ใช้ผู้มีบุญมากกว่าเป็นบาป
(ม้วน 1/A)
พระอยุทธ์ : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงคุณอันประเสริฐ นมัสการพระมหาเถระ พระเถรานุเถระ และเพื่อนสหธรรมิกทุกรูป เจริญพรสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ลูกหลานคุณยายผู้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐีผู้ใจบุญทุกๆ คน (สาธุ)
วันนี้เป็นวันตรุษจีน ซึ่งตรงกับวันขึ้นปีใหม่ของชาวจีน วันชิวอิด วันนี้คงไม่พูดยาว เพราะจะได้เปิดโอกาสให้ได้ไปกราบหลวงพ่อ คนจีนนั้นอวยพรตรุษจีนนี้ว่า ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ แปลความในภาษาไทยชัดเจนได้เลยว่า เริ่มต้นปีใหม่มีความสมดังใจปรารถนา วันขึ้นปีใหม่มีความร่ำรวย ซึ่งมี เป็นภาษาแต้จิ๋ว เพราะเราอยู่คน อยู่ เป็นคนไทยอยู่ในประเทศไทย เลยใช้ภาษาแต้จิ๋ว
แต่พระรูปนี้ที่นั่งอยู่ต่อหน้าทุกๆ ท่านนี้ มานั่งอยู่ได้ ณ วันนี้ รอดชีวิตมาได้อยู่ ณ วันนี้ ย้อนไปเมื่อปี ๒๕๒๐ ปีนั้นเป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลง ย่างเท้าลงจากรถ เหยียบลงแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ รู้สึกสะอาด ความสะอาดนี้หลังจากวันนั้นก็เลยได้มาต่อเนื่องทุกอาทิตย์ทุกอาทิตย์ จนในที่สุดได้รู้จักคุณยาย รู้จักมากขึ้นมากขึ้น จนมีโอกาสที่จะเข้าไปคุยกับ มีโอกาสได้ฟังคำสอนยาย ความสะอาดนี้เองที่ทำให้หลายๆ คนมีโอกาสได้มาสร้างบารมีที่วัดพระธรรมกาย ทำให้มีความรู้สึกสนใจ อยากจะมาศึกษาธรรมะเพิ่มขึ้น ณ วัดพระธรรมกาย
แต่ความสะอาดนี้ ของยายจากภายในออกมาถึงรอบตัว เป็นตัวอย่างให้เห็น ยายในใจนี้สะอาดจากข้างในไม่เพียงพอ ยังมีความสว่างจากภายในออกมาสู่ภายนอก ความสว่างที่ว่านี้ ยายเข้าถึงธรรม มีญาณทัสสนะ ยายก็ให้ทุกคน อยากให้ทุกคนได้อย่างยาย ให้ได้เข้าถึงพระธรรมกายตามยาย ยายมีความสงบจากภายในมาสู่ภายนอก ความสงบของยาย ทำให้ยายได้มีปัญญาที่หาใครจะคาดไม่ถึง ทำให้ได้มีวัดธรรมกายใหญ่โตขนาดนี้ เพราะมีปัญญา บุคคลมีปัญญาก็มาจากใจที่มีความสงบที่สมบูรณ์ ความที่มีใจที่สงบ ที่สมบูรณ์นั่นเอง จึงทำให้ปัญญาเกิดขึ้นได้ เมื่อเป็นปัญญาก็ทำให้สามารถเป็นที่พึ่ง ให้คำแนะนำที่ดี ให้คำสอน
จนมีอยู่ครั้งหนึ่ง เกิดมีคำถามอยู่คำถามหนึ่งขึ้นมาอยากจะถามยายมาก เลยหาโอกาส หาจังหวะ หาเวลาที่จะถามยาย พอดีมีอยู่จังหวะ ยายเดินออกมาจากกุฏิ ก็เลยได้ถามยาย ขณะเดินไป เดินซ้ายเดินขวา ยายก็เดินไปทำธุระของยายก็คือไปตรวจสถานที่ ตรวจโรงทาน ขณะนั้นยายก็พูดเล่าเรื่องไปตามที่ยายเล่าอยู่ประจำ แต่ตั้งใจจะถาม แต่ยายยังไม่ทันถาม ยายก็บอกออกมาคำพูดหนึ่งว่าเวลานี่นะ เขา เวลาคนที่มีศีลมากกว่า เราอย่าไปใช้เขา เวลาคนที่มีคุณธรรมมากกว่า อย่าไปใช้เขา จะบาป แต่ในใจไม่ได้ถาม จะถาม แต่ยังไม่ได้ถาม
