ทานที่ทำไปแล้วจึงจะเป็นของเรา
681026_ทานที่ทำไปแล้วจึงจะเป็นของเรา
วันอาทิตย์ที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ (บ่าย)
เรายังมีเวลาเหลืออีกหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่จะทอดกฐิน ลูกต้องมีความปลื้มปีติยินดีว่า สิ่งที่เราทำนี้ เราได้เดินตามรอยบัณฑิตนักปราชญ์ พระบรมโพธิสัตว์ในกาลก่อน ที่กระทำสิ่งที่ยิ่งกว่ามนุษย์ธรรมดาจะทำได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างมหาทานบารมี เพราะบุญทอดกฐินนี้ไม่ใช่บุญธรรมดา เราโชคดีที่ได้ทำในยุคที่มีพระธรรมกายบังเกิดขึ้น เป็นขณะสมัย
เมื่อทำถูกทักขิไณยบุคคล บุญที่เกิดขึ้นจึงเป็นอสงไขยอัปปมาณัง นับกันไม่ถ้วนทีเดียว ทันทีที่ทรัพย์ตัดขาดออกจากใจไปแล้ว สุดยอดแห่งคุณค่าของทรัพย์นั้นเราก็ได้ไปในทันใด เป็นดวงบุญที่สว่างไสวติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ไม่มีใครจะมาแย่งชิงจี้ปล้นไปได้ ไม่เสื่อมสลายด้วยอัคคีภัย โจรภัย ราชภัย หรือภัยใดๆ ส่วนกากของทรัพย์ หลวงพ่อรับเอาไว้มาทำงานพระศาสนาเพื่อประโยชน์สุขของมวลมนุษยชาติ ให้เขาได้มีสถานที่ มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่อการประพฤติธรรม ต่อการแสวงหาพระรัตนตรัยในตัว
เหมือนไฟไหม้บ้าน โต๊ะ ตู้ เตียง ตั่ง วัตถุใดที่นำออกมาได้ เราก็นำไปใช้ต่อได้ อะไรที่นำออกมาไม่ได้มันก็ถูกไฟไหม้ไป เราถูกความแก่ ความชรา และความตายเป็นประดุจไฟที่เผาลนสังขารอยู่ตลอดเวลา จะแตกดับเมื่อไรก็ไม่รู้ ทรัพย์ที่ได้มาด้วยความรู้ความสามารถและกำลังบุญของเราจะนำติดไปในภพเบื้องหน้าได้ ไม่ใช่ฝากธนาคาร ไม่ใช่ขุดหลุมฝัง แต่ต้องนำออกไปให้ถูกหลักวิชชาด้วยการสร้างมหาทานบารมี ฝากฝังไว้ในพระรัตนตรัย จึงจะนำออกไปได้ด้วยความปลอดภัย
ทรัพย์ที่นำไปได้ก็เป็นของเรา ที่จะติดไปในภพเบื้องหน้า จะเปลี่ยนจากทรัพย์หยาบไปเป็นทรัพย์ละเอียด จากทรัพย์น้อยให้เป็นมหาสมบัติ จะเปลี่ยนไปเป็นทิพยสมบัติในสุคติโลกสวรรค์ และได้มนุษย์สมบัติเมื่อลงมาเกิดในมนุษยโลก จะเป็นอุปกรณ์ในการสร้างบารมี ทำให้เรามีความพร้อมในการสร้างบารมีได้ยิ่งๆ ขึ้นไป ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ รวย สวย ฉลาด มีพร้อมหมด ติดอยู่ในตัวของเรา
ถ้าหากเรามีทรัพย์พร้อม เราก็หมดปัญหาและแรงกดดันในการแสวงหาทรัพย์ เพราะการแสวงหาทรัพย์นั้นไม่ใช่ง่าย มันจะต้องไปต่อสู้แข่งขันกันในสมรภูมิของการค้า ซึ่งมีทั้งเล่ห์กลเหลี่ยมคูต่างๆ นานา อาจเจอคนภัย คนพาล เจอสารพัดสถานการณ์ เพราะฉะนั้นกว่าจะได้ทรัพย์มานั้นลำบากและเจอแรงกดดันตลอด ยิ่งขยายงานก็ขยายเงินกู้ ขยายดอกเบี้ย ขยายทีม ก็เท่ากับขยายปัญหาอีกนั่นแหละ ทั้งคน งาน เงิน ล้วนมีปัญหา เจอคู่แข่ง เจอคู่แค้นสารพัดไปหมด ยังมีสถานการณ์ของโลกซึ่งเราควบคุมไม่ได้ เส้นทางการตลาดเราก็คุมไม่ได้ เดี๋ยวก็ขึ้น เดี๋ยวก็ลง อยู่นอกเหนือการบังคับบัญชาของเรา
เพราะฉะนั้น จะต้องมีทรัพย์ซึ่งได้มาด้วยบุญ เป็นสมบัติเฉพาะผู้มีบุญที่ไม่ต้องทำมาหากิน เหมือนผู้มีบุญในกาลก่อนที่เขาได้สมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องเอาไว้ใช้สร้างบารมี เพื่อให้มีบารมีมากยิ่งขึ้น เมื่อเรามีทรัพย์แล้วจะทำทานก็สะดวก รักษาศีลก็ง่าย เจริญภาวนาก็สบาย ไม่ต้องกังวลเรื่องทำมาหากิน พวกพ้องบริวารก็ซื่อสัตย์สุจริต เพราะเราได้พวกพ้องบริวารมาจากการทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ ชักชวนเขามาสร้างบุญนั่นเอง เราจะได้พวกพ้องบริวารที่ดี ที่ไม่นำเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจมาให้ แต่ช่วยอำนวยความสะดวกให้เราได้สร้างบารมี ๑๐ ทัศยิ่งๆ ขึ้นไป
