย์ พระพี่เลี้ยงได้เรียกหลวงพี่ไป สามเณร สามเณรมานี่หน่อย มาแปลตรงนี้ให้ฟังหน่อย แปลประโยคเก็งหรือครับหลวงพี่ ถาม ประโยคเก็งใครหรือครับ เพราะปกติแล้วประโยคเก็งนี่จะมีเซียนที่เป็นเจ้าของประโยคเก็งเยอะ โดยเฉพาะช่วงใกล้ๆ สอบ ทั่วสังฆมณฑลก็จะมีการซีร็อกซ์ ถ่ายเอกสารเป็นสิบๆ แผ่น กระจายไปทั่ว เก็งถูกบ้าง ไม่ถูกบ้าง ก็ถามดู หลวงพี่ท่านก็ตอบว่าเป็นประโยคเก็งของคุณยาย เอ๊ะ ประโยคเก็งของคุณยาย เราก็เรียนบาลีมาตั้งนาน คุณยายไม่เคยเก็งให้เลย แต่ว่าเมื่อพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยงท่านเรียกไป ก็แปลให้ท่าน แปลหน้าเดียว แปลหน้าเดียว
พอตกช่วงบ่าย สมัยนั้นวัดเรายังถีบจักรยานได้ พระภิกษุสามเณรยังถีบจักรยานได้ ก็กำลังเดินอยู่หน้ากุฏิ เห็นพระอาจารย์ที่เป็นพระพี่เลี้ยงท่านทำข้อสอบเสร็จแล้ว ท่านก็กำลังถีบจักรยานด้วยความสบายใจ บ่าย ๓ บ่าย ๓ ท่านมาถึงวัดแล้ว ปกตินักสอบบาลีนี่ ถ้าออกเร็วจะมีเป็น ๒ คติ คติคือทำไม่ได้ก็ออกเร็ว คติที่ ๒ ทำได้ก็ออกเร็ว แต่ว่าส่วนมากแล้วนี่ที่ออกเร็วจะมีคติเร็วเสียส่วนมาก อาตมาเองก็ลืมเรื่องเมื่อเช้าไปแล้ว ก็ถาม หลวงพี่ทำข้อสอบไม่ได้หรือครับ ทำไมออกเร็วจัง ถามท่าน ท่านก็ตอบว่าไม่ได้ ได้อย่างไรล่ะ ประโยคเก็งของคุณยาย net net ท่านบอกว่าอย่างนั้น พอผ่านไปอีก ก็เห็นตั้งหลายรูป วันนั้นก็เต็มไปด้วยความสมหวัง เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เพราะทุกรูปได้ประโยคเก็งของคุณยาย ก็สอบได้กันเยอะ
จากเรื่องนี้ทำให้หลวงพี่มีความมั่นใจว่าญาณทัสสนะหรือความเป็นหนึ่งของคุณยายนั้น เป็นหนึ่งไม่มีสองตลอดกาล ถึงแม้ว่าจะผ่านเหตุการณ์จากวัดปากน้ำมาตั้งนาน แต่ว่าความเป็นหนึ่งไม่มีสองของคุณยายนั้น ก็ยังมีตลอดมา
และอีกครั้งหนึ่งตอนที่บวชเป็นพระแล้ว สอบประโยค ๘ ก็มีพี่เณรรูปหนึ่งท่านอยู่วัดอื่น ท่านก็ให้มา เก็งให้ เพราะว่าการเรียนบาลีนั้นนอกจากความเพียรพยายามแล้ว ยังต้องมีดวงด้วย คือต้องปุพเพกตปุญญตา เป็นผู้สั่งสมบุญในกาลก่อน ถ้าบุญไม่ถึงก็สอบไม่ได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับบุญจริงๆ เพราะว่าหลายๆ รูปที่สอบผ่านนั้นความเพียรก็ระดับปานกลาง หรือว่าหลายๆ รูปแทบไม่ได้ดูหนังสือเลยก็สอบได้
สามเณรองค์นี้ท่านก็เห็นว่าวัดพระธรรมกายที่ไปพักติวบาลีที่วัดสามพระยานั้น ก็มีการสวดมนต์ ประพฤติปฏิบัติธรรมเป็นประจำ ท่านก็นึกว่าผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ น่าจะเก็งแม่นๆ น่าจะเก็งถูก ท่านก็มาให้หลวงพี่เก็งให้ อาตมาเก็งให้ พอรับหนังสือมาปุ๊ป ตอนนั้นนึกถึงคุณยายทันที แล้วก็ปีนั้นเป็นปี ๙๐ ปีทองของคุณยายทอดกฐิน คิดในใจ เอาหน้า ๙๐ นี่แหละ เอาหน้า ๙๐ นี่แหละ ก็เอาให้ท่านไป ๑ เก็ง เก็งทีเดียว