แต่คำถามที่ถามคืออะไร คำถามมีอยู่ว่าขณะนั้นเตรียมเข้าจะมาเป็นอุบาสก แต่ด้วยอยากได้บุญมากทีเดียว ก็เลยรับบุญไปทั่ว พี่คนนั้นให้บุญ พี่คนนี้ก็ให้บุญ ปรากฏได้บุญเดียวพร้อมกัน ๕ อย่างในเวลาเดียวกัน ทำไม่ถูก ก็เลยตั้งใจจะถามยายว่าถ้าพี่ๆ เขาให้บุญมานี่ ถ้าไม่รับไม่ทำ บาปไหม แต่ยายยังไม่ทันฟังจากคำถาม ยายก็รู้เสียก่อนแล้ว
แล้วยายก็ตอบดีด้วย ตอบแบบการฟัง ตอบแบบที่เหมาะสมที่สุดคืออย่างที่เมื่อกี้บอกว่า ถ้าใช้คนมีศีลก็จะบาป คนมีคุณธรรมนี่บาป แต่ถ้าคนให้ช่วยเรา เราก็ช่วยไป ถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร แต่นั่นหมายถึงการที่รับบุญมาหลายอย่างแล้วเราปฏิเสธได้ เพราะหลายๆ อย่าง แต่ไม่ใช่เพราะให้เราช่วย ปฏิเสธเลย ไม่ใช่ แต่การที่มีบุญรับมาพร้อมกัน ทำทีเดียวพร้อมกัน ๕ อย่างไม่ได้ ก็ต้องรู้จักบอกเพื่อจะได้รู้ ยายเป็นคนที่ตอบคำถามได้ดีที่สุด ตอบแล้วไม่ทำให้เกิดความ ๒ ฝ่ายไม่เกิดความเข้าใจที่ไม่ดีต่อกัน มีอีกหลายๆ เรื่อง แต่นี่ตัวอย่าง ๑ เรื่อง
ต่อมาอีกระยะหนึ่งเมื่อประมาณปี ๒๖ ปี ๒๖ ตอนนั้นก็ได้มาเป็นอุบาสก เพราะได้เข้ามา เริ่มจะมาเป็นอุบาสกปี ๒๕ หลังปี ๒๖ เข้ามาก็ตั้งหน้าตั้งตาเพื่อที่จะเอาบุญ กลัวบุญจะน้อย พอกลัวบุญจะน้อยก็เลยรีบใหญ่เลย กลัวเวลาจะหมด กลัวเวลาหมด เพราะตอนนั้นยังไม่มีการถวายเวลา แต่ตอนนั้นกลัวจะหมดเวลา ก็เลยตั้งหน้าตั้งตาปฏิบัติธรรมเต็มที่เลย เวลานอนก็ลืม เวลากินก็ไม่กิน จนในที่สุด ในที่สุดก็ร่างกายก็ป่วย พอร่างกายป่วยก็ต้องพัก ทำอะไรไม่ได้ เสียเวลาไปเสียแล้ว
ถ้าเรามาดูอยู่ว่า ตัวเราแค่นี้เอง ร่างก็เล็ก ก็ไม่ได้อย่างมหาบุรุษอะไรเลย ยังต้องอาศัยบารมีหลวงพ่อ คุณยาย แต่พระพุทธเจ้าตอนที่ตั้งใจอยู่ในทุกรกิริยา ตอนนั้นท่านก็เพียรจัด แต่ขณะเพียรจัดที่มีบารมีมาก ท่านก็ป่วยเป็นลมเหมือนกันเพราะอดอาหาร แต่เราแค่คนธรรมดา ประมาท เกินกำลัง ในที่สุดก็ป่วยนาน
แต่ด้วยวันหนึ่งได้เจอยายขณะป่วย ยายก็เลยอวยพรบอกว่านี่นะ ให้หายป่วยเลย หายป่วยแข็งแรงเลย หลังจากนั้น ๓ วัน ก็มีเสียงคำสั้นๆ ขึ้นมาว่าให้หยุดในหยุดซิ แล้วนั่นก็เลยท่องภาวนาคำว่า หยุดในหยุดจริงๆ หลังจากนั้นก็หายป่วย แข็งแรง เป็นปกติ นี่คือบารมีคุณยาย ทำให้รอดตายมา ขณะนั้นพี่ๆ อุบาสกด้วยกันก็เป็นห่วง ห่วงถึงกับไม่เป็นอันกิน คอยดูแล นี่ถ้าไม่ได้บารมียาย หลวงพ่อ คงไม่รู้ไปไหนแล้ว
สิ่งนี้ทำให้นึกถึงคำยายบอกว่าการปฏิบัติธรรมต้องไม่ ไม่รีบร้อน เพราะเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ถ้าเราใจเย็นๆ แต่ไม่ใช่เย็นชา ไม่ใช่เย็นชืด แต่เย็น เย็นที่มีความสงบ ใจเย็นๆ เย็นอย่างสงบ เย็นอย่างที่ใจหยุดนิ่งได้ แล้วปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ นั่นคือหนทางการปฏิบัติที่ทำให้ได้ไว แต่ไม่ได้ไปเร่งด้วยจิตใจทำให้เกิดความรนและสับสนกังวล ฉะนั้นการปฏิบัติธรรมจึงต้องใจเย็นๆ และต่อเนื่อง สม่ำเสมอ จึงได้ผลได้ไว
