แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ที่คุณยายมอบไว้

(ม้วน 1/A) พระอารักษ์ : กราบนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กราบแทบเท้าพระมหาเถรานุเถระทุกรูป นมัสการเพื่อนสหธรรมิก และก็เจริญพรอุบาสก อุบาสิกา ยอดผู้นำบุญ ผู้เป็นลูกหลานยายทุกคน วันนี้ก็เป็นวันที่ ๗ ของการที่ได้มาฟังสวดอภิธรรม เพื่อเป็นการระลึกถึงพระคุณของยายกัน คุณยายท่านมีเป้าหมายในการสร้างบารมีที่ยิ่งใหญ่มาก จะไปถึงที่สุดแห่งธรรม การที่พวกเราก็มีเป้าหมายอย่างยายเหมือนกัน ถึงได้มาพบกันในชาตินี้ได้ เราทุกท่านในที่นี้ก็มีเป้าหมายตรงกัน เราก็ตั้งใจที่จะสั่งสมบารมีจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม แต่การที่จะถึงจุด จุดนั้นได้นี่ การสั่งสมบารมีเราต้องเตรียมการที่กระทำบ่อย ๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีก ในทุก ๆ บารมีจึงจะสามารถบรรลุเป้าหมายได้ การทำเพียงครั้งเดียวคงไม่สามารถทำให้เราบรรลุเป้าหมายได้ อย่างเช่นพระคาถาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยได้ตรัสให้แก่อุทัยพราหมณ์เอาไว้ว่า กสิกรย่อมหว่านพืชบ่อย ๆ ฝนย่อมตกบ่อย ๆ ชาวนาย่อมไถนาบ่อย ๆ แว่นแคว้นย่อมบริบูรณ์บ่อย ๆ ยาจกย่อมขอบ่อย ๆ ทานบดีย่อมให้บ่อย ๆ ทานบดีให้บ่อย ๆ แล้วก็เข้าถึงสวรรค์บ่อย ๆ ผู้ต้องการน้ำนมย่อมรีดนมบ่อย ๆ ลูกโคย่อมเข้าหาแม่โคบ่อย ๆ บุคคลย่อมลำบากและดิ้นรนบ่อยๆ สัตว์ย่อมเกิดและตายบ่อย ๆ คนทั้งหลายย่อมนำซากศพไปป่าช้าบ่อย ๆ ส่วนผู้มีปัญญาถึงจะเกิดบ่อย ๆ ก็เพื่อให้ได้มรรคแล้วไม่เกิดอีก พระคาถานี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงตรัสให้แก่อุทัยพราหมณ์ ซึ่งเป็นพราหมณ์ในเมืองสาวัตถี เรื่องก็มีอยู่ว่า มีวันหนึ่งขณะใกล้รุ่ง พระพุทธองค์ได้ทรงตรวจดูพระญาณว่าจะมีใครที่เหมาะสมหรือมีบุญที่จะบรรลุธรรมได้ ก็ตรวจตราดูแล้วก็เห็นอุทัยพราหมณ์นี่แหละจะเป็นผู้ที่เหมาะสม จึงได้ทรงเสด็จเข้าไปในเมืองบิณฑบาตเข้าไป แล้วไปยืนอยู่ที่หน้าซุ้มประตูบ้านของอุทัยพรามณ์ อุทัยพราหมณ์นั้นก็ไม่ทราบว่า ณ บัดนี้ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นเนื้อนาบุญเอกของโลกนี่มาอยู่ที่หน้าบ้าน เพราะปกติแล้วก็เป็นคนซึ่งไม่ค่อยรู้จักเรื่องบุญกุศลซาบซึ้งมากเท่าไหร่นัก แต่ก็เห็นพระท่าน พระพุทธองค์ทรงมายืนสงบนิ่ง ก็เลยได้เอาอาหารที่ภรรยาเตรียมจัดเอาไว้ให้ ถวายแด่พระพุทธองค์จนเต็มบาตร และก็ไม่ได้กล่าวอะไร วันที่ ๒ พระพุทธองค์ก็ทรงเสด็จมาที่บ้านอุทัยพราหมณ์อีก อุทัยพราหมณ์ก็เอาอาหารที่ภรรยาเตรียมไว้ถวายพระพุทธองค์เต็มบาตรอีกเป็นครั้งที่๒ วันที่ ๓ พระพุทธองค์ก็ทรงเสด็จมาอีกครั้งหนึ่งที่บ้านอุทัยพราหมณ์ อุทัยพราหมณ์จริง ๆ แล้วนี่ไม่ได้มีศรัทธาหรอก เพียงแต่ว่าเห็นพระมาอยู่ที่หน้าบ้านก็เกรงว่าชาวบ้านจะนินทา ว่าตัวเองก็มีภัตตาหารอยู่เบื้องหน้า มีพระภิกษุสงฆ์มาอยู่หน้าบ้าน ถ้าไม่ถวายนี่เกรงว่าชาวบ้านจะนินทา การถวาย ๓ ครั้ง ๓ วันนี่ไม่ได้มีศรัทธาเลย เมื่อครบ ๓ ครั้งจึงอดรนทนไม่ไหว หลังจากถวายเป็นครั้งที่ ๓ แล้วจึงได้กราบทูลถามพระพุทธองค์ว่า พระสมณโคดมนี่ทรงติดในรสอาหารหรือ ก็จึงเป็นจังหวะโอกาสดีที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราจะได้โปรดอุทัยพราหมณ์ ท่านจึงได้ยกคาถานี้ขึ้นมา แล้วทรงเทศนาอานิสงส์ของการทำบุญบ่อย ๆ อย่างต่อเนื่อง อย่างเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ จะส่งให้ผลอย่างไร ก็ทำให้อุทัยพราหมณ์นี่มีจิตเลื่อมใส ส่งใจตามกระแสพระธรรมเทศนาไปพร้อม ๆ กับภรรยาและบุตร และทั้ง ๓ ก็บรรลุธรรมในขณะนั้นเอง จึงได้ขอประกาศตัวเป็นอุบาสกไปตลอดชีวิต นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล จึงอยากให้เราย้อนมาเปรียบถึงเรื่องราวของคุณยาย ผู้ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ของเรา คุณยายของเรานี่เป็นบุคคลซึ่งมีอุปนิสัยนี่รักบุญเป็นชีวิตจิตใจ ขึ้นชื่อว่าบุญแล้วคุณยายจะไม่ยอมแพ้ใคร ใครจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่คุณยายจะต้องสะสมบุญเป็นกองโตภูเขาให้ได้ ก่อนที่คุณยายจะลาจากโลกนี้ไป เนื่องจากคุณยายมีเป้าหมายอย่างนี้ บุญอะไรก็ตามนี่ที่อยู่ต่อหน้าคุณยายจะเก็บเกี่ยวหมดเลย ชีวิตของชีวิตยายนั้นจะผูกพันกับบุญ รักบุญ อย่างที่เราได้อ่านประวัติคุณยายนี่ คุณยายไม่เคยอิ่ม ไม่เคยเบื่อในการสร้างบุญเลย และทุกครั้งที่คุณยายทำบุญจะบุญอะไรก็ตาม จะบุญปลูกต้นไม้ บุญตั้งโรงทาน หรือบุญอะไรก็ตามบุญใหญ่บุญเล็กบุญน้อย คุณยายท่านก็จะอธิษฐานกำกับทุกครั้ง การอธิษฐานคุณยายนี่จะไม่ซ้ำเลยนะ คุณยายก็จะเอาสิ่งที่เป็นอุปสรรคในยุคปัจจุบันนี้แหละ ในชาติปัจจุบันนี้ ตั้งผังเอาไว้เพื่อไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้นกับคุณยายอีกในภพเบื้องหน้าเช่น ในชาตินี้คุณยายเป็นบุคคลที่ไม่รู้หนังสือ ไม่ได้เรียนหนังสือ เมื่อคุณยายทำบุญก็อธิษฐานให้ภพชาติต่อไปนี่ให้คุณยายมีการศึกษาระดับปริญญา และก็ให้มีธรรมะตั้งแต่วันแรกเกิดเลย คุณยายก็อธิษฐานกำกับทุกเรื่องทีเดียว ความที่คุณยายท่านรักบุญมาก เรียกว่าแทบจะ ต้องเหมาหมดเลยทุกบุญนี่ทำให้คุณยายได้มีโอกาสได้เป็นประธานกฐิน เมื่อในวัยที่คุณยายอายุครบ ๘๐ ปี ระยะเวลาที่คุณยายเกิดมาได้ ๘๐ มีบุญอยู่อย่างเดียวที่คุณยายไม่เคยเป็นคือประธานกฐิน วันหนึ่งคุณยายได้ปรารภขออนุญาตกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมฯของเรา ซึ่งหลวงพ่อท่านก็อนุญาตในวาระที่คุณยายอายุครบ ๘๐ ปีเต็ม การเป็นประธานกฐินของคุณยายครั้งนั้นมีความหมายกับหมู่คณะเราอย่างยิ่งทีเดียว การที่คุณยายท่านมีอุปนิสัยนี่ ชอบทำบุญบ่อย ๆ ไม่อิ่มไม่เบื่อในการทำบุญเลย ชอบทำด้วยตัวเอง และก็ชอบชวนหมู่ญาติบ่อยๆ ทั้งทำด้วยตัวเองและชวนให้คนอื่นด้วย ภาวนาคุณยายก็ทำอย่างต่อเนื่องไม่อิ่มไม่เบื่อเลย ตั้งแต่รู้จักคุณยายทองสุกท่านได้แนะนำในการปฏิบัติธรรม คุณยายก็รับคำสอนแล้วก็ตั้งใจปฏิบัติธรรมบ่อย ๆ มีโอกาสก็ทำบ่อย ๆ ตั้งแต่ยังไม่เห็นอะไร กระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย กระทั่งได้ศึกษาวิชชาธรรมกายกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ และในที่สุดหลวงพ่อวัดปากน้ำก็ยกย่องว่าคุณยายเป็นหนึ่งไม่มีสอง เพราะอุปนิสัยที่คุณยายนี่ทำบุญอย่างต่อเนื่อง ทำบ่อย ๆ ถึงคราวกฐินก็เหมือนกัน ตอนที่คุณยายที่ ท่านรับเป็นประธานกฐิน ในภาวะตอนนั้นหมู่คณะเราค่อนข้างจะคับขันมาก เราคงจำกันได้เมื่อปี ๒๕๓๑ เป็นปีช่วงที่เราโดนสื่อมวลชนนี่รุมกระหน่ำ คล้าย ๆ กับช่วง ๒ ปีที่ผ่านมา เนื่องจากว่าประมาณเดือนกรกฎาคมปีนั้นก็มีข่าวคราวที่ปรากฏทางสื่อต่าง ๆ ว่าวัดเรารังแกชาวนา แต่จริง ๆ แล้วนี่เราถูกรังแกเสียมากกว่า แต่คนเขาไม่รู้ความจริงกัน แล้วแผ่นดิน ๒ พันไร่นี่แหละ ก็ได้อาศัยกฐินยายนี่ พลิกสถานการณ์นะปลดหนี้ได้ แผ่นดิน ๒ พันไร่ที่เรานั่งอยู่ในขณะนี้เป็นโครงการที่เกิดขึ้นหลังจากที่เราได้สร้างโบสถ์สำเร็จเรียบร้อยแล้วได้มีการผูกพัทธสีมาประมาณปี ๒๕๒๓ ก็ถือการสร้างวัดนี่สำเร็จลงสมบูรณ์ใช้เวลา ๑๐ ปีเต็ม ตั้งแต่ปี ๑๓–๒๓ ดังนั้นพระเดชพระคุณหลวงพ่อของเราก็มีดำริที่จะขยายพื้นที่เพื่อรองรับผู้มีบุญที่มาภายหลัง จึงได้ให้มีพวกเรานี่ไปติดต่อกับเจ้าของพื้นที่ ซึ่งที่ที่ดินแถวนี้ก็จะเป็นของกองมรดกตระกูลสนิทวงศ์ ณ อยุธยา จะมีที่ดินอยู่แถวนี้ประมาณ เป็นหมื่นไร่ทีเดียว ก็มีตัวแทนของเรานี้ไปเจรจาขอซื้อ ในที่สุดก็ตกลงซื้อด้วยกัน ๒ พันไร่ โดยซื้อทีละพัน พันไร่แรกก็ตกลงกันในราคาไร่ละ ๒๕,๐๐๐ บาท พันไร่ที่ ๒ ตกลงซื้อกันในราคา ๕ หมื่นบาท ถ้ารวมมูลค่าของแผ่นดินที่เราอยู่ตอนนี้ รวมทั้งภาษีก็ใกล้ ๆ ประมาณสัก ๑ ร้อยล้าน เงินประมาณ ๑ ร้อยล้านเมื่อประมาณสัก ปี ๒๕๒๔ นี่ ประมาณ ๑๖ ปีถึง ๑๙ ปีที่ผ่านมาเป็นเงินจำนวนมาก และก็อาศัยพวกเราทุกคนในที่นี้แหละรุ่นบุกเบิกรุ่นนั้นได้ช่วยกัน บอกบุญกันอย่างไม่เบื่อหน่าย คือบอกบุญบ่อย ๆ นั่นเอง บอกไปทุกหนทุกแห่ง เราใช้เวลานี่รวบรวมปัจจัยจากญาติโยมทั่วประเทศประมาณ ๘ ปีเต็ม ในความเหนื่อยยากของรุ่นบุกเบิกรุ่นนั้นแหละ งานทุกเทศกาลของเราคือ งานกฐินก็ดี ผ้าป่าสามัคคี จะเป็นมาฆบูชาหรือวิสาขบูชา ก็ล้วนแล้วเป็นการทอดผ้าป่าเพื่อนำปัจจัยนี้แหละมาซื้อแผ่นดิน ดำเนินการต่อเนื่องมาถึง ๘ ปีเต็ม บางท่านนึกว่าวัดเรารวยมากเลย กฐินผ้าป่าแต่ละครั้งนี่เยอะ แต่เขาหารู้ไม่ว่าทุกครั้งนี่ต้องเปลี่ยนเป็นค่างวดในการส่งพื้นดิน แผ่นดินผืนนี้ทีละงวด ทีละงวด เรียกว่าทอดผ้าป่ามาครั้งหนึ่งก็หมดเลย ทีเดียวหายไปเลย หายไปกับแผ่นดินผืนนี้แหละ อาศัยความเหนื่อยยากความทุ่มเทของทุก ๆ คนในรุ่นนั้น เป็นเวลาถึง ๘ ปีเต็ม ซึ่งถือว่าเป็นโครงการที่ใช้เวลายาวนานมาก ในโครงการใหญ่ ๆ แล้วที่มีการบอกบุญต่อเนื่องถึง ๘ ปี ก็มีโครงการนี่แผ่นดินนี้แหละ ใช้เวลาถึง ๘ ปีเต็ม และช่วงที่ใกล้ที่จะหมดหนี้ก้อนสุดท้ายเราก็โดนกระแสสื่อมวลชนที่ไม่เข้าใจ ตอนที่เราเริ่มโครงการนี่แผ่นดินที่เราอยู่ตรงนี้เองก็จะมีชาวนาเป็นผู้เช่านาอยู่ แต่เจ้าของที่นั้นก็ยินดีขายให้ ปกติเมื่อขายแล้วชาวนาก็ได้รับความคุ้มครองอยู่ ๕ ปีตามกฎหมาย ให้ทำนาได้อยู่ต่อ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเราให้ไปสืบเสาะดูว่าชาวนาแถวนี้เขามีหนี้สินอยู่มากมายทีเดียว เนื่องจากที่ดินแถวนี้เป็นดินเปรี้ยว กรดสูง ผลิตผลนี่ไม่ค่อยได้ผล เพราะฉะนั้นชาวนาเกือบทั้งหมดนี่เลยจะเป็นหนี้สินหมดเลย หลวงพ่อของเราก็อยากเอาบุญ ไหน ๆ เราจะสร้างแผ่นดินนี้ให้เป็นแผ่นดินธรรมแล้ว