พอตกบ่าย พี่เณรองค์นั้นก็ออกก่อน แล้วก็สอบผู้รับประโยค หลวงพี่ก็ออกทีหลัง เห็นท่านนั่งฉันปานะด้วยอารมณ์สบาย ก็ถามท่านอีก เป็นยังไงพี่เณร ท่านก็บอกว่าทำไมเก็งแม่นจังเลย ทำไมเก็งแม่นจังเลย ก็พูดตอบท่านว่าก็นึกถึงอายุของคุณยายที่เป็นผู้ให้กำเนิดวัด ก็เก็งตามนี้ ท่านก็บอกว่าคุณยายเป็นใครหรือ เพราะว่าส่วนมากแล้วไม่รู้จักคุณยาย ก็ได้เล่าประวัติชีวิตของคุณยายให้ท่านฟัง
จาก ๒ เหตุการณ์นี้ทำให้นึกถึงคาถาบทหนึ่ง ซึ่งพวกเราก็คงได้ฟังจากพระอาจารย์หลายๆ ท่าน คาถาบทนี้ก็คือ
เอวํ อจินฺติยา พุทฺธา พุทฺธธมฺมา อจินฺติยา
อจินฺติเยสุ ปสนฺนานํ วิปาโก โหตฺยจินฺติโยติ ฯ
พระพุทธเจ้าทั้งหลายมีอานุภาพไม่มีประมาณ คือเป็นอจินไตย ธรรมะของพระพุทธเจ้าทั้งหลายก็มีอานุภาพเป็นอจินไตย คือสุดที่จะคาดเดาได้ ความสุข ความสมหวังของบุคคลผู้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าและในพระธรรมก็เป็นอจินไตย คือสุดที่จะคาดเดาได้
จะเห็นว่าคุณยายท่านได้เอาชีวิตเป็นเดิมพันในเรื่องของการสร้างบารมี ท่านได้เอาชีวิตเป็นเดิมพัน ในเรื่องของการทำวิชชาในการปฏิบัติธรรม ทำให้ท่านเป็นบุคคลผู้มีธาตุแห่งความสำเร็จ การเอาชีวิตเป็นเดิมพันนั้นถ้าพูดแบบเข้าใจง่ายๆ คือเป็นคนไม่กลัวตาย เป็นคนไม่กลัวตาย ซึ่งเป็นวิสัยของบรมโพธิสัตว์เจ้าทั้งหลาย คนที่จะเป็นพระโพธิสัตว์ได้ ต้องไม่กลัวตาย ซึ่งความไม่กลัวตายนี้ ในทางโลกก็ต้องเกิดขึ้นด้วยสาเหตุที่ว่าตัวเองก็เอาชีวิตไม่รอด จึงกล้าที่จะตาย
อย่างเช่นในเมืองจีนมีนักปราชญ์ท่านหนึ่งเป็นบุคคลผู้ประสบความสำเร็จ ได้ปีนเขาขึ้นไปหานักพรต แล้วก็ถามนักพรตผู้ประพฤติพรหมจรรย์อยู่บนเขาว่าบุคคลปฏิบัติอย่างไรจึงจะประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต นักพรตท่านนี้ก็ไม่ตอบตรงๆ แต่บอกว่าเดี๋ยวจะเล่านิทานให้ฟังสักเรื่องหนึ่ง ในเมืองกรีช มีชายท่านหนึ่งมีโรคที่รักษาไม่หาย แต่ว่าเมื่ออาการไม่กำเริบ ก็จะมีอาการปกติเหมือนคนธรรมดา
ในขณะนั้นมีสงครามเกิดขึ้น ก็มีการประกาศรับสมัครชายฉกรรจ์เพื่อไปออกรบ ชายหนุ่มท่านนี้ก็คิดในใจว่าอย่างไรเสียเราจะต้องตายอีกไม่กี่ปีแล้ว ฉะนั้นขอการตายของเราในครั้งนี้ จงเป็นไปเพื่อประโยชน์คือความสงบของบ้านเมืองเถอะ ชายหนุ่มท่านนี้พอคิดได้ดังนั้นก็สมัครออกรบ ในสมรภูมิรบนั้นชายหนุ่มคนนี้ก็คิดอีกว่าขอเป็นศพในสนามดีกว่าเป็นศพข้างสนาม ก็คือตายในสนามรบดีกว่าเป็นศพข้างสนาม ฉะนั้นในการสู้ของเขานั้น เขาเอาชีวิตเดิมพัน เด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น กล้าหาญ นำหน้า สู้ สู้ แล้วก็สู้ จนเพื่อนๆ ทหารที่อยู่กลุ่มทหารเดียวกันนั้นเห็นความเด็ดเดี่ยวของบุรุษท่านนี้ โดยหารู้ไม่ว่าในใจคือเขาจะตายอยู่แล้ว คนอื่นเห็นก็นึกว่าคนนี้เด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ก็เลยเอาเป็นตัวอย่าง สู้กับเขาบ้าง จนในที่สุดฝ่ายของเขาก็ประสบชัยในการรบ