อีกเรื่องหนึ่งก็อยากจะเล่าให้ฟังว่ายายเป็นผู้ที่มีความเคารพสุดยอด ตั้งแต่มาวัดปี ๒๐ ยายเป็นคนที่ช่วยบวชให้พระหลายๆ รูปที่วัด แต่ไม่เคยเห็นยายคุยกับพระไม่พนมมือเลย นี้คือความเคารพพระของคุณยาย แล้วยังไม่พอ มีอยู่วันหนึ่ง เดินไป เดินไปที่เตา ตอนนั้นเตานั้นมันอยู่ตรงข้ามกุฏิยายหุงอาหาร ถือใบฎีกาเก่าๆ จะไปที่นั่น ยายเห็นบอกว่านี่นะ ใบฎีกาที่มีรูปองค์พระนี่ อย่าไปทิ้งถังขยะนะ ให้เผาเลย ยายมีความเคารพขนาดนั้น แต่ถ้าเกิดคนรุ่นหลังไม่ได้ศึกษา ไม่แน่ ถังขยะอาจจะลงไปกี่ใบแล้วก็ไม่ทราบ นี่คือของ ความเคารพของครูบาอาจารย์ที่ทำตัวอย่างให้เห็น ทำให้อยากทำตามไปด้วย
ยายเป็นบุคคลที่รักการปฏิบัติธรรม มีความเคารพ ยายสมัยนั้นบอกว่ายายได้หมู่คณะ เมื่อยายมีความเคารพปฏิบัติแล้ว ยายก็อยากได้หมู่คณะมาปฏิบัติธรรมด้วย ยายได้บอกว่ายายรู้สึกว่าตามคนมาเยอะ ตามคนมาสร้างบารมีกับยายนี่นะ ต้องใช้บุญเยอะแยะเลย แต่ละคนนี่กว่าจะตามมาได้นี่ ต้องใช้บุญเป็นกัปๆ เลย นี่ความที่คุณยายได้ตามแต่ละคนเหนื่อย ยายก็ตามมาตลอด ยายบอกต้องใช้บุญเป็นกัปๆ ทำให้นึกไปถึงว่ายายตามพวกเรา ตัวเราเอง ตามทุกๆ คนมาต้องใช้บุญ แล้วเรามาถึงแล้ว เราไม่ช่วยยาย ไม่ทดแทนคุณยายเลย เราก็น่าจะเป็นบุคคลที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรไปช่วยตามคนอื่นอีกหลายคนมาสร้างบารมีกับยาย กับหลวงพ่อ นี่คือการแสดงคุณ มีความกตัญญูกตเวทิตาต่อครูบาอาจารย์ ทำให้คิดถึงเรื่องนี้
หลังจากนั้นก็เลยได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคนมาวัด แต่ถ้าเกิดจากวันนั้นมาถึงวันนี้ ทุกคนพร้อมใจกันชวนคนมาจากพันเป็นหมื่น เป็นแสน เป็นล้าน ยายเห็นแล้วคงรู้แล้วคงปลื้มเลย แต่ท่านอยู่ ณ ที่วัดธรรมกายตอนนี้เวลานี้ มีคนรวมกันล้านคน ยายคงมีความสุขมาก หลวงพ่อก็คงมีความสุขด้วยเช่นกัน
เมื่อเช่นนี้นึกถึงคำของยายก้องอยู่ในใจตลอดเวลา แม้พระรูปนี้เล็กๆ แต่ทำรูปเดียวก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้สำเร็จได้ ต้องอาศัยเป็นหมู่คณะ ทุกคนพร้อมใจกันทำ ยายเป็นผู้ที่มีความปรารถนา อยากให้ลูกหลานทุกๆ คนเข้าถึงธรรมกายภายใน เพื่อสื่อสารกับยายได้ ไม่มีอุปกรณ์เครื่องมือใดๆ ที่สามารถติดต่อยายได้ แม้จะมียี่ห้อแพงแค่ไหนก็ตาม ไม่สามารถติดต่อได้ ยกเว้นเครื่องมือชนิดหนึ่งเท่านั้นคือ ๐๗๒ ที่จะติดต่อสื่อสารกับยายได้ แล้วยายก็จะดีใจ มีความสุขที่ลูกหลานยายทุกๆ คน สื่อสารกับยายได้
ต่อจากนี้เราจะได้รวมใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย น้อมระลึกถึงคุณยายไว้ที่ศูนย์กลางกาย เพื่อสื่อสารกับยายได้ในที่สุด นึกน้อมยายให้ใสเป็นแก้วที่ศูนย์กลางกาย
สัพเพ…
หน้า PAGE 5
440124FW-AAT