ก็ถือโอกาสปลดหนี้ชาวนาด้วย ใครที่เลิกนาก่อนกำหนดทางวัดเราก็ได้ให้ค่าใช้จ่ายเป็นการชดเชย หนึ่งเส้นนี่คือประมาณ ๓๐ ไร่เขาทำนากันชดเชยไร่ละ ๓ หมื่นบาทก็เกือบ ๒ แสน ๑ หมื่นบาท ให้แต่ละรายไป เราถือว่าการปลดหนี้เงินจำนวนนี้ปกติแล้ว หากเขาทำนากันทั้งชีวิตก็ไม่ได้ หลวงพ่อก็อยากเอาบุญนี่ไหน ๆ เราสร้างแผ่นดินธรรมแล้วก็ถือโอกาสปลดหนี้หมดเลย ชาวนาส่วนใหญ่ก็ดีใจ ได้เงินก้อนนี้แหละปลดหนี้ตัวเองที่ติดอยู่ทั้งหมด และยังมีโอกาสไปสร้างเนื้อสร้างตัวได้ด้วย ยิ่งที่ดินตรงนั้นกำลังถูกด้วยนี่เงินก้อนนี้สามารถทำให้เขาตั้งตัวได้เลย แต่ก็จะมีบางพวกบางกลุ่ม ซึ่งได้รับการชี้แนะจากบางกลุ่มที่ยังผิด ๆ ให้สามารถที่จะมีวิธีการต่อสู้เรียกร้องและสามารถเป็นเจ้าของแผ่นดินนี้ได้ ชาวนาก็ เมื่อมีคนที่ชี้แนะอย่างนั้นก็อยากได้ จึงได้ทำเรื่องราวต่าง ๆให้มันบานปลาย ทั้งที่ไม่สิทธิ์ตามกฎหมาย แต่เราก็เสียชื่อ จริง ๆ แล้วเราเป็นเจ้าของสิทธิ์โดยสมบูรณ์เพราะแผ่นดินนี้ มรดกของตระกูลสนิทวงศ์ ณ อยุธยานี่ผู้ดูแลเขาก็ขายให้เรา ทางเราก็เป็นซื้อ ผู้ซื้อ ชาวนาก็เป็นผู้เช่าแต่กระแสสื่อมวลชนนั้นก็ค่อนข้างจะบิดเบือนเหมือนสมัยนี้ ทำให้เราเป็นผู้ร้ายในสังคมมากกว่าในตอนนั้น กระแสตอนนั้นก็ทำให้เราค่อนข้างจะหนักทีเดียว เราคงจำกันได้นี่ใช้เวลาเดือนหนึ่งออกข่าวทุกวัน แต่ไม่น่าเชื่อเราสามารถพลิกสถานการณ์ในระยะเวลาอันสั้นมาก สถานการณ์ตอนนั้นก็ค่อนข้างจะเลวร้ายทีเดียว แต่อาศัยที่คุณยายนี่แหละท่านเป็นคนที่รักบุญมาก บุญกฐินเป็นบุญที่คุณยายไม่เคยทำและยายก็ได้รับอนุญาตจากหลวงพ่อของเรา เมื่อยายนี่ได้รับฉันทานุมัติให้เป็นประธานกฐิน ยายก็บอกบุญเลย ยายนี่บอกบุญบ่อยมาก ทุกหนทุกแห่งใจยายนี่มีแต่กฐินยาย พระที่ฉันในวัดนี่ยายจะมาพบอย่างน้อยก็สองเวลา ฉันเช้าเสร็จคุณยายจะบอกเลยว่าอย่าลืมกฐินยายนะ อย่าลืมมาร่วมงานกฐินยาย คุณยายเป็นประธานงานนี้ พระทั้งวัดนี่ยังเจอคุณยาย ๒ หนเลย คุณยายเจอญาติโยม ใครก็ตามคุณยายก็ชวนอย่างเดียว คุณยายท่านมองข้ามไปเลยอุปสรรค ขณะที่ญาติโยมเขาโดนกระแสข่าวนี่โจมตี ก็เหมือนปัจจุบันนี้บางทีก็หดหู่บ้าง หวั่นไหวบ้าง แต่ความที่เรารักยายนี่ไม่มีใครตอนนั้นกล้าถามปัญหายายเรื่องชาวนาเลย ยายนั่งสมาธิเสร็จก็ชวนกระซิบลูก ๆ หลาน ๆ นี่อย่าลืมกฐินยายนะ ถ้ามีฐานะหน่อย คุณยายจะบอกเอง อย่าลืมคุณ คุณอย่าลืมทำบุญกับยายนะ กองละหมื่นหนึ่งนี่นะ ลูกหลานก็รับอย่างเดียว คุณยายท่านมีบุญอยู่อย่างคือพวกเราไม่กล้าถาม ถ้าเจอพระองค์อื่นถามปัญหาใหญ่เลย ถามปัญหาเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปถึงไหนแล้ว แต่เจอคุณยายนี่รู้สึกลูกหลานนี่ไม่กล้าถามเงียบ พอคุณยายบอกว่าให้ทำบุญกฐิน เราก็ครับ หรือเจ้าค่ะอย่างเดียวเท่านั้นเอง เหมือนกับยายท่านมีเป้าหมายชัดเจนมาก แล้วท่านก็กระทำบ่อย ๆ พอทราบเป้าหมายตัวเองแล้วก็ใช้เวลาทั้งหมดเลยทุกหนทุกแห่งไปทุกหนทุกแห่งเลย ไม่เพียงในกรุงเทพ ท่านยังวางแผนเลยว่าจังหวัดไหนจังหวัดใหญ่ ๆ มีเครื่องบินเดินทางไปถึงได้ เพราะวัยของคุณยายขณะนั้นอายุตั้ง ๘๐ ปีแล้ว ท่านก็วางแผนด้วยตัวท่านเองนี่ ให้ปรึกษากับทีมงานว่าจังหวัดใหญ่ ๆ ที่เครื่องบินไปถึงเช่น เชียงใหม่ ขอนแก่น พิษณุโลก สงขลา ภูเก็ตนี่คุณยายท่านบินไป วัยขนาดท่านอายุ ๘๐ ปีแล้ว ท่านได้สร้างรากฐานให้เราทั้งหมด วัยนี้ควรจะพักผ่อน แต่ไม่น่าเชื่อว่าในภาวะคับขันของหมู่คณะนี่ บุคคลผู้ซึ่งพลิกสถานการณ์ได้ก็อาศัยคุณยายนั่นแหละ อยู่ในวัย ๘๐ ปี แต่คราวคับขันเหมือนกับคุณยายท่านเหมือนขุนพลซึ่งมาออกมานี่ สวมเสื้อเกราะแล้วก็ขึ้นมีทวนนำหน้าลูกหลานที่อายุต่ำกว่ายายหมดเลย ศึกคราวนั้นคล้าย ๆ กับว่าได้คุณยายนี่นำธงชัยนี่แหละ อ่า กฐินยายนี่โบกสะบัดไปทุกหนทุกแห่ง แล้ววันกฐินยายก็ปลาบปลื้มนี่ ทุกคนก็ลืมกับเรื่องราวที่ผ่านมาในเดือนกรกฎาคม พฤศจิกายนเป็นงานวันทอดกฐินยายนี่ บรรยากาศนี่เบิกบานปีติมาก เหมือนเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมาไม่มีเหตุการณ์นี่อาศัยบารมียาย และกฐินครั้งนี้ก็มีความหมายด้วย เพราะเป็นการส่งค่างวด งวดสุดท้าย หลังจากที่เราช่วยกัน ช่วยกันตามเจ้าของบุญมาเป็นเวลาถึง ๘ ปีเต็ม ต่อเนื่องกันตลอดเวลาเลย อาศัยคุณยายนี่แหละช่วยปลดแผ่นดินผืนนี้ให้เป็นไท ให้เป็นแผ่นดินที่รองรับงานบุญใหญ่ในยุคต่อมา ไม่ว่าจะการสร้างสภาธรรมกายสากลก็ดี สร้างมหาธรรมกายเจดีย์ หรือจะสร้างมหาวิหารต่อไปในอนาคต ก็ล้วนแล้วนี่อาศัยบารมียาย เป็นผู้พลิกฟื้นทั้งหมดเลย เพราะฉะนั้นเอง หากพวกเรารักยายนี่แหละ ก็อยากให้ดูยายเป็นตัวอย่าง ชีวิตยายนี่ท่านมีเป้าหมายชัดเจนมากจะหาบุคคลซึ่งมีเป้าหมายชัดเจนเหมือนยายนี่ยากมากเลย แต่เดิมยายไม่รู้ว่าเกิดมาเพื่ออะไร ยายมีเป้าหมายที่อยากจะไปตามหาพ่ออย่างเดียว อยากจะไปตามขอขมาพ่อเพราะคุณยายนี่มีความกลัวคำแช่งที่คุณพ่อเคยแช่งไว้ ก่อนที่คุณพ่อจะตายไป คุณยายก็ตั้งเป้าชัดเจนเลยจะต้องตามหาพ่อให้ได้ เมื่อตั้งเอาไว้แล้ว พอได้เสียงลือมาจากวัดปากน้ำ ว่ามีวิชชาไปนรกสวรรค์เท่านั้นเอง ความหวังก็เรืองรองขึ้นมาทันที แล้วคุณยายก็ตั้งเป้าหมายไว้ต้องไปศึกษาวิชชาธรรมกายให้ได้ คุณยายได้ทราบข่าวตอนอายุ ๑๘ ใช้เวลาเตรียมการณ์อยู่ ๗ ปี ไม่ได้รีบร้อนนะ ๗ ปีนี้คุณยายทุ่มกำลังทั้งหมดเลยเป็นไงเพื่อเตรียมการณ์ โดยเร่งขยันทำนา แล้วก็ช่วยปลดหนี้ที่บ้านหมด อายุ ๒๕ ปีนี่จึงมุ่งมั่นเข้ากรุงเทพ คุณยายมีเป้าหมายชัดแต่ไม่เคยประมาท แต่ละก้าวของคุณยายไปนี่ไปด้วยความรอบคอบ คุณยายรู้ดีว่า จะไปศึกษาธรรมะนั้นไม่มีใครแนะนำ เดี๋ยวก็ไม่สอนให้ ก็ไปสืบเสาะจนกระทั่งเจอบ้านคุณนายเลี้ยบ ซึ่งเป็นคหบดี ผู้เป็นอุปัฏฐากใหญ่วัดปากน้ำคนหนึ่ง ท่านจึงมาที่บ้านหลังนี้ก่อน มายอมตัวเป็นคนใช้กระทั่งได้พบคุณยายทองสุก ได้อาศัยคุณยายทองสุกนี่แหละนำตัวคุณยายเข้าวัดปากน้ำไปเจอหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญในที่สุด พอพบหลวงพ่อแล้วคุณยายก็ตั้งใจฝึกฝนตัวเองตลอดเวลากระทั่งวิชชาธรรมกายคุณยายเชี่ยวชาญที่สุด เป็นหนึ่งไม่มีสอง ชีวิตคุณยายนี่มีเป้าหมายชัด ตั้งเป้าแล้วไม่เคยล้มเป้าเลย เหมือนกับเป้าของคุณยายนี่กลบอุปสรรคทั้งหมดเลย หลาย ๆ ครั้งที่เราได้มีโอกาส ได้น้อมรับฟังโอวาทของพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมฯ ว่า เป้าหมายเป็นหลักอุปสรรคเป็นรองหรือเป้าหมายเป็นหลัก