พระคุณอันยิ่งใหญ่
681005_พระคุณอันยิ่งใหญ่
(วันศุกร์ที่ ๕ เดือนตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๔-ค่ำ)
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันคล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ให้ลูกทุกคนหมั่นทำใจให้หยุดนิ่งๆ ที่ศูนย์กลางกาย ตรึกระลึกนึกถึงท่านให้ได้ตลอดทั้งวัน เพราะถ้าไม่มีท่าน เราก็จะไม่รู้จักศูนย์กลางกาย ไม่รู้จักที่ตั้งของใจ
เพราะใจห่างจากที่ตั้งดั้งเดิมไปไกลเสียนาน ใจไม่ได้หยุดอยู่ในศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ทำให้ชีวิตไม่เคยเจอความสุขที่แท้จริง ความรู้เรื่องของตัวเอง เรื่องของชีวิตก็ขาดตอนไป ความบริสุทธิ์เกลี้ยงเกลาของดวงจิต ความคิดที่เป็นสัมมาทิฏฐิที่สมบูรณ์ รวมทั้งวิชชาและจรณะ ก็ห่างหายไปเลย เพราะขาดการเชื่อมโยงระหว่างใจเรากับศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นที่สิงสถิตของผู้รู้ ผู้เป็นสรณะที่แท้จริงของเรา
ที่ใจเราห่างจากศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ มายาวนาน เพราะพญามารเขาตรึงเอาไปติดภายนอก ติดรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ กว่าเราจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านบังเกิดขึ้น แล้วท่านก็ค้นพบว่า สิ่งที่ขาดหายไปนั้น ทำให้มนุษย์ไม่เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ไม่รู้จักตัวเอง เรื่องราวของตัวเองก็ไม่รู้จัก ความสุขที่แท้จริงก็ไม่เคยเจอ ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของดวงจิตก็เหินห่างไป กำลังใจที่จะทำในสิ่งที่ดี ๆ หดหายไปหมด เมื่อท่านค้นพบแล้ว จึงรื้อฟื้นเอาของเก่ามาเป่าฝุ่นใหม่ แล้วนำมาบอกพวกเรา เพื่อให้สิ่งดีๆ เหล่านั้นหวนคืนกลับมาด้วยคำว่า หยุด เป็นตัวสำเร็จ
ต้องเอาใจมาติด มาหยุดอยู่ที่ตรงฐานที่ ๗ แล้วความสำเร็จจะเกิดขึ้น ตั้งแต่ความสุขที่แท้จริง ปัญญาบริสุทธิ์ ความรู้แจ้งเกี่ยวกับเรื่องราวของตัวเรา แล้วก็สรรพสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกับตัวของเรา ตลอดจนกระทั่งสรรพสัตว์ทั้งหลาย เราจะได้รู้แจ้งเห็นแจ้ง
พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านเป็นผู้เปิดเผยวิธีการ Know How นี้ ต้องถือว่าเป็นผู้ที่มีพระคุณอย่างสูงสุดทีเดียว ที่เราจะต้องระลึกนึกพระคุณท่านทั้งวัน ทั้งคืน ทั้งหลับ ทั้งตื่น ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน และมีอะไรที่จะบูชาธรรมท่าน บูชาพระคุณท่านได้ แม้ด้วยทรัพย์ แม้ด้วยอวัยวะ แม้ด้วยชีวิตอย่างใดอย่างหนึ่งเราก็ควรจะทำ เพราะความรู้นี้ เป็นความรู้ที่ยิ่งใหญ่ที่จะทำให้เรารอดจากภัยในสังสารวัฏ ภัยในอบายภูมิ และภัยในปัจจุบัน
ภัยต่างๆ เหล่านี้พ้นได้ด้วยวิธีการที่ท่านสั่งสอน คือฝึกใจให้หยุดนิ่งตรงฐานที่ ๗ เพราะฉะนั้นผู้ที่ให้ความรู้ ให้วิธีการตรงนี้คือผู้ที่เราควรเคารพสักการะบูชา แม้ด้วยทรัพย์ อวัยวะและชีวิตซึ่งเป็นสิ่งที่เราหวงแหน แต่ถ้านึกถึงสิ่งที่ท่านมอบให้ ทรัพย์ อวัยวะและชีวิตแทบจะไม่มีความหมายเลยเมื่อเทียบกับสิ่งที่เราได้รับ
ผู้มีชีวิตอยู่ในโลกนี้ อายุยืนถึงร้อยปี หรือพันปี แต่ถ้าไม่รู้จักฐานที่ ๗ อายุยืนก็ยืนไปอย่างนั้น แก่ไปฟรี ๆ เกิดไปฟรี ๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเรียกว่า โมฆบุรุษ บุรุษที่ไม่มีแก่นสารเลย ไม่มีแก่นเหมือนต้นกล้วย สู้ผู้ที่เกิดมาแม้อายุยังน้อยได้เข้าถึงธรรมด้วยวิธีการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ แล้วตายในวันนั้น ผู้ที่เข้าถึงธรรมนั้นประเสริฐกว่า เพราะเข้าถึงที่พึ่งภายใน เพราะฉะนั้นการที่เราจะบูชาธรรมท่านทั้งปฏิบัติบูชาและอามิสบูชาเป็นสิ่งที่ควรทำอย่างยิ่ง
ดังนั้น การที่เราตัดสินใจสร้างมหาทานบารมีอย่างเต็มหัวใจในวันนี้ ให้ปลื้มเถิดว่า เรา
ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด ถือว่าเราเป็นผู้มีบุญเก่าที่สั่งสมมาดี เพราะการตัดสินใจทุกครั้งนั้นต้องอาศัยบุญ จะผิดจะถูกอย่างไร จะประสบความสำเร็จหรือไม่ประสบความสำเร็จ จะมีสุขมีทุกข์ก็อยู่ที่การตัดสินใจ ถ้าตัดสินใจถูก มันก็มีความสุขและความสำเร็จเป็นรางวัล ถ้าตัดสินใจพลาดก็มีความทุกข์ทรมานเป็นรางวัล
ในพระไตรปิฎกกล่าวเอาไว้ว่า ทำบุญถูกเนื้อนาบุญแม้ของเพียงเล็กน้อยจะได้ผลมาก แต่บุญของพวกเราน่ะ ไม่ต้องพูดถึงกันล่ะ ทำถูกจุดผู้ที่จะไปปราบมารให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ บุญนี้จึงเป็นบุญพิเศษจริงๆ สำหรับผู้ที่ได้กระทำเอาไว้ บุคคลใดก็ตามที่ได้ทำกับท่าน บุญใหญ่ที่เกิดขึ้นนับอสงไขยอัปปมาณัง คือ นับกันไม่ถ้วน มากมายก่ายกองทีเดียว เป็นบุญที่จะส่งผลให้มีสมบัติใหญ่ที่จะใช้เป็นเครื่องสนับสนุนให้เดินทางไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และจะได้ที่สุดในทุกสิ่ง ที่สุดในรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ สมบูรณ์ทั้งวิชชาและจรณะ วิชชา ๓ วิชชา ๘ อภิญญา ๖ วิโมกข์ ๘ ปฏิสัมภิทาญาณ ๔ จรณะ ๑๕ และวิชชาธรรมกาย เป็นต้น ได้ทะลุปรุโปร่งตั้งแต่ยังเยาว์วัยเรื่อยไปตลอดเส้นทาง
ดังนั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปให้ลูกๆ ตรึกระลึกนึกถึงหลวงปู่ไว้ที่ศูนย์กลางกายให้ได้ตลอดเวลา และให้มีความปลื้มปีติในมหาทานที่เราได้ทำมาดีแล้ว และเมื่อถึงวันคล้ายวันเกิดของหลวงปู่ก็ให้ลูกทุกคนมาร่วมงานกัน อย่าได้ขาดเลยแม้แต่เพียงคนเดียวนะลูกนะ