ที่สำคัญ เรามีมโนปณิธานที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของบรมโพธิสัตว์ที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะไปถึงได้ จะไปก็ต้องมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมี ต้องมีบุญเยอะๆ บุญจะเยอะได้ก็ต้องทำเยอะ ทำบ่อย ทำซ้ำแล้วซ้ำอีก เหมือนลมหายใจ ที่หายใจเข้าหายใจออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อสืบทอดอายุของเราให้ดำรงคงอยู่ต่อไปได้ การสร้างบารมีก็ต้องเป็นประดุจลมหายใจเหมือนกัน ที่จะดำรงมโนปณิธานของเราให้ไปได้ตลอดรอดฝั่ง ต้องเข้าใจว่าเส้นทางในสังสารวัฏซึ่งเราจะต้องเกิดอีกยาวนาน ดังนั้นชีวิตของเราควรจะปลอดภัย มีชัยชนะ มีความสมบูรณ์เพียบพร้อมทุกอย่าง
ขณะที่เราเกิดมาสร้างบารมีก็ควรจะท่องเที่ยวอยู่ในสองโลก คือ ในเทวโลกกับในมนุษยโลกเท่านั้น อย่าไปท่องเที่ยวในอบายภูมิเลย นอกจากทุกข์ทรมานแล้วยังเสียเวลาอีกยาวนาน แล้วเมื่อไรจะเกิดมาเป็นมนุษย์อีกก็ไม่ทราบ ถ้าเกิดมาเป็นมนุษย์โดยผุดมาจากอบายภูมิ ก็จะทำให้อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เกื้อหนุนต่อการที่จะลงไปในอบายอีกหลายรอบ มันอันตรายนะลูกนะ
เพราะฉะนั้น การสร้างมหาทานบารมีของเราที่ทำอยู่นี้นี่แหละถูกหลักวิชชา ที่บรมโพธิสัตว์ในกาลก่อนเขาก็ทำกันมา เราไม่ได้เดินผิดแนวทางเลย ท่านก้าวเท้าซ้ายเราก็ก้าวซ้าย ท่านก้าวเท้าขวาเราก็ก้าวขวา ท่านทำอย่างไรเราก็ทำอย่างนั้น ดังนั้นท่านเป็นอย่างไร เราก็จะเป็นอย่างนั้น
การที่เรานำทรัพย์ที่หามาด้วยความยากลำบาก มาสร้างมหาทานบารมี จึงเป็นความคิดที่ถูกต้องสมบูรณ์ เป็นความคิดของบรมโพธิสัตว์ ดังนั้นต้องทำใจให้ปลื้ม ให้เลื่อมใสในสิ่งที่เราได้กระทำ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่ามนุษย์ธรรมดาเขาจะทำกัน
ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ มนุษย์มักจะหวงแหนทรัพย์เอาไว้ เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของตนและครอบครัว แต่บรมโพธิสัตว์จะไม่คำนึงถึงเศรษฐกิจขึ้นหรือลง เหมือนลมหายใจเข้าออก หรืออาหารที่รับประทาน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจ เศรษฐกิจจะขึ้นหรือลงก็ยังคงรับประทาน และยังคงหายใจ บรมโพธิสัตว์ก็ยังคงสร้างบารมีกันต่อไป
เราตัดสินใจกันถูกแล้วนะลูกนะ เพราะฉะนั้นให้ปลื้มใจเอาไว้ให้ดี สิ่งที่เราทำแล้วคือของเราอย่างแท้จริง สิ่งที่เรายังไม่ได้ทำก็ยังไม่ใช่ของเรา ตายไปแล้วก็ตกไปเป็นของคนอื่น ตายไปแล้วไม่มีสิทธิ์จะคิดว่า รู้อย่างนี้ทำเสียตั้งแต่ตอนเป็นมนุษย์ก็ดี คิดได้ตอนนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
พอหลุดจากกายหยาบแล้วเสวยผลอย่างเดียว ในสิ่งที่ตัวกระทำไว้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบุญหรือเรื่องบาป ชีวิตในปรโลกยาวนานมากกว่าชีวิตในเมืองมนุษย์หลายล้านเท่า ชีวิตมนุษย์ในยุคนี้แค่ไม่กี่สิบปี แต่ชีวิตในปรโลกนั้นเป็นล้าน เป็นหลายๆ ล้านปี ถ้าสวรรค์ชั้นดุสิตก็ ๕๗๖ ล้านปีเมืองมนุษย์ แต่ถ้าไปตกนรกก็เป็นกัปทีเดียว ยาวนานมากมายกว่าชีวิตบนสวรรค์ชั้นดุสิตเสียอีก ตรงนี้มันอันตรายนะลูกนะ ไม่รู้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นให้ปลื้มใจเถิดว่า สิ่งที่ตัดสินใจทำไปแล้วนั้นถูกต้องและเป็นของเราอย่างแน่นอน
ดังนั้น วันทอดกฐินปีนี้มาสร้างมหาทานบารมีร่วมกันให้เยอะๆ ให้มากันทั้งครอบครัว และชักชวนญาติมิตรให้มาเอาบุญร่วมกัน อย่าให้ตกบุญเลยแม้แต่คนเดียว แล้วเราจะได้บุญใหญ่ไปด้วยกัน เราต้องสร้างบารมีกันไปเป็นทีมนะลูกนะ