อุปสรรคเป็นรองหรือเป้าหมายเป็นหลักอุปสรรคไม่มี เราก็ท่องกันทุกวันทุกครั้ง แต่บุคคลซึ่งมีเป้าหมายเป็นหลัก อุปสรรคไม่มีเลยนี่คุณยายเรานี่แหละเป็นบุคคลซึ่งไม่มีอุปสรรคในชีวิตเลย ไม่มีอยู่ในใจเลย เมื่อยายปักธงรบสิ่งไหนก็ตามนี่ยายเดินหน้าอย่างเดียว ไม่มีความกลัวว่างานที่รับภารกิจจะใหญ่เพียงไรก็ตามไม่ได้กลัวเลย เราลองจำลองเหตุการณ์สิ เมื่อช่วงระยะเวลาที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านมรณะภาพไปปี ๐๒ ก่อนหน้านั้นท่านได้ฝากฝังลูกศิษย์ให้ช่วยกันเผยแพร่วิชชาธรรมกาย คุณยายก็เป็นท่านหนึ่งที่ได้รับคำสั่งนั้นมา หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านมีบัญชาให้คุณยายนี่สอนวิชชาธรรมกายเผยแพร่ต่อไป คุณยายท่านรับแล้วก็ตั้งผังเอาไว้เลย ไม่ได้กลัวว่า โอ้โฮ จะไปสอนใครอย่างไร เริ่มต้นจากยายคนเดียวนั่นแหละ และยายก็รู้ดีว่างานนี้งานใหญ่ ยายต้องไปตามรวบรวมหมู่คณะมาก่อน ค่อย ๆ รวบรวมหมู่คณะกระทั่งมาพบหลวงพ่อเรา ๒ องค์ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากต่อพวกเรา ต่อวิชชาธรรมกาย ต่อพระศาสนา เพราะว่าจะเอาหลวงพ่อ ๒ องค์นี่มาบวชได้ไม่ใช่ของง่ายเลย คุณยายก็ค่อย ๆ ประคับประคอง กระทั่งหลวงพ่อเราทั้ง ๒ มีศรัทธา บวชอุทิศชีวิตในพระพุทธศาสนาได้ การสร้างบารมี การสืบสานวิชชาธรรมกาย ยุคของเราจึงถือกำเนิดขึ้นมา เมื่อวันที่หลวงพ่อของเราบวช เมื่อวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๑๒ จากนั้นเอง เมื่อหมู่คณะเริ่ม พอจะมีทีมงานแล้วคุณยายท่านก็เป็นผู้ที่ตามที่มาให้เราอีก เอาแผ่นดิน ๑๙๖ ไร่นี่มาได้และก็ค่อย ๆ พัฒนาจนกระทั่งเป็นวัดพระธรรมกายที่สมบูรณ์แบบ สืบเนื่องมาจนปัจจุบันนี้ คุณยายรับคำหลวงพ่อวัดปากน้ำแล้ว คุณยายไม่เคยกลัว ไม่เคยกลัวคำสั่ง งานนั้นใหญ่มากแล้วก็เริ่มต้นจากคุณยายคนเดียวท่านก็ทำ ทำทุกวัน ทำบ่อย ๆ ทำทุกอย่าง ไม่เคยท้อถอย ไม่เคยบ่นหรือเบื่อหน่ายไม่เคยทิ้งเป้าหมายเลย รู้อย่างเดียวว่า จะทำสิ่งที่ครูบาอาจารย์ฝากฝังไว้ให้ดีที่สุด และก็มุ่งมั่นไปตลอด นั่นชีวิตของคุณยายที่เด่นชัดมากก็คือคุณยายเป็นคนที่ไม่มีอุปสรรค ไม่เคยมีปมด้อยในชีวิต มีแต่ปมดีอย่างดีอย่างเดียว ปมเขื่องก็ไม่มี เราก็จะได้มาเปรียบเทียบกับชีวิตของเราว่าจริง ๆ แล้วนี่ ในการสร้างบารมียุคของเรา ยามใดที่เรารู้สึกว่าท้อแท้ รู้สึกว่าลำบาก รู้สึกว่าเป้าหมายที่ได้รับนี่กังวลอะไรหรืออย่างไรก็ตาม อยากให้พวกเรามอง มองดูไปที่คุณยายนี่ ดูดวงตายายเราจะเห็นว่าดวงตายายนี่ดูไปเถอะ เราจะได้รับพลังไปด้วยว่าเราจะเป็นบุคคลซึ่งไม่มีอุปสรรคไปด้วย ยามใดท้อแท้นี่ให้มา ณ ห้องนี้เลย จะมากลางวัน แม้แต่กลางคืนก็มาเถอะมาดูยาย แล้วสิ่งที่ตลอดชีวิตที่ยายมีชีวิตอยู่นี่ อะไรก็ตามที่เกี่ยวเนื่องด้วยพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำนี่ คุณยายท่านจะรักมาก บุญอะไรที่เกี่ยวกับหลวงพ่อวัดปากน้ำคุณยายท่านอยากทำอยู่ตลอดเวลา และต้องทำให้ได้ เพราะบุคคลซึ่งคุณยายรัก ทั้งรัก ทั้งกลัว ทั้งเคารพ ก็คือหลวงพ่อวัดปากน้ำองค์เดียว งั้นสิ่งไหนที่เกี่ยวเนื่องกับหลวงพ่อวัดปากน้ำคุณยายจะทุ่มเทตลอด ในระยะเวลาอัน