แต่ว่าในวันรับเหรียญกล้าหาญ ซึ่งเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ได้รับเหรียญ เขาร้องไห้เสียใจ ท่านแม่ทัพเห็นเข้าก็ถามว่า อ้าว ทำไมเสียใจร้องไห้ล่ะ เราได้รับชัยชนะแล้วมิใช่หรือ นายทหารท่านนี้ก็ตอบว่าที่เสียใจก็เพราะว่าชีวิตของข้าพเจ้านั้นอยู่อีกไม่นานก็จะต้องตายแล้ว เพราะว่าเป็นโรคที่ไม่สามารถรักษาได้ หรือว่าถ้าจะรักษาให้หายก็ต้องใช้หมอดี ยาดี เมื่อท่านแม่ทัพได้ฟังดังนั้นก็กล่าวว่าเราในฐานะแม่ทัพ เมื่อได้เห็นความเด็ดเดี่ยวกล้าหาญของท่านในสนามรบ สู้เอาชีวิตเป็นเดิมพัน เราจะปล่อยให้ทหารที่มีความเก่งกล้าสามารถอย่างท่านตายไม่ได้ จากนั้นก็จัดการหาหมอดี ยาดีมารักษาให้ จนในที่สุดนักรบท่านนั้นก็หาย
และหลังจากนั้นมา นักรบท่านนี้ไม่เคยออกรบอีกเลย พยายามหลีกเลี่ยง พยายามหลบ เมื่อมีการทำสงครามเกิดขึ้น มีการรับสมัครชายฉกรรจ์ ไม่เคยออกรบอีกเลย หลบๆ ซ่อนๆ
ที่กล่าวมานี้คือจะยกตัวอย่างให้เห็นว่าการเอาชีวิตเป็นเดิมพันของชาวโลกทั่วไปนั้นก็เป็นลักษณะนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับก็คือในการเอาชีวิตเป็นเดิมพันนั้น แม้เพียงไม่กี่คนก็สามารถที่จะทำความเดือดร้อนไปได้ทั้งโลก อย่างเช่นในเหตุการณ์ยุคปัจจุบัน มีการถล่มตึก เพียงไม่กี่คน แต่ว่าความเดือดร้อนนั้นทั่วโลก เพียงไม่กี่คน
เช่นกัน ถ้าเราเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการทำความดีเพียงไม่กี่คน สันติภาพหรือว่าสันติสุขก็จะเกิดขึ้นในโลกเหมือนกันเพียงไม่กี่คน อย่างเช่นคุณยายของเราถือว่าเป็นบุคคลผู้อจินไตย สุดที่จะคาดเดาได้ เป็นเพียงบุคคลท่านหนึ่งที่ไม่โด่งดัง แทบไม่มีใครรู้จัก แต่ด้วยการทำอะไรก็ทำให้ดีที่สุด เอาชีวิตเป็นเดิมพันในความเป็นผู้กตัญญูตอบแทนคุณพ่อ ปรารถนาที่จะตามหาพ่อในสัมปรายภพ เอาชีวิตเป็นเดิมพัน ในการประพฤติปฏิบัติธรรม มุ่งปฏิบัติธรรมอย่างเดียว หรือว่าในเรื่องทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการล้างห้องน้ำ ซึ่งพวกเราก็ฟังบ่อย ในเรื่องความสะอาด ในเรื่องของความเคารพ อะไรก็แล้วแต่ ที่คุณยายท่านทำ ท่านเอาชีวิตเป็นเดิมพันทั้งนั้น ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงบุคคลท่านเดียว
แต่ ณ เวลานี้ ชีวิตของคุณยายนั้นเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์ถือว่าเป็นดาวนพเคราะห์ที่มีแสงสว่างมากกว่าดวงดาวอื่นๆ ดวงอาทิตย์มีเพียงดวงเดียว แต่ว่ามีคุณค่าทั้งในยามเช้า ทั้งในเที่ยง และในยามเย็น ชีวิตของคุณยายก็เหมือนกัน มีคุณค่าตลอดกาล เป็นอกาลิ ตอนอยู่บ้านถึงแม้ว่าท่านจะไม่เป็นลูกคนโต ไม่ใช่ลูกคนโต ถึงแม้ท่านจะไม่ได้เกิดเป็นผู้ชาย ไม่ใช่ลูกผู้ชาย แต่ว่าคุณยายเป็นเสาหลักของครอบครัว ตอนอยู่วัดปากน้ำ ถึงแม้คุณยายจะเป็นเพียงบุคคลท่านหนึ่งที่มีชีวิตสมถะ สันโดษเรียบง่าย ไม่มีใครรู้จัก แต่คุณยายคือบุคคลที่ได้รับคำชมจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำว่าเป็นหนึ่งไม่มีสอง และเมื่อท่านได้มาสร้างบารมี นำหมู่คณะของเราสร้างวัด คุณยายเป็นผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย
การเอาชีวิตเป็นเดิมพันอย่างที่บอกไปแล้ว แม้เป็นเพียงบุคคลท่านหนึ่ง แม้จะน้อยด้วยปริมาณ แต่ว่ามากด้วยคุณภาพ ถ้าเราลองสังเกตดูในพระไตรปิฎก พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้นถือว่าเป็นบุคคลหนึ่งในจักรวาล หนึ่งในโลกที่สร้างบารมีเอาชีวิตเป็นเดิมพัน อย่างเช่นในคัมภีร์อนาคตวงศ์ ได้พูดถึงพระพุทธเจ้าที่จะบังเกิดขึ้นในอนาคต พระศรีอริยเมตไตรยขณะที่พระองค์ได้สร้างบารมีเป็นพระโพธิสัตว์ การเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างบารมีของศรีอริยเมตไตรยโพธิสัตว์นั้นชัดเจนมาก ชัดเจนมากอย่างไร
ชาติหนึ่งท่านเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ พระเจ้าจักรพรรดินั้นจะสมบูรณ์ไปด้วยทรัพย์สมบัติมากมาย ช้างแก้ว ม้าแก้ว จักรแก้ว เป็นต้น แล้วก็สมบัติที่ตักไม่พร่องมากมาย ขณะที่พระองค์ได้เสวยราชสมบัติอยู่นั้น ก็ได้ฟังว่าพระรัตนตรัยคือพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระสงฆเจ้าได้บังเกิดขึ้นแล้ว พอได้ฟังว่าพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์เกิดขึ้นแค่นั้น ด้วยความปีติจับจิตจับใจ ทำให้ถึงกับสลบช็อตไป สลบชนิดที่ว่าต้องเอาหมอมาเยียวยารักษาจึงจะฟื้น สลบขนาดนั้น และเมื่อได้พระสติแล้ว ก็ได้ออกเดินทางไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ปกติการเดินทางนั้นพระเจ้าจักรพรรดิจะเดินทางด้วยความสะดวกสบาย สบายกว่าพวกเราอีก เพราะว่าอย่างเช่นจักรแก้วก็เหาะเหิรเดินอากาศได้ ช้างแก้วก็เหาะเหิรเดินอากาศได้สะดวกสบาย แต่ด้วยความเคารพในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยความเคารพในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถอดฉลองพระบาท ถอดรองเท้าเดินเอา เป็นธรรมดาว่าสุขุมาลชาติทั้งหลายจะละเอียดอ่อน เมื่อเดินไปเดินไปนี่ พระบาทก็แตก พระโลหิตคือเลือดก็ไหลออกมา อาบไปทั้งเท้าเลย แทนที่จะย่อท้อ ทรงใช้พระชานุคือหัวเข่าเดินต่อ พอเดินไปเดินไป เลือดก็ออก เท้าแตกเลือดออก หัวเข่าแตกเลือดออก แทนที่จะย่อท้อ ก็ใช้หน้าอกไถไปกับพื้น จนทั้งเนื้อทั้งตัวนั้นอาบไปด้วยเลือด อาบไปด้วยเลือด
