การส่งผลของบุญ
680928_การส่งผลของบุญ
(วันอาทิตย์ที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ บ่าย)
บุญ เป็นธาตุแห่งความสุขและความสำเร็จ ที่ทำให้เราสมบูรณ์ไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน สิ่งที่เราได้มันเกินควรเกินคาดทีเดียว
บุญที่เราใช้ในปัจจุบันนี้ส่วนใหญ่เป็นบุญเก่าที่เราเคยทำในอดีตที่ผ่านมา ทำไปใช้ไปก็หมดไปเรื่อยๆ แต่บุญใหม่ที่เราทำก็เพื่อเอาไปใช้ในอนาคต ส่งผลกันตั้งแต่บัดนี้ไปเลย บางทีเราทำบุญไปแล้ว แต่ความปรารถนาของเรายังไม่สมหวังดังใจ ทั้งนี้ก็เพราะวิบากกรรมเก่ามาตัดรอน ทำให้ต้องเสียบุญนี้ไปส่วนหนึ่งกับการแก้ไขวิบากบาปศักดิ์สิทธิ์ วิบากกรรม วิบากมาร ซึ่งต้องแก้กันไป
บุญที่เราทำมาส่วนใหญ่จะไปส่งผลตอนที่เราใกล้จะละโลก ถ้าใจเราอยู่ในบุญ ผ่องใสไม่เศร้าหมอง บุญจะนำเราไปสู่สุคติ ให้มีทิพยสมบัติ ทั้งวิมานสมบัติ บริวารสมบัติ ทั้งรูปทิพย์ เสียงทิพย์ กลิ่น รส สัมผัสอันเป็นทิพย์ อายุทิพย์จะยืนยาว มีวรรณะสว่างไสว มีสุขแบบทิพย์ ที่สุขกว่ากายมนุษย์มากมายนัก มียศ มีอธิปไตย มีความเป็นใหญ่ มีตำแหน่ง มีความสนุกสนานเพลิดเพลิน
บุญที่เราทำเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะชีวิตในปรโลกเป็นชีวิตที่ต้องพึ่งบุญที่ได้กระทำไว้ตอนเป็นมนุษย์เป็นหลัก ถ้าเราทำมาก บุญเราก็มีมาก ถ้าทำน้อย บุญก็มีน้อย ถ้าบุญมากก็มีรัศมีสว่างมาก มีสมบัติอันเป็นทิพย์มาก มีพวกพ้องบริวารมาก มียศ มีอธิปไตย ได้รับความชื่นชมอยู่ตลอดเวลา เข้าสู่เทวสมาคมก็อยู่แถวหน้าๆ ของผู้มีบุญ
ตอนเป็นมนุษย์อยู่ เราจะมาคิดแบบมนุษย์ไม่ได้ว่า เราจะทำบุญแบบคนสมถะ มักน้อย ตอนเป็นชาวสวรรค์มีสมบัติอันเป็นทิพย์ มีบริวารนิดหน่อยก็เพียงพอแล้ว เราจะไปใช้ความคิดแบบมนุษย์อย่างนี้ไม่ได้เลย เพราะพอไปเทวโลกความคิดไม่เหมือนกันแล้ว เราจะไปเป็นยาจกในหมู่เศรษฐีในสุคติโลกสวรรค์นั้น ไม่ควรเลย ต้องสั่งสมบุญกันให้เยอะๆ เพราะว่าไปอยู่ในสุคติโลกสวรรค์นั้นมันยาวนานมากๆ หลายๆ ล้านปีของเมืองมนุษย์ ยิ่งจิตเราผูกพันที่จะไปชั้นดุสิต ซึ่งยาวนานตั้ง ๕๗๖ ล้านปีในเมืองมนุษย์ ถ้าหากว่ามีปีติและภาคภูมิใจล่ะก็นานทีเดียว ถ้าหากน้อยเนื้อต่ำใจก็นานเหมือนกัน
เพราะฉะนั้น โอกาสที่เรายังมีกายมนุษย์อยู่ต้องสั่งสมบุญกันให้เต็มที่ อย่าไปหวั่นไหวต่อสิ่งที่เร้าใจ หรือใครจะมาพูดยั่วแหย่เย้าอะไร เราก็ต้องเฉยๆ อย่าไปสนใจ เพราะเวลาตายเราก็ไปคนเดียว ไม่มีใครมาช่วยเรา บุญที่เราได้กระทำไว้ดีแล้วนั่นแหละจะเป็นเพื่อนตาย ธรรมะที่เราปฏิบัตินั้นแหละจะเป็นที่พึ่งที่ระลึกของเราอย่างแท้จริง สิ่งอื่นไม่ใช่เลย
ในเมืองมนุษย์จะรักกันขนาดไหน ถ้าไม่ได้สร้างบุญใหญ่ร่วมกัน ตายไปแล้วก็อยู่กันคนละที่ คนละทิศคนละทาง แม่ไปทาง ลูกไปทาง สามีไปทาง ภรรยาไปทาง ขึ้นอยู่กับบุญกุศลที่ทำ ถ้าใครทำบุญก็ไปได้สูง ใครไม่ทำก็ไปไม่ได้ ถ้าอยากไปเกิดร่วมกันจริงๆ ก็ต้องทำเหมือนๆ กัน ทุ่มเทกันอย่างเอาจริงเอาจัง ถ้าจะไปด้วยกันทั้งบ้านก็ต้องเป็นครอบครัวธรรมกาย คือทำบุญกันทั้งบ้าน ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ คุณลูก สามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ทุ่มเทชีวิตจิตใจสร้างบุญ
ถ้าเราประกอบเหตุอย่างนี้ตลอดชีวิต ผลมันจะเป็นอื่นไม่ได้หรอก จะต้องไปเจอกัน ต้องไปอยู่ใกล้ๆ กันในสุคติโลกสวรรค์ แล้วเกิดใหม่ก็ต้องมาเจอกันอีก ในสภาพที่ดีกว่าเดิม ดีกว่าในยุคนี้ แล้วก็มีความรักใคร่กลมเกลียวสมัครสมานสามัคคี ดีกว่าเดิมหนักเข้าไปอีก แถมมีอุปกรณ์การสร้างบารมีมากมายก่ายกองทีเดียว ไม่มีการขัดแย้งกันเลย รวยทั้งพ่อแม่ลูก มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน ไปพร้อมๆ กัน ที่ทำอย่างนี้มีอยู่หลายครอบครัวทีเดียว น่าชื่นอกชื่นใจ ประกอบเหตุอย่างไร ผลก็จะเป็นอย่างนั้นแหละ
ฉะนั้น ต้องหมั่นสั่งสมบุญร่วมกันเอาไว้ให้เยอะๆ ในยุคที่ยังมีวิชชาธรรมกายอยู่ เพราะจะเป็นยุคในการสร้างบุญที่ให้ผลเร็วแรงมากอย่างที่เราคาดกันไม่ถึง ถ้าเราอยากให้ญาติมิตรมาเกิดร่วมกันอีก เราก็ต้องชักชวนเขาให้มาสร้างบุญร่วมกัน ตอนนี้ยังมีเวลาอยู่กว่าจะถึงวันทอดกฐิน ไปชักชวนกันนะลูกนะ