อีกไม่นานนี้ก็อาจจะถึงวาระครบ ๑๑๖ ปี คล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ซึ่งจะครบ ๑๑๖ ปีเต็ม ในวันที่ ๑๐ ตุลาคม ถ้ายายยังไม่ละสังขารก่อน ๑๐ ตุลาคม ยายคงต้องเอาบุญใหญ่กับหลวงพ่อวัดปากน้ำอีกครั้งหนึ่ง ด้วยการสร้างลานธรรม สร้างโป้งประวัติศาสตร์ให้ครูของยาย ซึ่งเมื่อวันครูธรรมกาย ๑๓ กันยายนพวกเราได้ช่วยกันทำ ได้สำเร็จมาครึ่งหนึ่งแล้ว เหลืออีกครึ่งหนึ่งนี่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยท่านแนะนำนี่อยากให้พวกเราได้บุญ ๒ ชั้น ๑. ให้คุณยายนี่ท่านมีส่วนที่ทำลานธรรมที่เหลือ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำหมดเลยทีเดียวภายใน ๑๐ ตุลาคม โดยได้ลูกหลานยายทุกคนในที่นี้แหละช่วยกันบูชาธรรมคุณยาย เพื่อที่คุณยายของเรานี่จะได้บูชาธรรมบุคคลซึ่งคุณยายรักที่สุด ก็คือพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ให้สามารถสร้างลานธรรมของครูของเราสำเร็จเป็นอัศจรรย์ภายในวันที่ ๑๐ ตุลาคมที่จะถึงนี้ เพราะฉะนั้นเราลองมองดูยาย เราจะเข้าใจและความท้อแท้ทั้งหลายก็จะหมดไป ยายมีเป้าหมายสูงส่งเพียงไรก็ตาม แต่ไม่เคยทิ้งร่องรอย แล้วก็ทำซ้ำแล้วซ้ำอีก ตลอดชีวิตยายนี่ รักบุญมาก ทำบ่อย ๆ ไม่เคยเบื่อเลย งานบุญทุกอย่าง จะเป็นงานเดิม ๆ ก็ตามยายก็ทำซ้ำแล้วซ้ำอีก เป้าหมายคุณยายจึงสมบูรณ์พวกเราก็เหมือนกัน อย่าคิดว่าเราทำบุญครั้งเดียวแล้วใช้ได้ เหมือนการทานข้าว ไม่ใช่ว่าเราทำครั้งเดียวเราก็จะอิ่มไปตลอด เราก็ต้องทานข้าวทุกวัน ทานบ่อย ๆ จึงจะอิ่มบ่อย ๆ เหมือนกันนั่นแหละ การที่เราจะทำบุญครั้งเดียว จะทำโป้งเพียงโป้งเดียว เราก็ได้รวยครั้งเดียว เราก็ต้องทำบ่อย ๆ จนกว่าโครงการลานธรรมจะเสร็จสิ้นลง ถ้าเราทำบ่อย ๆ เราก็จะเข้าถึงฐานะความเป็นมหาเศรษฐีผู้ใจบุญบ่อย ๆ เข้าถึงฐานะของความเป็นผู้มีสมบัติจักรพรรดิในอนาคตบ่อย ๆ งั้นการทำบ่อย ๆ นั่นแหละ ว่าเป็นการวัดกำลังใจอย่างยิ่งทีเดียว บุคคลซึ่งจะทำอย่างนี้ได้นี่เป้าหมายต้องชัดเจน หากเรามีเป้าหมายที่จะไปถึงที่สุดแห่งธรรมติดตามพระเดชพระคุณหลวงพ่อของเราของคุณยายนี่ เราก็ต้องทำอย่างยายทำต่อเนื่อง ทำบ่อย ๆ ทำทุกบุญทำเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่ยอมให้กระแสกิเลสนี่เข้ามาแทรกแซงในใจเราได้เลย หากเป็นอย่างนี้ได้ ความปรารถนาของเราที่จะไปด้วยกันกับคุณยายนี่จึงจะเป็นไปได้ และบุคคลอย่างยายนี่หายาก การที่เราเกิดมาในชาตินี้ เราสร้างบารมีเป็นก็ได้อาศัยคุณยายนี่เป็นผู้นำ คุณยาย (หมดม้วน 1/A) (เริ่มม้วน 1/B) คนใจเสมอกรรมทำเสมอกันก็จะกลับมาเจอกันอีกที เรารักยายอยากติดตามคุณยาย แต่เราทำใจไม่เหมือนยาย ยายทำบุญใหญ่ ๆ ทำบ่อย ๆ แต่เราทำนาน ๆ ทำเล็กๆ สักวันก็คลาดจากกันไป บุคคลอย่างยายนั้นหายาก หากเราได้คุณยายท่านเป็นครูบาอาจารย์แล้ว เป็นความปีติ เป็นเกียรติอย่างสูงสุดทีเดียว ยิ่งกว่าเกิดมาได้เป็นตำแหน่งเสนาบดีหรือเป็นผู้นำประเทศชาติเสียอีก ตำแหน่งนี้ก็ไม่มีเกียรติสู้เป็นตำแหน่งลูกหลานคุณยาย เพราะฉะนั้นมรดกที่คุณยายท่านฝากให้พวกเราก็คือลานธรรม และการเผยแพร่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก