การทำหน้าที่กับหมู่ญาติให้รู้หลักการทำทาน
690329_การทำหน้าที่กับหมู่ญาติให้รู้หลักการทำทาน
วันอาทิตย์ที่ ๑๗ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕ บ่าย
ตอนนี้บุญใหญ่มาคอยท่าแล้ว แม้เรายังไม่มีปัจจัยที่จะสร้างบุญ ก็ให้เรานึกถึงบุญเอาไว้ และขอเพียงให้มีหัวใจว่า จะทำให้ได้ แล้วตั้งใจทำอย่างเต็มกำลัง ด้วยกำลังใจอันสูงส่งและแน่วแน่ เดี๋ยวความสมหวังก็เกิดขึ้น หลวงพ่อว่ามันไม่ยาก ไม่ลำบากอะไร เรายังมีเวลานับเดือน แต่ก็อย่าประมาทนะลูกนะ ส่วนมากพอให้เวลายาวๆ มักจะนอนใจ ทำเรื่อยเปื่อยกันไป พอเวลากระชั้นเหลือแค่อาทิตย์สองอาทิตย์ถึงจะมา speed กัน ที่ผ่านมาจะเป็นกันอย่างนี้
ถ้าจะให้ถูกหลักวิชชา ต้องให้ช่วงเวลาที่เหลือนี้ เป็นช่วงเวลาที่เราได้สร้างบุญและทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างมีความสุขและสนุกกับการสร้างบารมี ต้องปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ให้ใจใสๆ แล้วค่อยๆ รวบรวมทรัพย์ ค่อยๆ รวบรวมผู้มีบุญเอามาสร้างบารมีร่วมกัน ทั้งทำด้วยตนเองและชวนคนอื่นมาทำด้วย
เราจะได้อานิสงส์ คือ มีทั้งมหาสมบัติ และบริวารสมบัติ มีพวกพ้อง คือ คนที่เราไปชวนมาก็จะมาเป็นพรรคเป็นพวกของเราในภพชาติต่อๆ ไป เจอกันก็ผูกสมัครรักใคร่ชวนมาสร้างบารมีกันอีก ถ้ามีพรรคมีพวกความสะดวกมันก็มี ถ้าไม่มีพรรคไม่มีพวกความสะดวกมันก็ไม่มี นี่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนลึกซึ้ง
ถ้าเราทำบุญด้วยใจที่ใส สะอาด บริสุทธิ์ และทำถูกทักขิไณยบุคคล เราจะได้บริวารที่ดีๆ ที่จะมาคอยรองรับเรา ไม่ให้เราเดือดร้อนเลย ให้เราสบายอกสบายใจ เย็นอกเย็นใจ มีแต่ความปลาบปลื้มยินดี สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย อย่างง่ายดาย เพราะฉะนั้นเราต้องทำด้วยตัวเองและก็ชวนคนอื่นมาทำด้วยนะลูกนะ
ความเกรงใจเป็นสิ่งที่ดี ทำให้ผูกสมัครรักใคร่กันอยู่ได้นานๆ ไม่ขัดแย้งกัน แต่ว่าเวลาชวนคนทำความดีไม่ต้องเกรงใจ เพราะเราทำหน้าที่เป็นผู้ให้แสงสว่าง เอาสิ่งที่ดีๆ ไปบอก ไปเล่าสู่กันฟัง ให้เขาได้ยินได้ฟัง ตอบคำถามที่เขาสงสัย หรือรับฟังสิ่งที่เขาอยากจะพูดให้จบก่อน รับฟังด้วยใจที่เป็นปกติ เขาก็ว่าเรื่องของเขา เราก็ว่าเรื่องของเรา ระหว่างฟัง ใจเราก็หยุดนิ่งๆ ไปในกลางตัว เห็นองค์พระชัดไม่ชัดก็ช่าง นึกให้องค์พระขยายใหญ่ ใสบริสุทธิ์ กำลังกลั่นจิตกลั่นใจผู้ที่เราไปชวนอยู่นั้นให้ใจใสๆ ให้ใจเขาเป็นบุญกุศล ให้ใจเขาเปิด เขาจะได้รับสิ่งที่เราแนะนำได้ และบุญก็เป็นของเขา สมบัติก็เป็นของเขา เท่ากับเราให้สมบัติก้อนใหญ่แก่เขา ไปเป็นเสบียงเลี้ยงตัวเขาไปทุกภพทุกชาติ นี่คือสิ่งที่จะต้องทำนะลูกนะ ทำให้สำเร็จเป็นอัศจรรย์ ถ้าจบได้เร็วเท่าไร เราก็จะมีเวลาตามระลึกนึกถึงบุญ ด้วยการปฏิบัติธรรมอย่างมีความสุข เบิกบาน สบายอกสบายใจ