เมื่อไปถึงที่ประทับของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้กราบแล้วก็ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้แสดงธรรมให้ฟัง องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงธรรมให้ฟังเพียงแค่บทเดียว พระศรีอริยเมตไตรยจักรพรรดิก็กราบทูลว่าขอให้หยุดเพียงแค่นี้เถอะ จากนั้นก็ตัดพระเศียรของพระองค์ถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
เพราะพระองค์ทรงเห็นว่าสมบัติที่จักรพรรดิที่มีอยู่ทั้งหมด ที่ตักไม่พร่องทั้งหลายซึ่งเป็นที่รักของพระองค์นั้น ไม่สามารถที่จะมีค่ามาบูชาธรรม มาบูชาพระพุทธเจ้าได้ พระองค์ทรงเห็นว่าชีวิตของพระองค์นั่นแหละซึ่งเป็นที่รักมากที่สุดคู่ควรต่อการบูชาพระธรรมของพระพุทธเจ้ามากที่สุด ฉะนั้นจึงตัดพระเศียรถวาย
ในชาตินั้นพระองค์ได้สร้างบารมีเพียงแค่นั้น แต่ด้วยการสร้างความดีชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ในอนาคตกาลเมื่อพระองค์มาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในยุคนั้นดวงอาทิตย์ไร้ความหมาย ชาวโลกสรรพสัตว์ที่เกิดมาในยุคนั้น จะใช้ชีวิตด้วยแสงสว่างอันเกิดจากพระรัศมีของศรีอริยเมตไตยพุทธเจ้า กลางคืนกลางวันจะกำหนดได้ อย่างเช่นตอนเช้า นกออกไปหากิน ตอนเย็นนกกลับเข้ารัง
จะเห็นได้ว่าด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพันเพียงแค่บุคคลท่านเดียว ท่านเดียวเท่านั้น แต่ว่าผลนั้นสูงค่ามหาศาลมากมายนัก เหมือนคุณยายของเรา เหมือนคุณยายของเรา สุดยอดแห่งอัญมณีคือเพชร เพราะว่าเพชรนั้นทรงไว้ซึ่งความ (หมด 1/A)
(ม้วน 1/B)
สุดยอดแห่งความเป็นคนนั้นก็คือการกล้าที่จะเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ถ้าเป็นเรื่องดีก็มีผลดีต่อโลก ต่อจักรวาล ถ้าเป็นเรื่องไม่ดี ก็มีผลตรงกันข้าม
ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ อย่างที่พูดไปแล้วว่า ถ้าไม่มีหลวงพ่อ ถ้าไม่มีคุณยาย คงไม่มีหลวงพ่อ ถ้าไม่มีหลวงพ่อ คงไม่มีวัดพระธรรมกาย ถ้าไม่มีวัดพระธรรมกาย คงไม่มีพวกเรา คำพูดคำนี้ที่พวกเราได้ยินกันบ่อยๆ เราจะไม่ได้ยินเลยหากคุณยายไม่เอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างบารมี หากคุณยายเห็นแก่ความสะดวกสบาย หากคุณยายท่านไม่มุ่งมั่นในการประพฤติปฏิบัติธรรม
หลายๆ เหตุการณ์ที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ของผู้นำบุญหลายๆ ท่าน หรือว่าของพระอาจารย์หลายๆ ท่าน ที่ท่านได้มาแสดงในงานสวดพระอภิธรรมของคุณยาย ล้วนให้คำตอบเราได้ดีที่สุดว่าการเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการทำความดีนั้นมีค่า มีผลต่อบุคคลรอบข้าง และต่อตัวท่านเองอย่างไร หนุ่มชายกรีซที่เอาชีวิตเดิมพันเป็นตัวอย่างของชาวโลก ชาวโลกจะทำความดีหรือว่าทำอะไรแต่ละอย่างนั้น ก็เพียงเพื่อที่จะให้มีชีวิตรอดในชาติปัจจุบัน พระศรีอริยเมตไตย โพธิสัตว์ที่ยกตัวอย่างขึ้นมาเป็นเรื่องที่จะส่งผลในอนาคตกาลในกาลข้างหน้า แต่ช่วงเวลา ณ ปัจจุบันนี้ พวกเราต่างได้ประจักษ์ด้วยตัวของเราเองแล้วว่าการเอาชีวิตเป็นเดิมพันนั้นมีค่าอย่างไร