คุณยายท่านรับคำหลวงพ่อวัดปากน้ำมา เริ่มต้นจากคุณยายคนเดียวแล้วท่านก็มุ่งมั่นทุ่มเททั้งชีวิตและจิตใจ ตลอดระยะเวลานั่นแหละวางสานรากฐานตรงนี้ให้แก่เรา คุณยายเริ่มต้นจากคุณยายคนเดียวแต่ ณ บัดนี้ ลูกหลานยายมีอยู่เต็มประเทศ และขยายไปเกือบทั่วโลก ภารกิจอันนี้ที่คุณยายท่านฝากไว้ให้พวกเราทำนี่ อยากเห็นวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก ไม่ได้เหลือวิสัยเลย หากเราทำใจอย่างยาย เป็นใจที่ไม่มีอุปสรรคแล้วนี่ ความฝันของยายที่อยากจะเห็นวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกนี่ ก่อนที่เราจะลาโลกนี่เราเห็นได้แน่นอน หากทำใจเหมือนยาย เป็นใจที่มีเป้าหมายเป็นหลัก อุปสรรคไม่มี แน่นอนเราจะทำโลกนี้ให้สว่างไสวได้อย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นในวาระสุดท้ายก็อยากจะขอเชิญชวนทุกท่านได้ปฏิบัติธรรมกัน เพื่อที่จะระลึกถึงเป้าหมายของพวกเรา เราก็ปรับท่านั่งเราให้สบายนะ ปรับกายให้สบาย ผ่อนคลายทุกส่วนของร่างกายให้ดีนะอย่าให้ตึง อย่าให้เครียด อย่าเกร็ง อย่าฝืน เมื่อปรับกายให้สบายแล้วก็ปรับใจให้สบาย เพราะใจที่สบายนี่แหละ เป็นใจที่เหมาะสมในการที่จะประพฤติปฏิบัติธรรม ใจจะสบายก็ต้องปลอดกังวลนะ วางเรื่องราวทั้งหมดเลย แล้วเอาใจเรานิ่งไปที่ศูนย์กลางกาย ให้เป็นแหล่งที่ดีทีเดียวของเรา นิ่ง เบา สบาย โดยไม่ได้คาดหมายหรือคาดคะเนอะไรทั้งสิ้น นิ่ง ๆ เบา ๆ สบาย ไม่มีความรู้สึก นิ่ง ๆ เบา ๆ นะ (นั่งสมาธิ) เมื่อใจเราใสสะอาดสว่างดีแล้วนี่ เราจะได้นึกให้คุณยายได้มาอยู่ที่กลางกายเรา แล้วนึกขอบารมีธรรมคุณยาย ขอบารมีธรรมท่านให้ช่วยประคับประคองให้เราได้สร้างบารมีได้ตลอดรอดฝั่งให้มีจิตใจที่อาจหาญร่าเริงเหมือนยายของเรานั่นแหละ คุณยายท่านมีใจเข้มแข็งอย่างไร ให้เราเป็นอย่างนั้น คุณยายท่านมีความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจอย่างไร ก็ขอให้เราเป็นอย่างนั้น ให้เราเป็นยอดนักสร้างบารมีนับแต่นี้ต่อไปเราก็จะไม่หวั่นไหว ไม่ท้อแท้ ไม่เบื่อหน่ายในการสร้างบารมี ภารกิจที่เป็นความฝันของคุณยาย คือการที่จะสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์ให้สมบูรณ์ ซึ่งตอนนี้ก็ขาดตรงลานธรรม หรืออาคารมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และภารกิจก็คือที่สำคัญคือทุ่มเทชีวิตการเผยแพร่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก ก็ขอให้เราได้มีกำลังใจมีสติปัญญา ความสามารถ ที่จะรองรับภารกิจนี้อย่างลุล่วงไปด้วยดีจงทุกประการ และในวาระอันใกล้ที่จะถึงนี้คือวันที่ ๑๐ ตุลาคม อันตรงกับวันคล้ายวันเกิดวันคล้ายวันเกิด ๑๑๖ ปีหลวงพ่อวัดปากน้ำให้เรามีส่วนในการที่จะบูชาธรรมคุณยาย เพื่อที่คุณยายของเราจะได้นำปัจจัยนี้ไปบูชาต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ สร้างลานธรรมให้ครูของยายสำเร็จเป็นอัศจรรย์ ให้จบสิ้นลงภายในวันที่ ๑๐ ตุลาคม เพื่อที่ว่าทุกคนในที่นี้จะได้มาชิตัง เม กันอีกครั้งหนึ่งในวันนั้น สัพพะพุทธา นุภาเวนะ (หมดม้วน 1/B) หน้า PAGE 1 FILENAME \p \\vck01\Data\3 Data_yay\01-ต้นฉบับถอดเทป sai - เข้าเล่ม\2543\กันยายน43\43-09-23 FW-YNT-007.doc