และบุญนี้นอกจากถึงแก่เราแล้ว ยังถึงแก่หมู่ญาติที่ละโลกไปแล้ว บรรพบุรุษของเรา บางท่านเป็นผู้ที่ไม่ประมาทในชีวิต ไม่ชะล่าใจ ไม่มีความตระหนี่ หมั่นสั่งสมบุญกุศล ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา หรือสงเคราะห์โลก เมื่อละโลกแล้วก็ไปสู่สุคติโลกสวรรค์ ตามกำลังแห่งบุญ
แต่หมู่ญาติบางคนตรงกันข้าม ตอนมีชีวิตอยู่มีความประมาท ตระหนี่ ชะล่าใจ หัวดื้อ เมื่อเราชวนมาสร้างบุญ นอกจากใจไม่เปิดแล้ว ยังห้ามคนอื่นอีก หรือบางคนเป็นคนนิสัยดี มัวแต่ทำมาหากินอย่างเดียว ไม่ได้เบียดเบียนเพื่อนมนุษย์ แต่ไม่ได้ทำบุญเลย คิดแค่ตื้นๆ ว่า เราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนก็เพียงพอแล้ว พอตายไป สวรรค์ก็ไม่ได้ขึ้น นรกก็ไม่ได้ลง อยู่บนพื้นมนุษย์ อยู่ในบ้านก็มี หรืออยู่นอกบ้านก็มี อยู่ตามโคนต้นไม้จอมปลวกก็มี อยู่ตามห้วยหนองคลองบึงก็มี หรือเป็นรุกขเทวดา มีวิมานอยู่บนต้นไม้ก็มี ไปเป็นอากาศเทวดาก็มี แต่ก็น้อยมาก ส่วนมากจะอยู่บนพื้นมนุษย์นี่แหละ
ไม่น่าเชื่อว่า ก็ดูเป็นคนดี ทำมาหากินอย่างเดียว รักครอบครัว มันน่าจะเพียงพอแล้ว แต่ชีวิตหลังความตายไม่มีการทำมาหากิน ทำมาค้าขาย มีแต่เสวยผลในสิ่งที่ตัวทำตอนมีชีวิตอยู่ คนดีๆ อย่างนี้หลายรายทีเดียวที่ดี แบบที่เข้าใจว่า ดี ทั้งรักครอบครัว ทั้งทำมาหากิน แต่จริง ๆ แล้ว ที่จะให้บริสุทธิ์เหมือนพระจันทร์วันเพ็ญที่ปราศจากหมู่เมฆ หรือเหมือนเพชรใสๆ ที่ไม่มีตำหนิ มันยาก บางทีไม่รู้ตัวว่า ได้ทำบาปอกุศลทางความคิด คำพูด และการกระทำ เพราะว่ามันไม่ชัดเจนขนาดถึงกับไปฆ่า ไปลักทรัพย์ หรือผิดศีล แต่ว่ากรรมเล็กๆ น้อยๆ ที่เป็นบาปอกุศลที่มองไม่เห็นนั่นแหละ มันหน่วงเอาไว้ ทำมาหากินเก่ง มีทรัพย์มากเป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี มีคนยกย่องชื่นชม แต่ตายแล้วยังอยู่บนพื้นมนุษย์ ยังไม่ได้ไปไหนเลย
เมื่อก่อนเวลามีญาติจากไป คนในครอบครัวก็เอารูปมาให้คุณยายอาจารย์ฯ ช่วยดูว่า พ่อแม่หรือพี่น้องคนนี้ตายไปแล้วอยู่ที่ไหน พอคุณยายท่านบอกว่า อยู่ในพื้นมนุษย์ เขาก็ค้านทันทีว่า เขาเป็นคนดีนะ รักครอบครัว ขยันทำมาหากิน ไม่เคยไปเบียดเบียนใคร ทำไมถึงได้อยู่แค่นี้ คุณยายท่านก็ต้องค่อยๆ อธิบายให้ฟัง แต่กว่าที่เขาจะยอมรับมันก็ไม่ใช่ง่าย เพราะตาเขาเห็นอยู่แค่นั้น
เพราะฉะนั้น เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญนะลูกนะ ถ้าไปเจอใครที่เขาคิดอย่างนี้ต้องบอก อย่าชะล่าใจ คุณได้แค่ไม่ได้ไปนรกเท่านั้น แต่สวรรค์ไม่ได้ขึ้น คุณต้องทำบุญทั้งสงเคราะห์โลกและทำในเนื้อนาบุญด้วย ผู้ฉลาดต้องเลือกทำ เหมือนจะปลูกข้าวก็ต้องเลือกผืนนาดี เพราะเรามีทรัพย์จำกัด ทำน้อยต้องให้ได้เยอะ ทำเยอะต้องให้ได้มาก ต้องทำอย่างนี้ถึงจะถูกหลักวิชชา เราต้องไปอธิบายให้หมู่ญาติเข้าใจนะลูกนะ