พวกเราแต่ละท่านต่างก็ทราบว่าในกัปหนึ่งๆ ที่เราเกิดมานั้น เราตายแล้วเกิด เกิดแล้วตาย นับภพนับชาติไม่ถ้วน กระดูกที่เอามากองรวมกันนั้น มากกว่าภูเขาใหญ่ๆ ภูเขาหนึ่ง ชาวโลกส่วนมากจะต้องเกิด จะต้องตาย เต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจ เต็มไปด้วยความเพลิดเพลินในบางครั้ง แต่ว่าส่วนมากแล้วชาวโลกก็จะมีชีวิตหวาดผวา มีความเสียใจ ร้องไห้ทุกข์ทรมานอยู่ร่ำไปในการเกิดในวัฏสงสาร
แต่ ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ ต่อไปในการเกิด เกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดของพวกเรา พวกเรามีความมั่นใจเหลือเกินว่าชีวิตของเรานั้น ถึงแม้จะมีกองกระดูกมากมาย กองรวมกันมากมายยิ่งกว่าภูเขามากมายแค่ไหนก็ตาม แต่ว่าจิตใจของเรานั้นมีที่พึ่ง มีที่พึ่งเสียแล้ว จะทุกข์ทรมานแสนสาหัสสักปานใดสำหรับคนที่ยังไม่พบเจอคุณยาย แต่พวกเรา ณ วัดพระธรรมกายแห่งนี้ได้พบเจอแล้วซึ่งที่พึ่งอันดีที่สุด
ยามที่เรามองท้องฟ้า วันใดที่เรามองไม่เห็นดวงจันทร์ วันนั้นจะเป็นวันที่เราเห็นถึงคุณค่าของดวงจันทร์อย่างแท้จริง ไม่ใช่วันที่เราเห็นดวงจันทร์ ชาวโลกส่วนมากใช้ชีวิตในตอนกลางวันด้วยแสงสว่างแห่งพระอาทิตย์ แต่เมื่อยามรัตติกาลมาเยือน ชาวโลกส่วนมากจึงจะเห็นถึงคุณค่าของดวงอาทิตย์อย่างแท้จริง ไม่ใช่ตอนกลางวัน พระจันทร์สว่างในตอนกลางคืน พระอาทิตย์สว่างในตอนกลางวัน แต่พระคุณของคุณยายมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง สว่างในใจของเราตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน
ช่วงเวลาก่อนที่จะพบเจอคุณยายนั้น หลายๆ ท่านอาจจะมีสิ่งที่ทำให้เราภาคภูมิใจในชีวิต แต่ ณ เวลานี้ความภาคภูมิใจได้ก็แล้วแต่ ไม่สามารถที่จะเปรียบเทียบกับความภาคภูมิใจที่เราได้เป็นลูกศิษย์ของคุณยาย ไม่มีความภาคภูมิใจใดที่เราจะเทียบได้กับเราเป็นลูกศิษย์ของคุณยาย เพราะว่าคุณยายนั้นเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างบารมี เปรียบเสมือนเพชร แม้มีเม็ดเดียว แต่ก็มีค่ายิ่งกว่าอัญมณีอื่นๆ ซึ่งมีมากมาย
ต่อจากนี้เป็นต้นไป ขอให้พวกเราระลึกนึกถึงคุณยายด้วยการปฏิบัติธรรมสักครู่หนึ่งนะ คุณยายท่านเคยบอกพวกเราเอาไว้ว่าใจของพวกเราทุกคนนั้น ถ้าเรานึกถึงสิ่งที่เป็นบุญ สิ่งที่เป็นกุศล ดวงบุญก็ขยาย โต ใส สว่าง ถ้าเรานึกถึงเรื่องไม่ดี ดวงบาปก็โต ฉะนั้นในขณะนี้เราก็นำใจของเรา มานึกถึงคุณยายไว้ที่ศูนย์กลางกายของเรา เพราะว่าคุณยายนั้นท่านเป็นบุคคลผู้ประเสริฐ เป็นหนึ่งไม่มีสองในวิชชาธรรมกาย ใจของเราที่ตรึกระลึกถึงท่าน ก็จะเป็นใจที่ประเสริฐตามท่าน สัพเพ …
PAGE
PAGE 1
หน้า
FILENAME \p L:\ต้นฉบับบทเทศน์\2544\ตุลาคม\44-10-13 FW-AAT.doc